een tussendoortje – 3a: voor kersen linksaf!

De laatste weken een groot aantal dagen met veel vrijwilligerswerk en vergeet vooral niet de eindmusicals van kleinkinderen, vaste prik in de laatste schoolweek van de groepen 8 van de basisschool. Wij hebben dan het grote geluk dat Harreveld een combinatieklas heeft en te weinig achtstejaars heeft zodat ook de leerlingen van groep 7 mee moeten spelen om voldoende cast te hebben. Je raadt het al: van elk kleinkind dus twee keer een eindafsluiting meemaken. Ook kleinzoon Q mocht optreden in Pijnacker dus ook daar genoten van een rappend kind. Tussen de bedrijven door nog even wat geregel met verzekeringen. Je weet het misschien nog: enige tijd geleden kwam Puzzel een plantenbak tegen die onweerstaanbare aantrekkingskracht op hem uitoefende. Helaas was de plantenbak van staal, dus niet erg meegevend. Verzekeringswerk? Rekenen: iets van bonus-malus, schadevrije jaren, eigen risico en uiteindelijk schadebedrag. Fijn dat we alle verzekeringen bij één tussenpersoon hebben ondergebracht en Riekus Snel (hij zal zelf wel niet meer zoveel werken, want tegen of in de 80 inmiddels) zoekt dat gezellig allemaal voor je uit. Even wat anders dan “vul op internet maar een formulier in” en je ziet wel.

Soms begin je de dag niet goed en spel je op miraculeuze wijze het woord “gefreelancet” verkeerd. Daarentegen leverden afgelopen weken “dilettant”, “Antarctica” “paperassen” en “quitte” wel de maximale score op. Ja weet het: voor sommige mensen niet zo belangrijk, maar ik denk daar nu eenmaal anders over. Ik kan ervan genieten. Wat vind je van dit zinnetje met allemaal woorden van afgelopen maandag: “Wacht even met het kopiëren van dat fotootje met dat snoezige baby'tje in de jacuzzi tot de kolibrie klaar is met gymmen en niet meer op het kopieerapparaat zit.” Sluiten we deze intro af met een paar foto's van het museumfront: resultaat van een duivelse regenbui op 12 juli 's middags. We hadden net onze vergadersessies beëindigd. Levert wel mooie plaatjes op.

donderdag 18 juli: @ werkhoven

Kleinzoon Q een paar dagen te logeren gehad: hij vakantie en met twee werkende ouders en als beginnend puber niet naar de buitenschoolse opvang willen, maar nog te jong zijn om de hele dag alleen thuis te zitten is geen goed trio. Gelukkig heeft hij er absoluut geen moeite mee om een deel van zijn vakanties bij opa en oma door te brengen. Oma houdt van programma en opa is niet te beroerd om spelletjes te spelen en ingewikkelde boeken over meten en weten met hem door te nemen. Kleinkind mocht vandaag halverwege het westen weer kind worden, met andere woorden Q stapte in de buurt van Utrecht van de camper over in de auto van zijn vader en moeder en W en ik konden er nog een paar gezellige dagen van maken. Zijn er nog kersen? We proberen het uit op camperplaats De Kersenpit, net buiten Werkhoven. Inderdaad, de plaats waar onlangs onze bus een korte maar hevige amoureuze relatie had met een ijzeren plantenbak. Dat was op camperplaats Aan het Dorp, nu zoeken we het een paar kilometer verderop, aan de rivier de Kromme Rijn. We zitten vlak naast een drukbezochte kersenkraam (je kunt er ook voor aardbeien, asperges, appels, peren, eieren, aardappelen en allerhande sapjes terecht.)

Het was zo'n dag waarop je wakker wordt en daarna elke seconde zin hebt in de dag. Mooi weer, misschien iets te warm voor de Zwarte Cross die we eigenlijk een beetje ontvluchten. Als de wind verkeerd staat kunnen we zelfs het gefluister in de tenten op de festivalcamping horen. Ja, wel met de gehoorapparaten in. 

