de kippenoppascentrale - 3: ei-ei-ei, van kipjes worden we blij

Schijnt dat niet iedereen de term “dorrehouttheorie“ kent. Gebruikte de naam in het vorige blog. De dorrehouttheorie is geen klassieke theorie uit de wetenschap, maar een maatschappelijke denkwijze die de afgelopen jaren (met name in de coronatijd) in Nederland is opgekomen. De kern is eenvoudig: het draait om het idee dat kwetsbare of oudere mensen minder meetellen, alsof ze “dor hout” zijn. Net als “dor hout: kun je het wegdenken, opruimen of als minder waardevol beschouwen. Ik noemde net al de coronapandemie. In die tijd gingen er veel geruchten op op om aan risicogroepen en ouderen niet al te veel aandacht te besteden want deze mensen “zouden toch sterven“. Er ontstond in die periode zelfs een actiegroep #GeenDorHout, die zich verzette tegen deze gedachte en dievopkwam voor de waarde van kwetsbare mensen. 

Kreeg van H te W de vraag wat je je bij Kotten moet voorstellen. Goede vraag, maar een antwoord is moeilijk te geven. Wat bedoel je met Kotten? De complete buurtschap of alleen de verzameling huizen rond verenigingsgebouw Wilhelmina, een belangrijk ontmoetingspunt dat al sinds 1898 bestaat. Het gebouw (zie bijgaande foto) werd opgericht als feestgebouw en groeide uit tot een centrale plek voor toneelvoorstellingen, muziekuitvoeringen, gymnastiek en andere activiteiten. Als je het over de buurtschap Kotten hebt, dan heb je het over wat meer dan een paar huizen, je praat dan over een mix van oude boerderijen, kronkelende wegen, beekdalen en kleinschalige landschap, een typisch voorbeeld van het Achterhoekse coulisselandschap. Het landschap wordt gekenmerkt door houtwallen, essen, weilanden en oude bomenrijen. En daar, niet al te ver van de grens, hebben broer/zwager en schoonzus een aantal jaren geleden een oude boerderij gekocht en die helemaal naar hun wensen aangepast. Het heeft een paar jaar (en een paar centen) gekost, maar dan heb je ook wat. 

De ligging aan de grens heeft Kotten altijd sterk beïnvloed. De grens met Duitsland ligt letterlijk op korte afstand. Eeuwenlang waren de contacten met Duitse plaatsen zoals Oeding en Burlo intensief. Mensen gingen er werken, handel drijven en familiebanden ontstonden over de grens heen. Tegelijkertijd speelde de grens ook een rol in de geschiedenis van smokkel. Vooral in tijden waarin prijsverschillen groot waren, werden goederen zoals koffie, tabak en andere producten over de grens vervoerd. De afgelegen zandwegen en bossen maakten het gebied daar geschikt voor. De huidige grens is pas in 1766 definitief vastgesteld, maar dat heb ik geloof ik al honderd keer verteld. In het landschap zijn nog oude grensstenen te vinden die herinneren aan de vroegere grensgeschillen tussen het bisdom Münster en het gebied van Gelre. En tussen al die oude staat ook één nieuwe: ter herinnering aan 250 jaar grens.

dinsdag 21 juli: @ kotten

Mocht vandaag even mijn gezicht laten zien op het museum: wat overleg, een paar gesprekken en vooral koffie met de dinsdagvrijwilligers. Wel met de auto, want tussen Kotten en het museum ligt een kleine 17 kilometer, een afstand die op dit ogenblik niet door mij weggetrapt kan worden. Totaal zou wel lukken, maar 17 km is enkele reis inderderdaad. Hele morgen onder de pannen en W kon (na haar uitslaapje) bezig aan haar projectje: het opkalefateren van de camper. De helft is inmiddels door haar onder handen genomen en je ziet het resultaat.

Even boodschappen doen en toen ik om half twee op Erve Holthoes aankwam had ik het wel gehad. W moest haar energie kwijt en ging een eind fietsen en kwam met spannende verhalen thuis: fietsers op smalle paadjes met gebroken heupen en een roofoverval op een juwelier in Winterswijk. Zien we vanavond wel voorbijkomen op Achterhoek112. Vond een foto die ze gemaakt had van “diepteboring Plantegaarde“ veel interessanter, namelijk op een paar honderd meter van onze tijdelijke woonst. De boringen vonden plaats in de periode 1908 - 1909 in de nabijheid van de Fukkingweg. Deze historische boring van circa 1200 meter diep werd georganiseerd door de toenmalige Rijksopsporing van Delfstoffen om te zoeken naar steenkool, zout, olie en gas. Er werd overigens niet alleen hier geboord. De resultaten uit deze periode vormden de basis voor het latere geologische onderzoek en vervolgboringen in de regio (zoals in Ratum en Corle). Vond een artikel in de Gelderlander van 19 februari 2022 over deze boringen naar aanleiding van het plaatsen van een informatiebord aan de Fukkingweg. 

