nog even weg voor de slachting - 7: een lijdensweg naar het westen

Een aantal vaste lezers was gecharmeerd van de foto’s van het zeilgebeuren uit 2001. Of er ook een plaatje uit die tijd was van de schrijver van deze stukjes. Heb er inderdaad eentje kunnen vinden: op nevenstaand plaatje moet je zoeken naar het achterste lijk.

vrijdag 4 september: @ zoetermeer

Warme nacht maar toch goed geslapen. Schijnt een beetje gespookt te hebben vannacht volgens anderen, heb er zelf weinig van gemerkt. Afscheid genomen van het Kottense land en vooral van familie en vrienden en via de Kötteldiek (tandartsafspraak van W) en plundra van de Aldi naar Zoetermeer. Het wordt er niet gezelliger op om op vrijdagmiddag van de Achterhoek naar het westen van het land te rijden. Normaal nog geen twee uur, deze middag bijna drie uur, niet vanaf Kotten maar gemeten vanaf vertrek Aldi Lichtenvoorde. Eigenlijk reden we van file naar file terwijl er niet echt grote problemen waren. Het begon bij de aansluiting van de A18 op de A12 en vervolgens het hele stuk naar Arnhem. De A12 (Duitse grens - Arnhem) wordt verbreed en de A15 wordt doorgetrokken. Nieuwe 90-kilometerzones en afzettingen zorgden voor langzaam rijdend en soms stilstaand verkeer. Op dit stuk zul je de komende jaren ongetwijfeld rekening moeten houden met een structurele vertraging. Volgens de laatste berichten van Rijkswaterstaat duurt de vertraging to eind 2030, dan pas wordt het knooppunt De Liemers (A15/A12) opgeleverd en kan het verkeer weer met normale snelheden rijden. Tot die tijd geldt een maximum van 90 km/uur ondanks het feit dat de extra rijstroken tussen Arnhem en de Duitse grens al in 2028 beschikbaar komen voor verkeer. En voor de rest zorgden pechgevallen en vooral drukte voor het nodige oponthoud. Volgens W is er gewoon veel te veel verkeer op de weg. Ook het regenachtige weer werkte niet mee aan een vlotte verkeersdoorstroming. Tegen kwart voor vier draaiden we camping de Drie Morgen op en mocht ik mezelf tracteren op een koel blikje goudgeel tarwesap. Van files krijg je gewoon dorst.

W vond dat ze lang genoeg had stilgezeten en ging op wandelend jacht (naar lepelaars geloof ik). Ze kwam een half uurtje later teleurgesteld terug. “Het enige wat mooi was waren de donkere wolken“, waren haar woorden en vervolgens stortte ze zich op een Filipine (een soort puzzel voor de duidelijkheid).

De truckfood kwam vandaag wel zijn vaste vrijdagplek innmen, in tegenstelling tot de vorige keer dat we hier waren. Onze koelkast was echter voorzien van attributen die op moesten en weggooien is ook zonde, dus vandaag mocht ik in actie komen: rijst met sperziebonen en kip piri piri, uiteindelijk kwam het allemaal in de wokpan terecht. De pindasaus die twee dagen in de koelkast had gebivakkeerd vormde geen goede match met de piri piri dus kon de kliko in, dus toch nog een beetje verspilwerk.

We hadden vandaag een reisdag volgens W (met de achternaam We zijn er bijna). V: 226.205, A: 226.396. Zon op/onder: 06:48/20:14 (gegevens Zoetermeer). Temperatuurtechnisch zijn we er echt niet op vooruit gegaan. Bij vertrek 23 graden en dat kelderde in een (lange) regenbui al snel naar 18 graden. Om 18:00 uur was het op de camping nog maar 16 graden en met een west 4 worden we nog net niet zeeziek. Morgen een nieuwe dag met nieuwe kansen. Één groot voordeel: in Lichtenvoorde is bijna 8 mm nattigheid gevallen vandaag.