Rondje fietsen met als werktitel Kromme Rijn. Net geen 40 kilometer, maar meer dan genoeg als je pas om half vier op de fiets zit. Paar mooie kasteeltjes op de route: kasteel Sandenburg, kasteel Sterkenburg en vlak bij de de camperplaats in de buurt kasteel Beverweerd. We zullen er ongetwijfeld een aantal gemist hebben. Misschien morgen of overmorgen wat meer over deze bouwwerken, vandaag moeten foto's volstaan.

Dwars door Nederland loopt een 150 kilometer lange historische grens: de Limes (grens in het Latijn) waar de Romeinen tussen 50 en 400 na Chr. de wacht hielden. De Kromme Rijn vormde een deel van de grens, dus geen wonder dat we vandaag een grenssteen tegenkwamen. Helaas geen authentieke maar eentje die aan het eind van de 20e eeuw geplaatst is ter gelegenheid van een of ander herdenkingsjaar. Ik beloof je een dezer dagen wat meer te vertellen over de Limes, we gaan er een fietstochtje aan besteden.

V: 209.725, A: 209.833. Temperatuur oplopend tot 28 graden en wisselend bewolkt. Op de fiets was het goed te doen, wind uit het noorden tot oosten, kracht 1 tot 2. Zon op/onder: 05:41/21:48. Een mooie dag. En morgen? Morgen is er weer een dag. We gaan fietsen! En kersen eten (nevenstaande foto is van W: een pondje voor € 4,00).

een tussendoortje – 2c: het weekend is kersenloos gebleven

Onze camperplaats in Nunspeet hanteert het systeem dat je niet op zondag mag aankomen, vertrekken mag wel. Dat heb je in de Biblebelt. Heb er al vaker over geschreven. Het is niet mijn standpunt, maar als je gebruikmaakt van faciliteiten in deze omgeving dan moet je je daar bij neerleggen. Jij bent de gast. Supermarkten gesloten op zondag? Jammer dan, doe je op zaterdag de boodschappen of je gaat ergens anders het weekend doorbrengen. In de gemeente Nunspeet behalen christelijke partijen nog steeds een ruime meerderheid bij verkiezingen. Vooral Elspeet valt op, hier stemt bijna 90% van de inwoners op een christelijke partij. De grootste kerkelijke gemeente van Nunspeet is de Hervormde Gemeente, met meerdere gebouwen verspreid door het dorp. Het kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeente van Nunspeet is met circa 1.900 zitplaatsen een van de grootste kerkgebouwen van Nederland.

Of ik nog even een verklaring wilde geven van een foto (schoen op paddenstoel) die ik een paar blogs geleden geplaatst heb. Valt eigenlijk weinig over te vertellen: midden in een uitgestrekt stuifzandgebied, het Beekhuizerzand, staat op een paddenstoel van de ANWB bij knooppunt 20 één schoen te wachten op zijn rechtmatige eigenaar. Hoe die zijn schoen verloren heeft is de vraag. Waarschijnlijk had de reiziger – in verband met het warme weer - zijn sandalen aangedaan en vergeten een schoen in de fietstas te stoppen. Zoiets? Maar dat had je zelf toch ook kunnen verzinnen?

zondag 7 juli: @ kötteldiek

We hebben een paar mooie dagen meegemaakt in Nunspeet. Vanwege het weer (vooral de wind) de bossen opgezocht en niet de Randmeren. Een ree keek vrijdag nog even of we wel de goede kant op fietsten. Toen dat het geval was verdween ze in het struikgewas. Veel spechten gehoord en gezien, zowel gele als bonte. De heide begon op sommige plaatsen al wat kleur te krijgen. Veel bossen- en heidevelden wel gezien maar niet benoemd. Neem nu het Leuvenumse Bos, waar we vrijdag en zaterdag onze wielen de betonnen en asfalt fietspaden hebben laten kussen. Het gebied is eigendom van Natuurmonumenten en 837 hectare groot. Het Levenumse Bos maakt deel uit van een 3.500 hectare grote zone ten zuiden van de snelweg A28. Andere gebieden in deze zone:

• Leuvenhorst, een groot stuifzand- en heidegebied van Natuurmonumenten

• gemeentebossen van Harderwijk

• Beekhuizerzand (zie blog van twee dagen geleden met de naam (geen) kersen eten)

• landgoed Leuvenum (particulier eigendom)

• landgoed Staverden (Gelders Landschap)