De foto onder deze alinea hoort bij dat artikel en is gemaakt door Jan Ruland van de Brink. Gelukkig leidden de boringen niet tot ontginningen. Met een beetje pech had het glooiende landschap rond Kotten er heel anders uitgezien. Door de plaatsing van een informatiebord op initiatief van de Historische Kring Kotten is een stukje verleden van Kotten weer zichtbaar gemaakt. Heb je goede benen? Er zijn hier ook een drietal wandelroutes (van 9, 13 en 17 km) uitgezet. Vertrekpunt is het verenigingsgebouw Wilhelmina aan de Meester Meinenweg 1 in Kotten.

Mijn ernstige gesprek met de dames Kip gisteren heeft vandaag zijn vruchten afgeworpen. Ik werd beloond met twee eieren (weliswaar kleintjes, maar de dames zijn nog in de leer). Over Pfas maak ik me niet zoveel zorgen en uit voorzorg moeten de meisjes voorzien worden van leidingwater en niet van dat vocht uit de grond. De moestuin wordt wel besproeid met grondwater dus ik snap niet helemaal hoe het systeem op dit erf in elkaar zit, ik volg ook maar orders op. En zolang blijkt dat er PFAS in moedermelk zit (grootschalig onderzoek van het RIVM), bij 18 procent van de minnen de kritische waarde wordt overschreden en het advies is en blijft om borstvoeding te blijven geven (Bron: Rijksinstituut voor Volksgezondheid) denk ik “ik ben al 75, zal mijn tijd wel duren“. 

En voor je het weet is er weer een dag (bijna) voorbij. En weer een mooie dag. Was het vanmorgen om een uur of zeven nog maar 13 graden, vanmiddag tikte de thermometer 25 aan. En morgen? Morgen is er weer een dag. W gaat na de noen het landgoed even verlaten want ze heeft een afspraak met een vriendin. Kan ik intussen mooi kijken of er nog voldoende grondwater in de wel zit: sommige planten beginnen de kop te laten hangen.

 

de kippenoppascentrale - 2: alleen op het landgoed

De Zwarte Cross is tegenwoordig het grootste betaalde festival van Nederland en een van de grootste meerdaagse festivals van Europa (Bron: Wikipedia). Jaarlijks bezoeken honderdduizenden mensen het evenement in onze achtertuin, waar zij “genieten van een unieke combinatie van motorcross, muziek, theater, stunts, kunst, humor en Achterhoekse gastvrijheid“. De woorden komen niet van mijzelf maar een of ander wervend foldertje op internet. Wat begon als een klein en eigenzinnig initiatief van een groep vrienden (De eerste Zwarte Cross werd georganiseerd op 31 augustus 1997 in Hummelo), groeide in minder dan dertig jaar uit tot een internationaal bekend festival met een geheel eigen identiteit. Het initiatief kwam van de Achterhoekse rockband Jovink en de Voederbietels, met zanger Hendrik Jan Lovink als grote inspirator. De organisatoren verenigden zich in een BV met de naam “Feestfabriek Alles Komt Goed“. Toen het evenement te groot werd voor Hummelo werd een prima plek gevonden op de Schans in Lichtenvoorde (je kunt ook zeggen dat delen liggen in een paar kerkdorpen liggen. Het monument van Tante Rikie staat op de grens van Lichtenvoorde, Lievelde en Vragender). De creatieve leiding en dagelijkse organisatie liggen nog steeds bij het team van de Feestfabriek ondanks het feit dat de Feestfabriek in 2021 een meerderheidsbelang verkocht aan het Britse festivalbedrijf Superstruct Entertainment. Het was even schrikken toen Superstruct in 2024 werd overgenomen door een Amerikaanse investeringsmaatschappij (KKR). De overname door KKR leidde in 2025 tot veel discussie. De organisatie van de Zwarte Cross liet toen publiekelijk weten zich niet te herkennen in de investeringen en standpunten van KKR. Onderstaande foto stond ook op de site van de Gelderlander en/of AD.

