Je wikt en je weegt en dan kom je tot de ontdekking dat een
Lutherweg niet zonder Luther kan. Dus op naar Wittenberg (dat in 1922 de
toevoeging Lutherstadt kreeg), het Rome van de protestanten. Eerst nog even puzzeltje ent- und versorgen,
zoals dat in visserslatijn heet. Wat dat betreft is camping Unter den Jenzig
van alle gemakken voorzien. Een zonnetje werd ons beloofd, maar alleen van
negen tot tien verwarmde ons sterretje de wereld en voor de rest was het –
vergeleken met de voorgaande dagen – gewoon aan de frisse kant. Je kunt niet
alles hebben in dit leven.
FerropolisWe zitten in het gebied van de bruinkool. Hele gebieden verander(d)en van boerenland in maanlandschap en daarna in recreatiegebied. Door de afgravingen (dagbouw noemt men dat) ontstonden veel meren. Daarnaast stikt het van de watertjes die alle uitmonden in de Elbe. Af en toe een beetje veel regen zorgt voor hoog water en overstroming van de Elbe (zoals in de voorzomer van 2013, maar in 2002 schijnt het ook goed mis te zijn geweest), dus aan water in de meren geen gebrek. Het afgraven van de bruinkool wordt gedaan door immense baggermachines. Een aantal van die oude baggergiganten heeft men verzameld in een soort openluchtmuseum (Ferropolis), gelegen aan de Gremminer See (het resultaat van de oude bruinkooldagbouwmijn Golpa-Nord) vlak bij Wittenberg. De plek wordt ook gebruikt voor festiviteiten. We zijn er even langs gereden, het roestige oude ijzer kon ons niet zo bekoren en een popconcert werd er op dat moment niet gegeven. De foto is geleend van internet.
Brückenkopf werd het einddoel voor Puzzel vandaag, een luxe camping/hotel/jachthaven aan de Elbe met zicht op Wittenberg, gebouwd in 2000 op een voormalig militair terrein (de Russen hebben hier het laatst gezeten). Voor de somma van € 27,50 per nacht is het sanitair dan wel weer tien keer beter dan in Jena.
Voor ons was de camping nog niet het eindpunt: fietsjes
gepakt, de Elbe over en Wittenberg bewonderen. De halve stad ligt overhoop:
vanaf mei begint men serieus Luther te herdenken en dan moet alles er piekfijn
uitzien, dus onze Lutherstadt krijgt een opknapbeurtje. Het wordt wel een
beetje een commercieel gebeuren dit Lutherjaar. Er is een (tijdelijk) Panorama
gebouwd waar – net als bij Panorama Mesdag in Scheveningen – een 360-graden-schilderij
wordt tentoongesteld. Yadegar Asisi heeft de kwast ter hand genomen, je schijnt
hem te moeten kennen. Beetje prijzig om naar binnen te mogen (11 €, en onze
museumjaarkaart is niet geldig!)
Even wat droge feiten. Als je niet bent geïnteresseerd ga je
gewoon verder met de volgende alinea. Luther werd in 1483 in Eisleben geboren,
waar hij ook gestorven is (1546). Hij werd in 1507 tot priester gewijd en trad
in in het klooster van Wittenberg in 1511. Dit klooster is het huidige
Lutherhuis van Wittenberg. In 1512 werd hij doctor in de theologie en kreeg
daarna een benoeming aan de universiteit van Wittenberg. In 1517 schreef hij
zijn frustratie over de aflatenhandel van zich af in de 95 stellingen. Na
gedonder met de paus en de keizer (met een jaartje schrijven op de Wartburg in
Eisenach), was hij in 1524 monnik-af en trouwde vervolgens een tijdje later
met ex-non Katharina von Bora. Met Kaatje kreeg hij drie zonen en drie
dochters.
Uiteraard moesten we de Schlosskirche (die met de beroemde
deur) bezoeken en een blik werpen in de Stadtkirche. Ook de verbouwing van het
Luther-Melachton-gymnasium door Hundertwasser moest even worden bekeken.
Het uitje van de dag was evenwel het “Haus der Geschichte”, waar in allerlei kamers het wonen in Duitsland van 1920 tot 1990 getoond wordt. Het begint met een keuken uit de jaren 20 en via de Gute Stube rond 1940 komt het leven in de DDR aan de orde.
