paddenstoelen zoeken – 1: over druk- en springveren

Schreef ik in mijn vorige blog nog dat Puzzel zeer waarschijnlijk wel een paar dagen aan de Kötteldiek zou blijven staan, niets is minder waar. W had plannen op campergebied en dat soort plannen moet je koesteren. Het begint meestal met “Als we nu eens ….” en eindigt met “Wat denk je er van?” Hoef nooit zo lang te denken en na mijn Modernaprik en W’s Spaanse les was Puzzel snel ingepakt en de fiets opgeladen (kunnen het tegenwoordig in tien minuten) en ging het tegen half twaalf naar het zuiden, want om het zinnetje af te maken “Als we nu eens naar ’s-Hertogenbosch gingen”. Ik antwoordde met “Goed plan, paddenstoelentijd!”

vrijdag 7 oktober: @ ’s-hertogenbosch

W had een vrij nieuwe camperplaats geprikt, een “moderne”, betaalautomaat of AanUit-net. Kies natuurlijk voor het laatste, een stuk gemakkelijker. Ook de stroom via dit systeem. € 19,00 per nacht (inclusief toeristenbelasting) en € 0,50 per kWh vonken. 66 plekken die niet te reserveren zijn (hulde!), maar op internet kun je zien of het de moeite loont om er heen te rijden. Toen we terugkwamen van onze fietstocht was de toko “vol”. Weer zo’n plek waar ja iets na de middag moet aankomen want om 13:00 uur gaat er een nieuwe dag in. Schoon sanitair 2 x 2 douches en 2 x 2 toiletten en hoezee: afwasplekken. Ligging op nog geen twee kilometer van het historische stadshart van Den Bosch en winkels op loopafstand. Bij de gratis wifi moet je je op sommige momenten van de dag niet teveel voorstellen. Duur? Bij een gemiddelde SVR-camping betaal je ongeveer hetzelfde.

Ruzie met de kleine fiets: beveiliging van het vouwgebeuren knalde uit elkaar. Inderdaad knallen want er zit een drukveertje in dat ervoor zorgde dat de borgmoer een eind weg vloog; je mag het best een springveer noemen. Voor je zo’n klein dingetje gevonden hebt in het grind. Zit je daarna met een aantal losse onderdelen in je hand te bedenken wat een logische constructie zou kunnen zijn, maar dan omgekeerd: want Chinees. Vervolgens in een niet-menswaardige houding proberen dat kleine prutsspul met je te grote vingers weer gemonteerd te krijgen. Uiteindelijk lukte het W het moertje op de schroefdraad te krijgen terwijl ik spanning op de veer gaf. Samenwerking loont. Maar voor je het weet ben je een uurtje of zo verder en we moesten nog aan onze fietstocht beginnen. Een zwager zei laatst “Ik voel me soms oud en niet meer helemaal van deze tijd”, ik kan me er alles bij voorstellen en niet alleen bij hem. W heeft zich in kunnen houden: geen foto gemaakt.

Doortrappen, want er stond een kleine 40 kilometer op het programma: graag voor het frisjes wordt weer thuis zijn. Een klein deel van de tocht ging langs al gebaande paden, het overgrote deel was onbekend terrein. En weer aparte dingen tegengekomen. Wat vind je van “moerputten”? Het woord “moer” heeft veel betekenissen, één ervan is vrouwtjeskonijn. Maar dat wordt hier niet bedoeld. Moer is ook veen en als je dat afgraaft hou je een moerput over. De Moerputten is een natuurgebied in de buurt van Den Bosch met inderdaad veel afgegraven veen. Staatsbosbeheer is er de baas. Een deel van de route ging via een Nederlandse Via Verde: een fietspad over de oude Langstraatspoorlijn. De lijn had de bijnaam “Halvezolenlijntje” omdat het vooral gebruikt werd door de schoenfabrieken in de streek. De Emmamolen was de eerste uitspanning waar ik W aanbood wat te nuttigen, zij vond het voor een wit wijntje te vroeg op de route en voor koffie met appeltaart te laat op de middag. Terras zag er wel aantrekkelijk uit. De molen is in 1886 gebouwd, later is het rijksmonument grondig gerestaureerd en sinds 1993 draaien de wieken weer regelmatig. Na nog twee uitnodigingen voor een versnapering (later tijdens de tocht) heb ik de moed maar opgegeven.