De hitte is inmiddels het land uit. Het leven is compleet anders geworden. In het Parool van 15 juli 2026 kwam ik een artikel tegen met de titel “Wennen aan de hitte“. Misschien een beetje mosterd na de maaltijd want ik vond het vorige week woensdag en vooral donderdag absoluut niet warm. Misschien is zelfs dat gewenning. Korte samenvatting: na extreme hittegolven in 2003 en 2006 kwam er meer aandacht voor de gevaren van extreme temperaturen. Men verzon in 2010 een Nationaal Hitteplan, met als grote eyecatcher de waarschuwingen in de media. Vorig jaar kwam het RIVM al tot de conclusie dat het risico om te sterven op heel hete dagen in Nederland sindsdien een stuk kleiner is geworden. Tussen 2010 en 2019 bezweken ongeveer 4300 mensen aan de hitte. Tussen 2000 en 2009 waren dat er nog zo’n 7000. Interessant is dat de onderzoekers ook keken ook naar het risico om te overlijden op heel koude dagen. Dat is altijd nog een stuk groter dan het risico om te overlijden door hitte. Tussen 2007 en 2019 kwamen alleen al in Amsterdam jaarlijks zo’n 245 personen om het leven als gevolg van de winterkou. Deze sterfte heeft voor een deel te maken met leeftijd en als je dan bedenkt dat het aantal 75-plussers in 2050 ongeveer verdubbeld zal zijn ten opzichte van nu dan kun je op de klompen aanvoelen dat er in de komende decennia steeds meer doden gaan vallen door hitte en door kou. Moeten we het binnenkort alleen nog hebben over het begrip “oversterfte“, want volgens mij kun je maar één keer in je leven dood gaan. Pakken we dan meteen de “dorrehouttheorie“ mee.

maandag 20 juli: @ kotten

Aan de titel van dit blog kun je zien dat broer/zwager/schoonzus/kwispelstaartje vertrokken zijn. We zijn alleen op het landgoed, nou ja: een paar kippen proberen ons er regelmatig aan te herinneren dat ze er ook nog zijn. Busje zijn min of meer definitieve plek voor deze week gegeven, dat wil zeggen: gewoon laten staan. Gisteren even “tijdelijk“ geparkeerd omdat de camper van de huiseigenaars in de weg stond (je weet wel: van dat inpakwerk en zo). Vanmorgen kwamen we beiden tot de ontdekking dat er niks mis wat met de huidige plek. Druk? Och, zij inpakken en ik voor de zoveelste keer “kapucijners en sperziebonen“ fout schrijven en W contact leggen met de buitenwereld vanuit haar veilige nestje (zes pond zaligheid in een pluchen nestje, poelepoelepoelepoel; Ivo de Wijs of zo?). Gelukkig had ik wel het woord “stencilen“ goed (n c, i en één l). Voor iedereen onder de 60: het is een druktechniek met een stencil, dat is een vel dat op bepaalde delen inkt doorlaat. Omdat de klemtoon op “sten“ ligt heeft het maar één l. Heb complete jaargangen schoolkranten gestencild en dat was vaak een smeerboel. Was maar wat blij dat deze techniek eind jaren 70 van de vorige eeuw werd vergangen door fotokopiëren. Daarmee hielden we onze vingers inktvrij. Prachtig gezicht dat inpakken van een Nugget: wij hebben al een beperkte opbergruimte, broer/zwager/schoonzus nog veel minder. En dan moeten de spullen voor kwispelstaartje ook nog mee.

Toen goed tien uur de rust eenmaal was teruggekeerd op het landgoed (familie vertrokken, W gebeld met het ziekenhuis in Enschede - operatie wordt waarschijnlijk eind augustus en ik een half uurtje overleg met meneer de voorzitter van het museum) konden we “aan het werk“: W met de buitenkant van de bus en ik met het uitwerken van de notulen van de vergadering van een of ander clubje. 

Voor je het weet is het half drie en de hoogste tijd om in beweging te komen. Via een omweg naar de Lidl in Winterswijk, wat te eten voor vanavond inslaan en terug naar onze tijdelijke woonst. Alle wegen zijn wel min of meer bekend maar het is wel weer leuk om het na een paar jaar weer te zien. Op honderd meter na 15 kilometer op de fiets, maar ook de tourkaravaan had vandaag een rustdag zullen we maar zeggen. De maaltijd zal ongetwijfeld niet zo culinair zijn als gisteren (ons keukenprinsje Rein had nog een hoop dingen die op moesten voor de reis en volgens mij waren de snijbonen gefermenteerd), maar ik vind gepofte aardappel met kaascrêmevulling, gemarineerde kippendijstukjes en een ceasarsalade ook niet verkeerd klinken. Ben je meteen op de hoogte van ons menu van maandag 20 juli 2026. Wel zonder flesje wit bij het eten vandaag.