Wanneer we hier een volgende keer terugkomen gaan we ongetwijfeld richting Randmeren en moeten we ook een studie maken van de Zuiderzeestraatweg (de in 1830 aangelegde verbindingsweg tussen Amersfoort en Zwolle) en de Zuiderzeetramweg die in het begin van deze eeuw gereden heeft tussen Hattemerbroek en Nunspeet. Heb W beloofd dat we dan wat vaker de plaatselijke horeca zullen sponseren, al heb ik er moeite mee om ruim € 3,00 voor één bakje koffie neer te tellen. Camperplaats de Zwaan kan dan een uitstekend uitgangspunt zijn: € 34,00 voor twee dagen, waarvan € 4,00 voor een paar kwh stroom. En ja: misschien moeten we toch anders gaan denken over reserveren. Bij De Zwaan was dat niet nodig, maar bij vier andere beoogde camperplaatsen/campings wel. Het weer was best te doen. Temperatuur viel reuze mee, de trapondersteuning zorgt ervoor dat we altijd wind voor hebben en toen het echt ging waaien (zaterdagnamiddag) zaten we in de camper. Maar eerlijk gezegd was de beste dag zondag toen we weer naar huis moesten met een rijtemperatuur die af en toe de 20 graden aantikte en een zonnebril op de neus.

een tussendoortje – 2b: in de sporen van wilhelmina

Even over die paardenfoto van gisteren. Als je Google Lens loslaat op het plaatje kom je de volgende tekst tegen: “Gert-Jan Biemond van Smederij Biemond uit Hulshorst vervaardigde van staal deze levensgrote uitvoering van een Fries paard. Model stond dorpsgenoot Tys (Bikkel 470 x Anton 343) in eigendom van Mayken Lenting.”

zaterdag 6 juli: @ nunspeet

Gewoon gezellig met zijn tweeën in ons busje gisteravond, vannacht en vanmorgen. Endless on Wheels liet weer mooie beelden zien van Griekenland en Flikken Maastricht (we zijn inmiddels toe aan serie 6) had opnieuw de nodige prettige lijken, deze keer zelfs een hoofd vakkundig van de romp gescheiden. Kostte wel even 5 gigabyte data bij de KPN want het wifinetwerk van de camperplaats kon dit grove geweld niet aan. Het was al half tien vanmorgen toen het Murmeltierchen uit haar holletje kwam. Even voor de duidelijkheid: W noemt het “het was pas half tien”. Zoiets noem je verschil in perceptie of zo. Nee, vandaag zat de kaketoe niet in de bosschages te barbecueën om al doende een mixed grill te bereiden. Met andere woorden: geen spellingtest, want zaterdag. Alle tijd dus voor de voorbereiding van onze monstertocht.

W had weer een knooppuntenroute gescoord, deze keer de Wilhelminaroute dwars door de Veluwe. Met plezier ga je die fietsen, temeer daar W volledig Wilhelmina heet. Heb ik het overigens ooit gehad over de tweede naam van W? Nog even gekeken of er een soortgelijke route te vinden was op Komoot, maar helaas. Overigens zijn er vele Wilhelminaroutes op internet te vinden. Deze van vandaag begint in Nunspeet en is uitgezet naar aanleiding van het themajaar Koninklijke Veluwe (2022) en gaat helemaal naar het vernieuwde Paleis Het Loo. W voelde zich vandaag echt Wilhelmina en trad in de voetsporen van de oude koningin. Weet alleen niet of de echte vorstin fietsend de omgeving verkende, nou ja “echt” is natuurlijk behoorlijk betrekkelijk. Nadeel van de route was dat er naast fietsen via knooppunten ook delen waren die de route beschreven, zoals “ga bij knooppunt 84 even rechtdoor de Loolaan in. Na zo'n 800 meter zie je voor je de Grote Kerk, waarvan Wilhelmina de eerste steen heeft gelegd”. Een aantal dingen hebben we geskipt, je kunt bijvoorbeeld niet elk museum en bezoekerscentrum uitgebreid bekijken. Neem bijvoorbeeld het Noord-Veluws Museum, dit jaar met een tentoonstelling van het werk van tekenaar, illustrator en schilder Rien Poortvliet, bekend van onder meer de boeken “te hooi en te gras” en “het brieschend paard”. Ben zelf meer gecharmeerd van zijn kabouters. Schijnt dat in het Noord-Veluws Museum ook werken van Wilhelmina te vinden zijn.

