wereldhavendagen

vrijdag 01 tot zondag 03 september: @ rotterdam

Het evenemententeam van de NKC, regio Zuid-Holland had een mooie locatie weten te prikken: het Lloyd Multiplein aan de Schiehaven. We stonden er met zo’n vijftig campers (kunnen er ook zestig geweest zijn). Zonder deelname aan een dergelijk evenement sta je niet zo mooi. Uiteindelijk betaal je er ook voor: volgens mij moet de NKC behoorlijk overhouden aan dergelijke weekenden. Maar behalve je plekje voor twee nachten krijg je ook nog twee keer koffie en een keer een welkomstborrel (de Merlot en de kaas van de Lidl zijn best te pruimen). Reken zelf maar even uit wat het mag kosten.

 

We hebben twee dagen fantastisch weer gehad: vrijdag was het fantastisch voor wie van nat houdt. In Rotterdam (op de fiets) hebben we een hoosbui van een half uur gehad. De riolen konden het hemelwater niet zo snel verwerken. Een boom is dan maar voor een paar minuten een goede schuilplek. Wat later ontdekten we een open container. Tijdens onze fietsexcursie vielen er slechts een paar spetters. Zaterdag was het fantastisch weer voor wie van droog houdt. Zowel tijdens ons bezoek aan de wolkenkrabber als tijdens de havenbustour hadden we fantastische vergezichten.

Op vrijdag vroeg van huis vertrokken, dus al vóór de middag aangekomen in de Schiehaven van Rotterdam. Na een kopje koffie (van de organisatie), een bammetje (van onszelf) en een verkennende wandeling door de omgeving konden we op de fietsen klimmen om het tegen enen erg donker te zien worden, een boom met veel blad te bereiken en het met bakken uit de lucht zien komen. Blad houdt niet lang water tegen: nat dus, maar dat droogde later in de middag wel weer op. W had een havenfietstocht geboekt. Deze werd geleid door een vlot miepje dat er op gezette tijden aardig de sokken in had (zonder trapondersteuning, dus nog een jong ding) en ons een aantal leuke dingen van Rotterdam liet zien.

Via de “hoerenloper” naar Katendrecht (verzin er zelf maar een verhaal bij) en met de waterbus vanaf de ss Rotterdam naar het voormalig terrein van de RDM (Rotterdamsche Droogdok Maatschappij). Dit was een belangrijke scheepswerf voor scheepsnieuwbouw, scheepsreparatie en machinebouw, die heeft bestaan tussen 1902 en 1996. Het bedrijf bouwde 355 schepen, vrijwel allemaal zeegaand, zowel voor de koopvaardij als de marine. Ook de ss Rotterdam is door RDM gebouwd. Op zijn hoogtepunt telde de werf 7.000 personeelsleden. Bij de RDM hoort Heijplaat, ontstaan als woonwijk voor arbeiders van de RDM. In het voormalig quarantainestation (gebouwd voor zeelieden waarvan men vermoedde dat ze een besmettelijke ziekte hadden en slechts één patiënt ontvangen – die ook nog niet ziek bleek) zijn tegenwoordig kunstenaars gevestigd. Bij ééntje mochten we een kijkje nemen, overigens geen verkoopdemonstratie. Terug richting Maastunnel met veel interessante verhalen onderweg. Toch de lift(en) maar genomen aan beide kanten van de Maastunnel, een vorige keer waren de roltrappen (met zware elektrieke fietsen) niet zo’n succes. Een heel interessant en verrassend tochtje: zelfs een paar meefietsende-echte-Rotterdammers gaven aan op plekken te zijn gekomen waar ze nog nooit geweest waren.

 

 

Het “happy hour”, tevens informatiebijeenkomst, bood wijn, kaas, worst en een welkomstbabbeltje. Een staande receptie, dus snel weer zittend de avond verder “uitzitten” in ons Puzzeltje.

V: 98.201; A: 98.380

Zaterdag met de tram naar de Erasmusbrug: kosten W € 1,21 en B € 0,80. Soms is het voordelig om bejaard te zijn. Het ochtendprogramma bestond uit de excursie “Droomuitzicht”: een bezoek aan en rondleiding de Rotterdam, een “wolkenkrabber” ontworpen door Rem Koolhaas en eind 2013 voltooid. Het gebouw bestaat uit drie torens boven op een “plint”. De middelste toren wordt gebruikt oor de stad Rotterdam, de andere twee bevatten kantoren, appartementen, een hotel (Nhow design hotel), restaurants en winkels. Het pandje is in 2016 voor 350 miljoen Euro in handen gekomen van een Koreaanse beleggersgroep. Verdieping 31 (van de 44) stond nog leeg en van hieruit konden wij blikken werpen op de omgeving. Mooi helder weer, dus fantastisch uitzicht. Foto hiernaast geleend van internet. Foto's hierna zijn van onszelf.