Door het natuurpark de Loonse en Drunense duinen hebben we al eens vaker gefietst. Het gehele park omvat meer dan 3500 ha. Daarvan is ongeveer 465 ha stuifzand. Het gebied wordt dan ook wel de "Brabantse Sahara" genoemd. W wist weer even een duin te beklimmen om een schitterende foto te maken. Ik zag op mijn route-app staan “over 2 km een mooi uitzichtpunt”. Dat hebben we helaas niet gehaald, want dan moesten we een flink eind over een ruiterpad. Neem van mij aan: op een ruiterpad wil je absoluut niet fietsen.

Mooie fietspaden, mooie natuurgebieden en uiteindelijk kwamen we bij de IJzeren Man. Nu zijn er meer IJzeren Mannen in Nederland, een heel bekende ligt bij Eindhoven. Deze ligt bij Vugt. Het zijn allemaal meren die overgebleven zijn na zandafgravingen veelal ten behoeve van de aanleg van spoorlijnen. De plassen hebben de naam gekregen van de machine die het werk deed en in de volksmond “ijzeren man” genoemd werd. 

Een heel eind langs het meer fietsten we parallel aan een uitgestrekt buitensportterrein dat wordt gebruikt voor bedrijfsuitjes, teamtrainingen, schoolsportdagen, schoolkampen en evenementen. Onze oudste kleindochter zou hier helemaal uit haar dak gaan. Alleen al met het touwparcours zou ze zich uren kunnen vermaken. Google maar eens op "IJzeren Man Outdoor".

V: 188.545; A: 188.672. Rijtemperatuur 15 – 18 graden. Wisselend bewolkt, ook later op de fiets. Zon op/onder: 07:48/19:03 (gegevens ’s-Hertogenbosch). Een mooie dag. En morgen? Morgen is er weer een dag. We blijven nog een dagje hier. Kamp Vugt moet nog bezocht worden.