Ook hebben we een paar dingen gewoon niet gezien, gemist waarschijnlijk. “Aan het eind van een omhoog slingerend pad zie je links het Aardhuis, het bezoekerscentrum van Kroondomein Het Loo”. Misschien waren we beiden te druk met het “omhoog slingerende pad”, maar dit stulpje dat in 1861 in opdracht van Koning Willem III werd gebouwd, hebben we echt niet gezien. Het gebouw diende oorspronkelijk voor bijeenkomsten van militaire autoriteiten. Prins Hendrik richtte later Het Aardhuis volledig in als jachtchalet vanwege zijn interesse in jacht, wild en bosbouw. In 1972 kreeg het gebouw op wens van Koningin Juliana een andere bestemming als voorlichtingscentrum over natuur en wild. Koningin Beatrix en tegenwoordig Koning Willem Alexander zetten deze traditie als educatief centrum voort. Foto hebben we dus moeten lenen van https://onzeveluwe.nl/het-aardhuis.

De route liet plekken zien die betrekking hebben op Wilhelmina, onder meer waar zij kwam, wat ze deed en waar ze heeft gewoond. Zelfs pretpark Koningin Julianatoren is in de route opgenomen, de toren is vernoemd naar de pasgeboren dochter van Wilhelmina. Juliana dateerde van 1909, de toren stamt uit 1910. In die tijd had je genoeg aan een torentje voor een dagje uit, tegenwoordig komt er heel wat meer bij kijken. Het Loo, dat er vlak in de buurt ligt en waar Wilhelmina haar hele leven heeft gewoond, hebben we wel even bekeken maar alleen aan de buitenkant. Een paar jaar geleden hebben we de binnenkant bekeken.

Bij de Grote Kerk in Apeldoorn (Wilhelmina heeft de eerste steen gelegd) staat een standbeeld van haar. Zou ze echt altijd met paraplu en hoed naar de kerk geweest zijn? Het bronzen beeld is bijna twee meter hoog en is gemaakt door Greet Grottendieck. De opdracht kwam van de Apeldoornse Rotaryclub. Het beeld staat er sinds 1998. Als je goed kijkt is het wel een jonge Wilhelmina.

Vlak bij het Loo aan de Zwolseweg staat De Naald, een gezichtsbepalend monument. Wist niet dat het een huwelijkscadeau was en ik kan me ook niet voorstellen dat Wilhelmina en haar Hendrik blij waren met een 17 meter hoge staaf in de grond, ook al moet het een obelisk voorstellen en is het ook een eerbetoon aan de ouders van Willemien Koning Willem III en Koningin-regentes Emma. Het cadeau is betaald door de bevolking van Apeldoorn: een collecte bracht 3.518 gulden en 37,5 cent op. Vooral die laatste halve cent maakte het verschil! Meer bekendheid kreeg het monument in 2009 toen er tijdens Koninginnedag een aanslag werd gepleegd op de Koninklijke familie. De familie bleef gespaard maar er werden wel zeven slachtoffers in het publiek gemaakt. De auto waarmee de aanslag werd gepleegd kwam uiteindelijk tot stilstand tegen de Naald. De dader overleed later in het ziekenhuis.

Een interessante tocht met veel meer hoogtepunten dan dat ik beschreven heb. Had het natuurlijk kunnen hebben over het onechte kind van Koning Willem III. Deze koning had net als vele Oranjes de gewoonte om zijn piemeltje in maîtresses te stoppen. Ook aangetrouwden konden er wat van, denk maar aan onze Bernard von Lippe-Bisterfeld. Wilhelmina daarentegen ging graag met een schaapsherder (Willem Mouw) de hei op. Officieel heet dat: “zij trok met hem het veld in om een geschikt plekje te zoeken voor het maken van een schilderij”. Het schildershutje van Wilhelmina tenslotte hebben we ondanks een serieuze speurtocht niet kunnen vinden.