Een mooie en vooral rustige dag, weinig beweging. Beetje raar weer: vond het op de fiets wat frisjes, maar volgens de weerapps is het toch 23 graden geworden vanmiddag, wind noordwest 2. Misschien zijn we verwend? Zon op/onder: 05:36/21/40 (gegevens Kotten). En morgen? Morgen is er weer een dag. Toch maar eens een ernstig gesprek met de kippen voeren en even naar het museum (met de auto). We vermaken ons wel.

de kippenoppascentrale - 1: het hondje

 

Een paar blogs geleden plaatste ik een foto van W bij het Witte Anjerperkje in Wassenaar. Weet het: weer eens zonder toelichting. Op verzoek van H te G hier de aanvullende informatie (foto voor de volledigheid nog maar eens weergegeven). De witte anjer is in Nederland sinds WO II uitgegroeid tot een symbool van verzet, loyaliteit en solidariteit. Sinds 2005 is de witte anjer officieel het nationale symbool van waardering voor alle Nederlandse veteranen. Je kent die ene prins nog wel die altijd zo’n wit bloemetje in zijn revers droeg, ook wanneer hij (koninklijk) vreemdging. Ja, die aangetrouwde buitenlanders konder er wat van. Geloof dat het pas stil werd in de paleizen toen Claus van Amsberg Beatrix schaakte. Maar dat terzijde, terug naar de anjers. In Nederland zijn (net als in Wassenaar) op veel plaatsen Witte Anjerperkjes aangelegd. Hiermee gaven gemeentes gehoor aan een landelijke oproep van het Nationaal Comité Veteranendag om door de aanleg van zo’n perkje veteranen blijvend eer te betonen. Volgens de laatste gegevens zijn er inmiddels zo’n 200 gemeentes met een perkje (bron: https://www.veteranendag.nl/de-witte-anjer/witte-anjer-perkje/). Als je naar onderstaande deelkaart kijkt zie je dat de Achterhoek niet echt vooraan loopt. Op dit ogenblik loopt er een nieuw initiatief: de Veteranenbank. De bedoeling is dat er bij elk Witte Anjerperk een bank wordt geplaatst die “een blijvende plek van rust en waardering“ gaat creëren. De eerste Veteranenbank werd op 4 oktober 2025 onthuld in het Volkspark in Zaandam, tijdens de regionale Veteranendag (bron: https://www.veteranendag.nl/veteranenbank/).

Dezelfde dag (12 juli) bezochten we Fonds Wassenaar Zomerfeest 2026, waar schoonzoon M moest toeteren. Was benieuwd naar de bezoekersaantallen, maar die zijn niet te vinden, hooguit wat schattingen maar die lopen uiteen tussen 800 en 1500 (daar heb je wat aan). Muziekvereniging Excelsior schrijft op hun jubileumwebsite dat het "feest was op het Berkheiterrein tijdens het gezellige en afwisselende Fonds Wassenaar Zomer Festival" en verwijst naar een fotoreportage van de Wassenaarse Krant. Leuke sfeerfoto’s.

zondag 19 juli: @ kotten

De broer van W en zijn vrouw gaan een paar dagen op klep. Het blafbeest (dat steeds minder blaft) mag ook mee. Hondje mocht eerst nog een nachtje in Lichtenvoorde doorbrengen want zwager/broer+schoonzus hadden een feestje waarbij kwispelstaartje niet welkom was. Mocht dus heerlijk logeren met op de achtergrond het geluid van de Zwarte Cross. Wat een pokkeherrie. Even om vragen te voorkomen: het is inderdaad “pokkeherrie“ en geen “pokkenherrie“. Pokke komt oorspronkelijk wel van die ziekte af maar het is een zogenaamd “versteend voorvoegsel“ waardoor er géén tussen-n wordt geschreven. Dus ook pokkeweer, pokke-eind en pokkedruk. Alleen als er een pokkenepidemie uitbreekt komt de tussen-n weer tevoorschijn. Moet trouwens bekennen dat het dit jaar 100 procent meeveel met de herrie: woensdagavond stonden ze bij wijze van spreken naast onze appelboom de geluidsinstallatie te testen, donderdag nog een klein staartje kabaal maar toen draaide de wind en mocht Lievelde en/of Vragender meegenieten van de muziek (of de bonkebonk die op afstand te horen is). De Zwarte Cross heeft een aantal nadelen. De voornaamste vandaag is dat de Aldi eigenlijk niet fatsoenlijk bereikbaar is (want zo’n beetje op het festivalterrein). Dat betekent dat ik gisteren al een aantal strategisch belangrijke vakantieproducten bij de Lidl heb moeten aanschaffen en dus zullen we ongetwijfeld het nodige missen. Onze we-gaan-op-reis-en-we-nemen-mee-super heeft inmiddels een standaard loop-en-grijppad, waardoor vakantieboodschappendoen een soort routine is geworden. Juist die routine is doorbroken. 