 

Na de “verre uitzichten” warme koffie op het terras van café “New York”, het vroegere vertrekpunt van de lijndiensten van de Holland-Amerika-Lijn. De koffie was goed, het uitzicht geweldig en de stoelen zaten lekker daar op de Wilhelminapier.

Een stevige wandeling bracht ons naar de ss Rotterdam, waar we ons door een geweldig mooie en ook aardige jongedame kroketten hebben laten serveren. Het eten haalde het niet bij Roerdinkhof, maar de bediening was 1000 keer “beeldiger”. De ss Rotterdam heeft een lange, rijke en ook beladen geschiedenis. “La Grande Dame” kwam in 1959 in de vaart als lijnschip op de route Rotterdam – New York. Meteen vanaf het begin is het ook als cruiseschip ingezet omdat juist in die tijd vliegen over de oceaan populair werd. De HAL (Holland-Amerika-Lijn), later Carnaval Cruises, heeft met het schip gevaren tot 1997 en verkocht toen het schip aan Premier Cruises die er de naam Rembrandt aan gaf. Deze rederij hield het in de cruisevaart tot het bedrijf in 2000 failliet werd verklaard.

In 2003 koopt Van den Nieuwenhuyzen de Rotterdam voor 3,4 miljoen € met een lening van het Havenbedrijf. Van den Nieuwenhuyzen tooit het schip als een kerstboom op: niet met ballen, maar met schulden. Het blijkt dat Scholten – directeur van het Havenbedrijf – één ding goed kon, namelijk het geven van garanties. Scholten mag na dit havenschandaal vertrekken en het Havenbedrijf wordt in 2004 de nieuwe eigenaar.

Dan komt Woonbron in zicht. Deze woningcorporatie kocht in 2005 voor 1,75 miljoen het schip en vertimmerde vervolgens voor 257 miljoen aan de boot (asbestsanering, renovatie). Overigens: oorspronkelijke was er voor de facelift “slechts” zes miljoen begroot: kwestie van beetje het budget overschrijden! Pas in 2010 werd het vroegere vlaggenschip van de HAL aan de kade in Katendrecht in gebruik genomen als hotel, restaurant en conferentieoord.

Uiteindelijk kostte het koppen: het boegbeeld, tevens boosdoener en bestuursvoorzitter van Woonbron kan in 2010 vertrekken en mag een oprotpremie van 400.000 euro in zijn broekzak(ken) stoppen. Minister Vogelaar moest al twee jaar eerder het veld ruimen: de PvdA zegde het vertrouwen in haar op. Het optreden van de minister in het kamerdebat over ss Rotterdam is één van de factoren. Blijkt dat Woonbron tijdens de donkere jaren tussendoor nog een prijs gekregen heeft, namelijk de prijs voor “Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen”. Bonter kunnen we het niet maken!

Lachende derde bij dit alles was Westcord Hotels dat het scheepje inmiddels in eigendom heeft, redelijke kroketten verkoopt en vooral mooi personeel in dienst heeft.

Om twee uur mochten we in de bus bij gids Jan stappen voor een haventour. Jan wist veel te vertellen maar had als rechtgeaarde Rotterdammer moeilijkheden met bepaalde werkwoorden. Zo werd liggen bij hem leggen (de schepen leggen in de haven), met als verleden tijd “laggen” (vroeger laggen de schepen veel langer in de haven). Drie uur lang werden we bijgepraat over Europoort, Maasvlakte 1 (Maasvlakte 2 hebben we niet bezocht), Maaslandkering (nu eens bekeken vanaf de andere oever van de Nieuwe Waterweg), het loodswezen, de functie van roeiers en mochten we zelf indrukken opdoen (dus uitstappen) in het EIC (Educatief Informatie Centrum). Jan deed het leuk. Ook deze excursie had de "voorzitter" weer prima uitgekozen.

De waterbus bracht ons van ss Rotterdam voor een Eurootje pp naar de Erasmusbrug, waar we lijntje 8 weer konden oppikken naar huis. Nog een paar mooie plaatjes geschoten op de waterbus.

 

 

'En wat is "thuis"?

s Avonds nog “even” naar het varend-corso-zonder-bloemen geweest: een show met diverse artiesten, opgeluisterd door boten-met-lampjes en afgesloten met een geweldig vuurwerk. Vandaag: 15.500 passen, hetgeen overeenkomt met 11 kilometer wandelen, maar vooral slenteren. Morgen spierpijn?