Een mooie tocht. Uiteindelijk hadden we net geen 70 kilometer op de teller staan. Wel een route met flink wat hoogteverschillen, zo werd aangegeven dat Het Aardhuis op een berg van 100 meter ligt. De vonken vlogen uit de accu's. Nog even de plant van de dag. Volgens PlantNet laat nevenstaande foto Slangenkruid zien met een waarschijnlijkheid van 42 %, volgens W is het ook Slangenkruid maar met een waarschijnlijkheid van 100 %. Het mag van mij, alsof ik daar ook maar iets over te zeggen heb. Tijdens onze fietstocht is het zo goed als droog gebleven op een beetje gespetter na. Wel trok de wind in de loop van onze tocht flink aan. Om half vier konden we in de middag- en daarna avondstand. Een late lunch, dus een erg laat diner. Tegen half zes kwam de regen en het busje stond te schudden op haar wielen, maar niemand deed ons nog wat. En morgen? Morgen helaas weer naar huis: de week vol verplichtingen.

een tussendoortje – 2a: (geen) kersen eten

Toen ik gisteren het woord "Waddeneiland" intypte wist ik dat er commentaar zou komen. En ja: Waddeneiland schrijf je met een hoofdletter. Waddeneiland met een hoofdletter duidt op een van de eilanden ten noorden van Nederland of Duitsland of ten westen van Denemarken. Het gaat dan om een aardrijkskundige naam, een eigennaam. Ook Wadden, Waddengebied, Waddenkust en Waddenzee hebben een hoofdletter als het om de aardrijkskundige naam gaat. Maar nu komt het, ik citeer https://onzetaal.nl/taalloket/wadden-wadden: “De betekenis van wad is ‘een doorwaadbare plaats’, ‘gronden die bij eb droogvallen’. Het woord krijgt een kleine letter, omdat het geen eigennaam is. In een zin als ‘We gaan een weekendje naar de Wadden’ krijgt het meervoud Wadden wel een hoofdletter, omdat er een bepaald gebied mee is bedoeld. Daarmee wordt het een aardrijkskundige naam. Hetzelfde verschil bestaat tussen Waddengebied (bepaald gebied) en waddengebied (‘buitendijks gebied met gronden die bij eb droogvallen’).” Dus we gaan naar het waddeneiland Vlieland, dat behoort tot de Waddeneilanden. Is het Nederlands nu echt zo moeilijk?

vrijdag 5 juli: @ nunspeet

Het thema van vandaag was “waar we heengaan, Jelle zal wel zien”. Het was me het reisdagje wel. De bedoeling was dat we kersen zouden gaan eten in de Betuwe. Kersentijd en daar zijn ze het lekkerst. Werd echter de buurt van Wijk bij Duurstede, geen probleem: ook daar hebben ze lekkere kersen en prima camperplaatsen. Reserveren? Nee, daar doen W en ik (bijna) niet aan, het einddoel staat vaak aan het begin van de dag niet vast. Dus plek één: camperplaats Aan het Dorp, lag er wel mooi bij maar had bij elke nog lege plaats zo'n mooie pion staan voorzien van een naambordje. Andere eigenaar, andere plantenbakken. De zijkant van ons busje kan niet zo goed overweg met nieuwe plantenbakken, beetje autistisch busje misschien? We noemen het een duizend-euro-dag. Plek twee, camping het Boomgaardje (vlak in de buurt) had nog plek genoeg, maar “het is kleigrond, daar zetten we dit jaar geen campers op” en ja: de vier verharde plekken waren bezet. “Probeer het eens op de Kersenpit”, zei de vriendelijke vrouw op de receptie. Gelukkig even op de site gekeken van de Kersenpit, een nieuwe camperplaats ook in de buurt van Wijk bij Duurstede en daar kregen we het volgende voor de kiezen: “In de door u gekozen periode is er geen beschikbaarheid gevonden voor deze accommodatie.”

Toen het roer maar drastisch omgegooid en Google Maps op het noorden van de Veluwe ingesteld. Bij Nunspeet liggen een aantal grote camperplaatsen: onder meer Kostverloren en De Zwaan. Bij de eerste konden we op de site zien dat ze vol zaten, bij de tweede wordt niet aan bespreken gedaan. Je komt en er is plaats of niet. Gelukkig plek genoeg en de meeste mensen zijn lovend. Wat vind je van deze recensie op Campercontact: “Fantastische camperplaats. Ruim opgezet en dichtbij Nunspeet. Zelf een plek uitzoeken en op scherm aanmelden. Stroom 50 cent per kwh, warm water 20 cent en douches 50 cent. alles heel schoon. Aardige beheerder, die zelf campert en alles zo heeft ingericht zoals hij het zelf wil als hij reist.”