Op zaterdag werd de viervoeter gebracht en nam al heel snel zijn vertrouwde plek in op de bank, op een zodanige manier dat zowel W als ik niet meer konden liggen. Je weet: onze zitbanken worden niet gebruikt om te zitten. Als de uitvinder van het rode stopgaren keek het beestje ons aan en uit zijn ogen straalde het sein “wie-doet-me-wat?“ Werd wel zeer uitgebreid uitgelaten met vriendinnetje Janna.

 

Even nog over die Zwarte Cross. Eigenlijk is er maar één groep die voor mij het bezoeken van dat spektakel zou rechtvaardigen. Mijn vaste lezers weten het antwoord al, maar voor hen die mij minder goed kennen de volgende tekst (bron website Zwarte Cross): “Er zijn maar een paar zekerheden in het leven: dat de zon elke dag opkomt, dat het eindigt met de dood, en dat Boh Foi Toch op zondagochtend in de Megatent speelt. Waar waren we zonder deze tranendrogende trekzaktroubadours? Frontman Hans Keuper, straight outta Dinxperlo, krijgt op de brakke zondagochtend steevast de Megatent aan de gang met onmisbare dialectbangers als “Nen Amerikaan” en “Hee Hee Hoo Hoo”. Ondertussen krijgt iedereen in de zaal een plagerige doch zachte por in de zij: “Vrouw Begeerdink” is slutshamen op z’n Achterhoeks, en “Zeet de Jongs” is een disstrack naar al die lieve knullen die wel naar de deerntjes durven te kijken maar d’r geen één durven te versieren. Boh Foi Toch (de naam betekent zoiets als ‘Tsjongejonge, ’t is mien wat’) is wat ons betreft immaterieel Achterhoeks erfgoed. Huppel op je zondagse klompen naar de Megatent, geef je buurman/vrouw/mens een biertje, haak de armen in elkaar en meedeinen maar!“ Maar om voor dat optreden € 60 uit te geven (want prijs dagkaart zondag) vind ik ook weer een beetje teveel van het goede. Fluistert W me net in mijn oor: “dagkaarten zondag uitverkocht“. Gelukkig!

Zondag naar Kotten dus: camper installeren en hondje inleveren. Personenauto mee omdat dat erg handig is, vooral als je verderop in de week twee keer naar het museum moet (16,8 kilometer enkel op de fiets is momenteel niet haalbaar). Als oppasbeloning kookte broer/zwager voor ons; mijn bijdrage beperkte zich deze keer tot het ontkurken van een prettig flesje wit. Ons verblijf met als werktitel “kippenoppascentrale“ kan beginnen. Ben benieuwd of de week vol kunnen maken of dat Medisch Spectrum Twente in Enschede het tijd vindt voor een grote beurt doorsmeren en olieverversen. Het mag van mij. Voor die kippen vinden we dan ook wel een oplossing. De vooruitzichten voor de komende week zijn heel prettig, waarbij vooral de nachttemperaturen zorgen voor een goed busslaapklimaat. We twijfelen of we voor de verandering de luifel eens zullen uitgooien en komen tot de ontdekking dat het voor het weer niet hoeft: geen zon en ook geen regen. En om aan zo’n luifelzwengel te gaan draaien om voor een “intieme sfeer“ te zorgen met een overhangend doek is me teveel werk voor een beetje romantiek. 

Over eten gesproken! Trouw kwam op 14 juli met een artikel van Julius Dullaert over milieuvriendelijk barbecuen. De lol om de houtskool eens goed in de fik te steken word je wel ontnomen. Conclusie: “Wat is al met al de duurzaamste barbecue? Een zo vegetarisch mogelijke maaltijd bereid op een elektrische grill die groene stroom gebruikt en waarbij geen voedsel wordt verspild. Eet smakelijk!“ Als illustratie een “nachtelijke eco-barbecue in Van Gogh-stijl“ gemaakt door Gemini. Vind het plaatje iets magisch hebben: diepe blauw‑groene tinten, sterren die draaien boven de grill, en een warme gloed van het vuur die de gezichten verlicht. Het was nog iets meer eco geweest wanneer er gebruik gemaakt werd van de stroom van de windmolens en zonnepanelen (op de achtergrond nog net zichtbaar in het maanlicht), maar W fluisterde me in het oor dat zonnepanelen in het donker geen stroom opwekken.