om de noord – 4: in twee etappes terug

Stroom en campers, het is me wat. Zit nu al een paar uur te wachten op het moment dat het “lampje uitgaat”, oftewel: dan moet er een nieuw muntje in de stroompaal. Mijn busje verbruikt niet veel: de koelkast, oplader voor telefoon en laptop en ’s avonds een ledlampje (of twee) en natuurlijk de acculader voor de fiets (als ik die gebruikt heb). In Noordpolderzijl verbruikte ik 3 kwh (inclusief opladen fietsaccu), kostte me € 1,50. Hier in Den Helder stoppen ze òf meer stroom in een kWh òf de voorganger heeft een plasje elektriek achtergelaten. Ook op deze plek de vonken voor € 0,50 per kWh. Nog, want ongetwijfeld zal het hier ook duurder worden. In Ittervoort vragen ze inmiddels € 5,00 voor een stroomaansluiting, in Oude Pekela was de all-inprijs verhoogd met € 1,50. Op Camperforum gaat het al bladzijdenlang over hoe je nu moet omgaan met je stroomgebruik: is het acceptabel om elektrisch te stoken wanneer je een vast bedrag voor je vonken betaalt? De gangbare mening is dat dat een probleem is voor de campingbeheerder en niet voor jou. Hij moet een prijs bepalen die de kosten moet dekken; dat de steeds hogere energietarieven een significante kostenpost oplevert moet hij handlen door de juiste maatregelen te treffen. Vooraf en niet achteraf. Dus niet zeuren wanneer blijkt dat hij te maken heeft met een grootverbruiker. Als mogelijke oplossing wordt het afzekeren aangedragen. Volgens mij is dat maar een deel van het probleem aanpakken: piekverbruik wordt zo ondervangen (dan knalt de zekering eruit) maar een simpel rekensommetje leert dat ik zelfs op een 6A-aansluiting per dag nog bijna 35 kWh kan binnenhalen (24 uur x 6 ampère x 230 volt). Loopt aardig in de papieren voor de eigenaar als je bijna een Euro voor een kWh moet betalen. De beste manier is het gebruik van een meter en dan naar verbruik betalen. Was in Noordpolderzijl zo (via de app Aan/Uit) en is hier in Den Helder ook zo (muntjesautomaat). Wij zijn “kleine” energieverbruikers in camperland, wanneer we geen fietsaccu’s op te laden hebben, kunnen we het in de zomer best zonder walstroom doen, kunnen onze boordaccu’s in combinatie met de zonnepanelen wel aan. En nee: we stoken niet elektrisch, vind ik geen fijne warmte. Ik noemde het al eerder deze week: warme kop en koude poten. Oplossing: iedereen aan de meter en betalen wat je verbruikt. Kan Pietje elektrisch verwarmen en Karel zijn elektrieke frituurpan gebruiken. Kan een meter technisch niet (of is het te duur in aanleg) dan vind ik dat je als klant moet kunnen kiezen voor een plek met of zonder stroom. Bied een campingeigenaar een plek met stroom aan dan moet hij of zij duidelijk communiceren wat de regels zijn: niet elektrisch verwarmen/geen airco. En tenslotte het gezeur “ik wens niet te betalen voor zaken waar ik geen gebruik van maak”. Niet jij bepaalt wat inclusief is, maar de eigenaar van de plek waar jij gast bent. Wil je niet betalen voor niet afgenomen zaken, zoek dan een andere plek op. Ik maak nooit gebruik van een zwembad, maar betaal er wel voor omdat W graag in het water duikt en tenslotte: we gaan toch ook niet zeuren op een camping dat we geen gebruik maken van de aanwezige speeltoestellen en daarvoor een euro of zo korting willen.

woensdag 5 oktober: @ weesp

Ik voelde me een milkshake-in-opleiding, de hele dag. Vanmorgen op Willemsoord stond de bus al te schudden op alle vier wielen en tijdens de tocht naar Weesp moest ik goed beide handen aan het stuur houden. Windje 5 of zo uit het zuiden en als je van Den Helder richting Amsterdam rijdt staat die precies op je kop. Snelwegvermijdend rijden, kom je nog eens leuke dingen tegen, maar tegenwoordig vooral rotondes. “Neem op de rotonde de tweede afrit om op de N…. door te rijden”, zegt Miep voortdurend, waarbij je achter de N een mooi getal mag invullen. Heb ze vandaag geloof ik allemaal gehad tussen de 9 en de 400. Veel polderlandschap, dus ver wegkijken. Schagen, Broek in Waterland, Edam; allemaal links of rechts laten liggen: Nederland is dol op rondwegen. Met rotondes, inderdaad. Toen ik Amsterdam zag opdoemen en even mijn routekaart inspecteerde toch maar snel “snelweg vermijden” uitgezet. Geen zin om door de buitenwijken van Amsterdam te rijden, dus even A10 – A1 en A9 met de wielen gekust. En inderdaad: als je het routekaartje van vandaag bekijkt zie je dat ik me op het eind verreden heb. Kan Miep wel de schuld geven, maar moet zelf ook beter opletten.