Het nietsdoen van de laatste twee dagen moest gecompenseerd worden. W had een leuke knooppuntenroute bij de info gescoord met de naam “Beekhuizerzandroute”, je gaat dan vanaf Nunspeet richting Harderwijk. Het Beekhuizerzand is een zeldzaam mooi gebied op de Noord-Veluwe, met aardige hoogteverschillen. Het is een stuifzandgebied ter grootte van ongeveer 200 hectare. Voor 1830 maakte het stuk natuur deel uit van een groot stuifzandgebied. Dit werd in de periode tussen ongeveer 1880 en 1930 grootschalig beplant met grove den, met name om het stuiven tegen te gaan. Het gebied is in 2004 weer teruggebracht van een bosgebied tot een echt stuifzandgebied. Hiervoor zijn vele vliegdennen gekapt en de bovenlaag van de grond is verwijderd, zodat het verstuifbare zand weer vrij komt te liggen. Het enige nadeel is dat militairen af en toe van die Sahara-oefeningen doen en er dus een racebaan voor tanks is aangelegd. Officieel was onze route 35 kilometer lang, wij klokten er een kleine tien meer. Had vooral te maken met het feit dat onze camperplaats niet aan de route lag (dus wat aan- en afvoerkilometers), we ons in het begin verreden hebben (wegwerkzaamheden bij het station in Nunspeet en waarschijnlijk een bordje niet gezien) en tenslotte hebben we halverwege de route nog een stuk als een kip zonder kop gereden door naar een verkeerd knooppunt te fietsen.

Een aparte dag: V: 509.391, A: 509.577. Zal het routekaartje van Google Maps maar niet laten zien. Rijtemperatuur zo tussen de 14 en 18 graden, een en ander geheel afhankelijk van wel of geen regenbuien. Tijdens onze fietstocht hielden we het praktisch droog. Een bijzondere dag dus. Sorry trouwe lezer H te L: op de Veluwe is geen kersenstalletje te zien en ik neem aan dat we die vitaminebommetjes niet van de Lidl of Aldi hoeven hoeven mee te nemen. Volgend jaar beter. Dat was vandaag dus. En morgen? Morgen is er weer een dag. We gaan fietsen! Dan nog even een plantje. Volgens W moest het een Keizerskaars voorstellen, mijn app PlantNet was het daar niet mee eens (waarschijnlijkheid 13 %) en noemde het gele plantje Stalkaars (waarschijnlijkheid 68 %). Niet zo belangrijk, in het Latijn beginnen beide plantnamen met “Verbascum”, dus hele goede familie. En laten we dan afsluiten met een paar foto's waar je zelf je verhaal bij kunt bedenken.

een tussendoortje – 1: twee dagen helemaal niks

Was eigenlijk niet van plan om wat te schrijven over twee dagen niksdoen. Vaste fotokijkster en (soms) bloglezeres C te L tikte me echter op de vingers: “als je een toertje gaat maken moet je een stukje schrijven. Niet zeggen dat je niks meegemaakt hebt, je bent in staat drie bladzijden te vullen met verhalen over gebakken eieren." Toen ze me nog een goddelijk kopje bruin vocht voorzette en aankondigde dat mijn weelderige haardos het de komende week moest ontgelden, kon ik niks anders doen dan gehoor geven aan haar smeekbeden.