Een mooie dag. En vooral een mooie plek. Zo’n plek met veel vogels waar de Baardmannetjes zich wel zouden thuisvoelen op een plek waar een jonge buizerd tekeer gaat. Nou ja: in het verleden dan. Één van die mannen (Nico de Haan) is inmiddels overleden en de tweede is “duidelijk in een fase van afronding en berusting“. We hebben het dan over Hans Dorrestijn. Inmiddels 85 en recent openlijk vrede gesloten met de dood, iets waar hij jarenlang moeite mee had. Dat blijkt uit meerdere recente interviews en artikelen. Onder andere in een verhaal op de site EdeStad naar aanleiding van een lezing die hij daar hield. V: 225.350 ; A: 225.375 - ik weet het, het mag geen naam hebben. Wel een paar kilometer meer dan gewoonlijk en ook een kwartiertje langer: Zwarte Cross weet je wel? Rijtemperatuur krap aan 20 graden. Eigenlijk zo’n dag waarbij je voor het eerst sinds weken weer een lange broek zou aantrekken en sokken uit de ladenkast gaat halen. Ben ik eigenlijk een beetje te eigenwijs voor. Stevige wind: NW4. Op tijd in Kotten om de Tour te zien. Zon op/onder: 05:35/21:42 (gegevens Kotten). En morgen? Morgen is er weer een dag. We blijven nog even in Kotten want we moeten kippen voeren.

even naar het westen - 4: en weer naar het oosten

L te H vond de foto’s van de filmopnames die ik in het vorige blog geplaatst heb erg sfeervol. Dat is nu precies de reden dat vrijwel alle buitenopnames van de film Old Minneke op het Achterhoeks Openluchtmuseum gedraaid zijn of worden (er zijn nog een paar draaidagen). Heb er nog een paar, nu foto’s die wat meer betrekking hebben op de filmopnames en minder museumsfeer laten zien.

Tijdens een van onze fietstochten vroeg W zich af hoe groot de Nieuwe Driemanspolder eigenlijk was en of ze op dat ogenblik nog steeds door die polder fietste of dat ze al op ander grondgebied was. Het het proberen te achterhalen en een paar heel interessante sites gevonden, waaronder deze van het waterschap Rijnland. Ook de foto in deze alinea is van die site afkomstig. De Nieuwe Driemanspolder heeft een oppervlakte van 350 hectare, oftewel 3,5 km². De exacte locatie wordt bepaald door de gemeenten Zoetermeer, Leidschendam-Voorburg en Den Haag. Heb geprobeerd een topografische kaart te vinden met de exacte grenzen, maar dat is me niet gelukt. Eigenlijk ook niet zo belangrijk of je in de ene polder fietst of de ander (maar dat is een dooddoener). De polder heeft drie hoofdfuncties. De belangrijkste is de waterberging. Bij (extreme) regenval kan hier ongeveer 2 miljoen m³ water tijdelijk worden opgeslagen. Ten tweede speelt de natuur een belangrijke rol: moeras, rietlanden, graslanden en bosjes. Vraag me wel af hoe het zit met de niet-drijvers als het hoog water wordt. En tenslotte is recreatie een belangrijke functie. In de polder liggen een totaal van 7 km wandelpaden, 12 km fietspaden. De lengte van de ruiterpaden heb ik niet geteld: W wilde niet voor ezel spelen.

maandag 13 juli: @ kötteldiek

Tijd om ons mobiele woon te vervangen door het stenen exemplaar, dus op naar de Kötteldiek, op naar een week met weer eens 30+ op de thermometer. Je raakt er aan gewend. Na de koffie, de afbakbroodjes (met het laatste broodbeleg) en de juiste schrijfwijze van jacuzzi en papegaai (app Beter Spellen) en een extra oefening omdat het maandagmorgen was (“ik heb twee keer zoveel knikkers als jij“; oh nee die was van vorige week), een veger en een doekje door de bus konden we op de parkeerplaats wat extra bagage inladen: kleinzoon Q moet nog een paar dagen logeren bij opa en oma voor hij aan zijn wereldreis naar Japan begint. Oma heeft weer een compleet animatieprogramma voor hem opgesteld en de kok (ik dus) een aantal dwingende menusuggesties gegeven. Je zult als kleinkind maar in deze tijden leven. Dan kun je beter opakok zijn. Chargeer ik een beetje?