Vecht&Weide, we hebben er al een paar keer eerder gestaan. Midden in de landelijke omgeving van Weesp. Omgeven door weilanden en de rivier de Vecht is het een heerlijke plaats om tot rust te komen. Tenminste als je een plekje kunt bemachtigen want het is meestal vol en reserveren is niet mogelijk. Uiterlijke vertrektijd is 12:00 uur, dus als je net na de noen komt heb je de meeste kans op een staplaats. € 15,00 all-in is niet duur voor een plek met deze voorzieningen. Kon de afwas tenminste weer buiten de deur doen. Verder is het een prima uitvalsbasis om met de fiets of wandelend het prachtige Vecht- en plassengebied te gaan verkennen. Hebben we ooit al eens gedaan: Spiegelplas, Ankeveense Plassen en het Naardermeer en werden ooit eens getrakteerd op een immense regenbui in de buurt van Hilversum. Ook Amsterdam, Muiden en Naarden hebben we van hieruit al eens fietsend aangedaan. Rondje Amsterdam was misschien vandaag een optie als het niet zo hard zou waaien. Zag later dat er een bushalte op 300 meter afstand te vinden is. Maar ja, dat was later. Voldoende excuses dus om een rust(mid)dag te houden. Ook lekker, met een middagdutje als toetje. Windkracht 5: we blijven milkshaken. Toen er uiteindelijk 24 units stonden (volgens Campercontact kunnen er 25 staan) stortte de Wifi in, maar gelukkig heb ik dan de mogelijkheid mijn eigen hotspot te kunnen creëren. Slurpt een beetje bytes van mijn bundel op, maar heb nog nooit de grens van de 100 Gb gehaald.

V: 188.286; A: 188.409. Rijtemperatuur: stuiterend tussen 14 en 18 graden. Wisselend, later zwaar bewolkt maar wel droog. Later op de camperplaats zou het nog 19 graden worden, maar hoe ze dat meten? Thermometer met een lucifer eronder? Zon op/onder: 07:46/19:08 (gegevens Weesp). Een mooie rij- en rustdag. En morgen? Morgen is er weer een dag: de laatste kilometers naar de Kötteldiek. Dan mag vader (echtgenoot dus, de kinderen zijn al lang de deur uit) opnieuw het vlees aansnijden, ook wel weer leuk.

donderdag 6 oktober: @ home

De karbonades kwamen me de keel uit. Gisteren een mooi winkelcentrum ontdekt in Julianadorp: keuze uit de Jumbo, AH en de Lidl. Ruime parkeergelegenheid, ook voor mijn bussie. Geïnvesteerd in onder meer hamblokjes en ijsbergsla. Samen met een paar (gekookte) aardappelen, een eitje, een restantje eiersalade-uit-een-bakje-van-de-Aldi en de resterende, nog niet aangetaste delen van een gele paprika een overheerlijke eiersalade van gemaakt. Goed binnen te houden en weer eens wat anders dan bami of karbonades. Mistte alleen een rood kleurtje: een tomaatje had wonderen gedaan. En zie: de gasbus schijnt het eeuwige leven te hebben: gevuld vóór onze reis naar Zweden en nog steeds kan ik koken en wat nog belangrijker is: koffie zetten. Kachel overigens de laatste maanden zéér incidenteel gebruikt en de koelkast maar een paar keer op gas. De opwarming van de aarde heeft zo zijn voordelen.

Eigenlijk was het te mooi weer om huiswaarts te gaan, maar dan had ik de prik anders moeten plannen. En een weekje alleen is ook genoeg. Dus bussie reisvaardig gemaakt (kasten dicht, stoel omdraaien, stroomkabel oprollen en de koelkast op accu), een paar minuten werk en “binnendoor” naar Laren, daar de A1, file bij de oprit naar de A30, A12, A18 en N18. Nog even “gieren” bij het zwembad in Lichtenvoorde (fijn dat de gemeente daar een camperafwerkplaats heeft gemaakt) en op naar de Kötteldiek. Kreeg laatst een vraag in hoeverre dit een officiële naam is. Bewijs: schermafdruk van MapsMe en van Komoot. Durf nog eens te zeggen dat ik dingen uit mijn duim zuig. De kaartenmakers hebben alleen één T vergeten.