Margo van https://margogo.reislogger.nl/ sloot haar blog over de reis naar Zweden onlangs heel liefdevol af: “Toen ik van de week een Pickwick theezakje in onze bekers met heet water liet zakken, zag ik op het labeltje de vraag staan: “Met wie zou je graag op vakantie gaan?” Ik heb daar een heel duidelijk antwoord op: zolang we leven met niemand liever dan met Ed die ook deze reis weer tot in de puntjes heeft voorbereid en voor een geweldige vakantie heeft gezorgd!” Denk ik daar ook zo over? Natuurlijk, alleen drinken we geen thee tijdens onze tocht: het kopje thee dat W op bed kreeg is een paar jaar geleden ineens veranderd in een bak zwart vocht met veel cafeïne en één zoetje. Daarnaast zijn onze reizen nooit tot in de puntjes voorbereid: de hoofdlijnen staan vast en zelfs daar wordt regelmatig van afgeweken. Ieder doet het zo op zijn eigen manier en dat is maar goed ook. Je moet zelf de slingers ophangen bij het feestje en de een houdt van strak en de ander van doorhangen. In beide gevallen is het feest. Mijn antwoord op de vraag na deze ontboezemingen blijft hetzelfde: met W op onze eigen manier die ongetwijfeld een stuk chaotischer is dan die van M&E.

woensdag 3 juli: @ bentelo

Maandagmorgen even naar de huisarts geweest: al een paar weken rug- en beenklachten die maar niet over willen gaan. De expert er maar bij, maar die wist het ook niet. Het lijkt op..... en toen kwam er een riedel wat het eventueel zou kunnen zijn maar waarschijnlijk niet is. Kortom: de medische molen in, te beginnen met een EAI en als daar niks uitkomt gaat het de neurologische hoek in. EAI: de enkel-arm-index is een onderzoek om vast te stellen of er vernauwingen in de slagaders van de benen zijn. Om de enkel-arm-index (EAI) te bepalen, wordt de bloeddruk van de enkels en de bovenarmen gemeten. De verhouding tussen de bovendruk in de onderbenen en de armen is de enkel-arm-index. Een jaar of twaalf geleden ook al gehad en dat resulteerde toen in wat gedotter. Klachten zijn nu trouwens heel anders. Ben nog niet van mijn ogen af, of het onderstel komt erbij. Laat ik nu een groot adaptief vermogen hebben en me er goed bij neer kunnen leggen (moet je ook doen bij een EAI-onderzoek). Hebben we het al over dat adaptieve vermogen van W gehad? Moet verduveld groot zijn want ze houdt het al ruim 50 jaar met mij vol. Je kent haar uitgangspunt: “alles went, zelfs een vent”.

Even een paar dagen voor single spelen, W heeft andere dingen, onder andere iets met oud-collega's waarmee ze een paar keer heel gezellig een Waddeneiland heeft bezocht. Waarschijnlijk pik ik haar vrijdag op en gaan we nog een paar dagen samen kersen eten, in de Betuwe of zo. Volgende week weer een drukke week: eindmusicals van kleinkinderen en voor ons beiden veel vrijwilligerswerk. Dus even in mijn eentje genieten van dingen die het leven mooi maken. En waar kan ik dat beter doen dan in Bentelo? Een camperplaats waar je niet bang hoeft te zijn dat je door alle regen in het gras wegzakt, hooguit worden je schoenen en het busje vies. Douche, toilet en afwasvoorziening bij de hand en lozen/water innemen hoort ook tot de mogelijkheid.

Kon niet al te vroeg weg, eerst even een handje schudden op het museum met een potentiële vrijwilliger. Daarna tot de ontdekking komen dat er hamburgers in het diepvriesvak van de koelkast in de bus zijn blijven liggen. Kun je een voorstelling maken van de conditie van ronde vleesschijven die drie dagen in een warm busje hebben gelegen? De zonneschijn was vloeibaar tijdens het ritje naar Bentelo, de rijtemperatuur zakte naar 13 graden. De middag doorgebracht met switchen tussen de Tour de France (etappe 4, 177,4 kilometer van Saint-Jean-de-Maurienne naar Saint-Vulbas) en het kamerdebat over het nieuwe kabinet. Een paar dingen: de blauwe ogen van de VVD moet je niet geloven, Wilders is een begenadigd spreker maar ik vond hem deze keer erg zenuwachtig en de titel Kabinet Wilders I (met Schoof als hoofdmarionet) die door Jette gebezigd werd en Esther Ouwehand als superdebatter (is niet helemaal mijn partij, maar anders wist ik het wel). Net op het moment dat ik de aardappelen gebakken had, de boontjes gekookt en de kippenpoot koud, kwam John buurten. Jammer, hij kreeg maar 30 seconden van me, hou niet van koude aardappelen. Volgende keer beter.