Het waren weer een paar mooie dagen: alles speelde positief mee. Misschien mijn lijf wat minder, maar daar komt hopelijk binnenkort ook verandering in. Even een paar dagen oppassen op een kleinzoon, daarna mogen we voor kippenoppascentrale spelen, maar daarover later meer. Een rustige terugreis van zo’n 170 kilometer Rijtemperatuur: 23 tot 26 graden; het werd nog vijf graad warmer deze dag, Zon op/onder: 05:28/21:49 (gegevens Lichtenvoorde). En om antwoord te geven op de vraag die op het tegeltje gesteld wordt: eind deze week.

even naar het westen - 3: veel getoeter in wassenaar

Kreeg vandaag foto’s binnen van de eerste opnamen van de film Old Minneke. Drie dagen lang heeft de crew doorgebracht op het Achterhoeks Openluchtmuseum. Ze komen later in de maand nog terug. De film is een historisch drama met horror-elementen, gebaseerd op een bekende Overijsselse volkslegende. Het verhaal speelt zich af rond het jaar 1900 in de mysterieuze bossen van de Holterberg en is er eentje waarvan we er al duizenden hebben: een arme boerenzoon is hopeloos verliefd op een meisje van rijke komaf. Haar strenge vader weigert toestemming te geven voor het huwelijk vanwege zijn lage status en gebrek aan geld. Wanhopig om met zijn grote liefde te kunnen trouwen, trekt de boerenzoon het donkere bos in. Hier zoekt hij de beruchte heks Old Minneke op en sluit een duister pact met de heks. In ruil voor rijkdom verkoopt hij zijn ziel aan haar. Maar zoals elk heksenpact loopt het verhaal niet goed af. De rijkdom brengt niet het geluk waar hij op hoopte. De film laat zien hoe de boerenzoon langzaam wordt geconfronteerd met de angstaanjagende en fatale consequenties van zijn keuze. Het leuke van de productie is dat het allemaal low-budget is. Twee jonge mensen (Carola en Myron) hebben de ambitie om Nederlandse volksverhalen en geschiedenis te verfilmen. Zij studeerde af als filmmaker aan het Grafisch Lyceum Utrecht en hij aan De Nederlandse Acteursschool en gebruiken de bedrijfsnaam Door Movies Industry. Leuk om zo’n opnamesessie van dichtbij te mogen en kunnen meemaken.

H te G vond dat mijn samenvatting van de recensies van de sauna haaks stond op de naam Elysium. Die naam komt uit de Griekse mythologie. Het verwijst naar het hiernamaals (de Elysische Velden). In de Griekse voorstelling van het hiernamaals was Elysium een paradijselijke plek waar helden en uitzonderlijk deugdzame mensen na hun dood terechtkwamen. Haren in putjes, slecht eten en onvriendelijk personeel hoorden daar volgens hem niet bij. Wel moet je denken aan zaken als eeuwige lente, groene weiden, rust en geluk en bovenal: muziek, feesten en een zorgeloos bestaan. Elysium staat symbool voor rust, geluk en een ideale omgeving. Heb aan ChatGTP gevraagd hoe de Elysische Velden er uit zouden zien. Toen W gisteravond laat terugkwam van haar saunabezoekje was ze het helemaal niet eens met mijn samenvatting. Haar samenvatting: “een paradijsje“. En daar moeten we het dan mee doen.

zondag 12 juli: @ zoetermeer

Schoonzoon Mark toetert bij Muziekvereniging Excelsior en deze club trapt vandaag het Fonds Wassenaar Zomer Festival af met een groot zomerconcert op het Marktterrein Berkhei in Wassenaar. Dit optreden is extra feestelijk want Excelsior viert dit jaar haar 125-jarig bestaan. Omdat we toch in de buurt zijn mogen we niet ontbreken, temeer omdat de toegang nog gratis is ook. Weet alleen niet wat ik me moet voorstellen bij het woord “Fonds“ in Fonds Wassenaar Zomer Festival, misschien een samenwerkingsverband tussen Excelsior en Stichting Dorpsevenementen Wassenaar? Deze laatste stichting organiseert diverse dorpsactiviteiten die de leefbaarheid en saamhorigheid in Wassenaar bevorderen. De meest belangrijke vraag van de dag was hoe we in Wassenaar moesten komen. De auto was geen optie, die moest blijven tot het eind van het getoeter en dat is laat in de middag. Vind harmoniemuziek wel mooi, maar na een uurtje denk ik “geef de bitterballen even door“. Dus werd het de fiets. Best te doen, had verschillende routes in de aanbieding, alle van zo’n 15 kilometer. Met één of twee prettige bankjes onderweg moet het een te behappen afstand zijn. De uiteindelijke route werd bepaald door dochter en kleinzoon die ons kwamen ophalen. 

