Na de schuiver gisteren in de douche (volgens W was het de
jaarlijkse bijna-dood-ervaring) heb ik weer een duidelijk beeld van de positie
van alle spieren in de onderrug en benen. Tijd voor een dagje rust met “Overzee”
van Marlies Brenters: je begint eraan en een uur of vijf later is het boek uit.
Gisteren een “pollo assado” gekocht bij de Lidl, geroosterde kip. Volgens de
instructies moest het ding nog drie kwartier in een voorverwarmde oven van 200
graden (zag ik pas na aanschaf). Bij gebrek aan een echte oven moest een half uurtje
in een pan op het gas volgens mij hetzelfde effect geven. Heb nog nooit een kip
gezien die zo gaar was: wanneer je een botje pakte viel het vlees er in
gruzelementen van af. Gisteren al een halve kip verorberd, vandaag met het
restant “culinair” bezig geweest. Vlees van de botten peuteren, drie
aardappeltjes koken, grote rode paprika in stukjes snijden, uitje pellen en
snipperen. Alles in een pan mikken, kwak mayo en wat kruiderij erbij en
husselen maar. Het smaakte nog ook. Alleen een beetje veel: genoeg over voor
morgen, staat er weer “salade de pollo assado” op het menu. Snel klaar dus.
Het weer begon vriendelijk, maar stortte later in: zonnetje
weg en een stevig windje. Temperatuur? Volgens El Tiempo maximaal 16 graden.
Morgen beter.
woensdag 7 maart: rondje
cabo de gata
Rustig de dag beginnen: een pot koffie wegwerken, de afwas
van twee dagen doen (moet in de bus, anders mag je met koud water afwassen),
vuil water lozen (zie foto). Afrekenen ( 2 x € 13,00 + € 3,50 voor gebruik
wasmachine); moest contant: kaartbetaling pas vanaf 30 euro, jazeker: 50 cent te weinig.
Een rondje Parque Natural Cabo de Gata-Nijar dus en ook een
beetje erbuiten. Het park kent 38.000 hectare land en 12.000 ha zee (tot één
mijl het water in is ook beschermd gebied). Zo’n 50 kilometer kust,
voornamelijk grillige rotsen, afgewisseld met lieflijke baaitjes. En al dat van
oorsprong vulkanische gebied is niet aangetast door projectontwikkelaars (met
uitzondering dan van wat ik maandag beschreven heb). Schitterende vergezichten,
crystal clear water, paradijselijke stranden en wegen om een puntje aan te
zuigen; wel af en toe in de twee naar boven en naar beneden maar daar kan
Puzzel wel tegen. Wat heb ik gezien? Zonder volledig te zijn: San José (met het
strand van Mósul), Las Negras, Isleta de Moro, Fernan Perez, San Miguel de Cabo
de Gato en uiteraard ook de vuurtoren.
De kaart die ik bij me had liet met een groen stippellijntje
de grenzen van het park zien. Dat stippellijntje had ik echt niet nodig: na het
bord “bedankt voor uw bezoek” begint onmiddellijk de plasticboel, zo ver je
maar kunt kijken plastic kassen en stenen groentenloodsen. Opvallend veel heel
donkere mensen (dik ingepakt op de fiets), de gastarbeiders van Spanje?
Lunzen aan het water: zonnetje op de bus en het gemaal der
kleine kiesjes werd overstemd door het ruisen van de zee en het geklots van de
golven op de stenen. Rijtemperatuur tot 19 graden. Weer een dag om echt vrolijk
te worden. Op naar het restant “salade pollo assado”.
V: 108.786; A: 108.948