donderdag 4 juli: @ bentelo

Vandaag zo'n beetje het hele circus Schoof bekeken. Eigenlijk te schandalig om er woorden aan te besteden. De kop van het Belgische dagblad de Morgen: ‘U heeft geen gezag over deze coalitie’: debat over nieuwe Nederlandse regering ontaardt in chaotisch moddergevecht binnen meerderheid. Kan natuurlijk dat hele debat wel gaan terugspoelen en behandelen, maar heb daar geen zin in. Had graag gezien dat de club de avond niet had gehaald, in politieke zin dan. Gesprek met John ingehaald, twijfel of zijn ogen VVD-blauw of BBB-groen zijn, in ieder geval niet PVV-bruin. Paar foto's “getrokken” van de camperplaats en 4 afleveringen van de broertjes Van Rossem over de DDR bekeken: Maarten en Vincent zijn op onderzoek uitgegaan om te ontdekken wat de val van de Muur Duitsland, zijn bewoners en Europa heeft gebracht. Gewoon een leuke serie met ontmoetingen met de lokale bevolking, het filosofisch geleuter van de heren gebaseerd op een gedegen kennis van geschiedenis, architectuur en beeldende kunst. Maar vooral: niet al te serieus nemen die mannen.

vrijdag 5 juli: even W ophalen

De huishouding doen, afrekenen en naar Lichtenvoorde om W op te halen voor een nieuw avontuur. 80 kilometer was het heen-en-weertje naar Bentelo. Voldoende C te L?

fiets4daagse winterswijk – 7: aan alles komt een end

Dus ook aan dit mooie fietsevenement dat we een beetje hebben uitgebreid met een voorprogramma en afterparty. Nog even de post: G te L vond dat ik wel wat meer had mogen vertellen over de belangrijke rol die schoolhoofden vroeger hadden in de buurtschappen en kleine plaatsen, immers: “de schoolhoofden waren ondersteunend en verbindend voor het sociaal-culturele leven" volgens hem. Helemaal correct G te L, maar ik kan niet elk zijpad betreden. Mijn verhalen zijn al veel te lang (volgens W). Speciaal voor zwager R: zijn klassenfoto van schooljaar 1962/1963. 

zondag 30 juni: @kötteldiek

De afterparty bestond uit een compleet waterballet. Ik verliet jullie na onze laatste fietstocht op zaterdag, je weet wel: die van dat Braamstruikse Binnenpad. Weinig last van gehad overigens, alleen wat opmerkingen in de trant van “wat heeft je vrouw scherpe nagels”. Tegen een uur of zes kon de luifel weer ingedraaid worden, de stoelen opgeruimd en de fietsen in- en opgepakt. Een wijs mens zou het mooi gevonden hebben en de camping verlaten. Ik ben geen wijs mens. W wel, die zag het na het eten (overblijfselen bbq vrijdag) niet meer zitten en vertrok tussen twee buien door met de Daihatsu naar huis. Goed excuus: moest wel blijven omdat we nog niet afgerekend hadden en de receptie was al gesloten. Vind het wel fijn om naar het gekletter van de regen op het stalen dak te luisteren. Ook zondagochtend regende het nog even. Opbreken is met een camper zo gebeurd, afrekenen bij “haar van Renskers” duurde wat langer. € 88 voor een 5-daags arrangement, plus 23 € voor een extra nacht. Ook de gemeente wilde nog even 2 x 6 x € 1 vangen, toeristenbelasting weet je wel. Warm water gaat via een Sepkey, af te rekenen € 1,80. Met de pinpas betaald, dus je merkt er niet zoveel van. Goed 11 uur draaide ik met Puzzel de Kötteldiek op.

's Middags konden we in alle droogte op de fiets naar Groenlo voor de eindvoorstelling van Danthé, dans- en theaterschool in de Achterhoek. Onze twee kleindochters spelen met heel veel plezier bij die club. Mooie voorstelling met schitterende optredens van onze dames, reden genoeg om de campersessie te onderbreken. Nog weg deze week? Dat hangt helemaal van het weer af. En over dat weer heb ik helemaal niets te zeggen.