Muziekvereniging Excelsior zien we meestal wel een paar keer per jaar spelen. Het nieuwjaarsconcert (met oliebollen en bubbels) is eigenlijk vaste prik. Daarnaast is er altijd wel “iets“ bijzonders aan de hand en moet schoonzoon M zijn sax uit de koffer halen. Overigens is er ook nog een Excelsior Pijnacker waarbij hij (en kleinzoon Q) speelt, maar dat is van een iets ander niveau. De club uit Wassenaar is een gerespecteerd amateurorkest dat uitkomt in de prestigieuze eerste divisie van de Koninklijke Nederlandse Muziekorganisatie (KNMO). Dat is de hoogste afdeling, dus promoveren is niet meer mogelijk. Het is een harmonieorkest en voor wie het niet (meer) weet: het belangrijkste kenmerk van een harmonieorkest is de combinatie van zowel houtblazers als koperblazers en slagwerk. De tegenhanger is een fanfare, die bestaat alleen uit uit koperblazers, saxofoons en slagwerk. Bij de harmonie is het instrumentarium uitgebreid met onder meer dwarsfluiten, hobo's en klarinetten, waardoor je een veel “warmer“ geluid krijgt.

Op naar Wassenaar, een van de meest welvarende gemeenten van Nederland: ongeveer een kwart van de huishoudens is miljonair en de gemiddelde woningwaarde ligt in bepaalde villawijken, zoals De Kieviet, rond de twee miljoen euro. En nu we toch met cijfers smijten: in de wijk De Kieviet praten we over een gemiddeld inkomen per inwoner dat oploopt tot boven de 100.000 euro. En dan nog eentje: bijna 23,4 procent van de huishoudens in de gemeente heeft een vermogen dat de miljoengrens overschrijdt. Overigens kent dit chique villadorp met veel statige landhuizen en groen ook een andere kant: er zijn aanzienlijke verschillen. De inkomensongelijkheid in de gemeente is relatief groot, waardoor de 'minder vermogenden' het er financieel soms juist zwaarder hebben dan in andere forensengemeenten. Wel is het koninklijk tintje er sinds 2019 af. Tot januari van dat jaar woonde de koning in Wassenaar en wel in Villa Eikenhorst op het koninklijk landgoed De Horsten. Die villa wordt sindsdien verhuurd. Willem-Alexander is toen verhuisd naar Paleis Huis ten Bosch in Den Haag (Maxima en de kinderen mochten ook mee). Het kroontje mag dan boven Wassenaar verdwenen zijn, er blijft genoeg luxe over. Maar het leuke is: temidden van al die luxe ligt een oude dorpskern die een historische sfeer uitstraalt. Het middelpunt van dat dorpshart wordt gevormd door de monumentale dorpskerk en de omliggende sfeervolle winkelstraten, pleintjes en horecagelegenheden. “Groeten uit Wassenaar“ krijg je aangeboden door ChatGTP die gebruik gemaakt heeft van plaatjes van De Paauw (het gemeentehuis), Wassenaarse Slag, Molen Windlust, Burchtplein en de Dorpskerk.

Wat later op de middag (we waren weer heelhuids op de camping aangekomen, maar visite dus het nabootsen van een siësta zat er niet in, maar wel even rust) konden we met zijn vieren naar ons eetetablissement Eten & Zo in Zoetermeer om daar een vorkje te gaan prikken. Nummer vijf (schoonzoon M) kwam van de andere kant, hij moest nog even doortoeteren. We hebben hier wel vaker gegeten. De tent hanteert een laagdrempelig All-You-Can-Eat wereldkeukenconcept. Kleinzoon Q is van de sushi, opa van de Chinese gerechten, oma van het uitgebreide toetjesbuffet (vooral van de chocoladefontein), schoonzoon van de wok en dochter eet alles. Voor ieder wat wils dus. Het werden wel wat meer vorkjes dan één.

Een mooie dag. Temperatuur oplopend naar zo’n 28 graden. Wel een redelijke wind NO3, zorgt voor een beetje verkoeling maar tegen de wind intrappen is ook niet alles. Maar we kregen onze 32 kilometer vol. Zon op/onder: 05:35/21:58. En morgen? Morgen is er weer een dag. We gaan terug naar het oosten en nemen kleinzoon Q mee, die mag een paar dagen logeren.