V: 188.409; A: 188.545; Rijtemperatuur 12 tot 15 graden, vrijwel onbewolkt. Zon op/onder: 07:42/19:00 (gegevens Lichtenvoorde). Een mooie week, maar denk dat Puzzel even een paar dagen geparkeerd blijft staan, ja: aan de Kötteldiek. Helaas voor fotokijkster C te L: deze keer alleen landkaartjes en zo, gewoon vergeten foto's te maken.

om de noord – 3: de afsluitdijk over

Kreeg onlangs de vraag of al die mensen die reageren wel bestaan. Je mag denken wat je wilt in dit land hoor, maar ik geef vandaag één voorbeeld. Kreeg gisteravond een appje van buurvrouw C te L (mijn trouwe fotokijkster) en dat bericht wil ik jullie niet onthouden: “Ha die buurman op afstand. Ben je druk, of was er niks te beleven vandaag? Ik mis de foto's en t verhaaltje. 🤭😂 groet, C te L”. Er wordt dus duidelijk gelezen, meegeleefd en gereageerd. Maar buurvrouw en trouwe fotokijkster C te L: soms, als ik ergens twee dagen ben, schrijf ik maar één verhaal. Je mag dus zeggen: twee voor de prijs van één.

Zuslief gaat met wederhelft en hun Dick&Marianneke een soort van overwinteren. Binnenkort is ze jarig (oeps, niet doorvertellen: 70), dan horen we de details. Hoor van veel meer mensen dat ze deze winter met hun camper het warme(re) zuiden opzoeken. Onlangs nog van de eigenaren van camperplaats Ittervoort. De redenatie van Geert en Jan: we zijn in de wintermaanden toch gesloten, zetten we de verwarming thuis laag en stoken in onze camper hooguit één fles gas per maand. Elektriciteit hoeft ook niks te kosten als je panelen hebt en de zon schijnt. Nu nog een beetje goedkope (liefst gratis) camperplek en zo komen Jan en Geert Splinter wel door de winter. Weet niet of ik het zou willen: wil je het een beetje behaaglijk hebben, moet je aan de zuidkust van Spanje en Portugal blijven. Piep je iets de binnenlanden in (waar het veel mooier is) dan kom je op “hoogte” en dat scheelt onmiddellijk behoorlijk in temperatuur. Gewoon een paar maanden Thailand, Laos en/of Cambodja is meer hoe W zich overwinteren voorstelt, maar dan praten we over andere bedragen.

maandag 3 oktober: @ den helder

Mooie, strakblauwe luchten in Noordpolderzijl, één dag en nacht is voldoende. Stond vannacht helemaal alleen, maar dat had ik al verteld. Van de noodopvang geen gebruik hoeven te maken. Nog even een foto gemaakt om de leegte, de stilte en de blauwe lucht vast te leggen. Geef toe: het mooiste plekje van Nederland toch? Had de keuze tussen oud brood (van vrijdag) met een gekookt eitje, of onderweg foerageren. Is het laatste geworden, dus het bleef bij een pot straffe koffie in de redelijk vroege ochtend. Wist dat er in Leens op de “Weg van Stad naar Wad” een Aldi en een Jumbo te vinden waren (dat heb je met wereldreizigers met een oog voor details) met een goede parkeerplaats. Geen bami meer de komende dagen, maar de karbonades worden bij de Aldi per 800 gram verkocht en de bonen per 750 gram, dus dan weet je het wel. Gelukkig kon ik de saucijzenbroodjes per stuk kopen, dus dat werd even smullen aan de Lauwersmeer (ja DE en géén HET, het volk hier wil het nu eenmaal zo). Broodprijs was ook acceptabel, mocht afgelopen week € 4,25 aftikken voor een heel brood van de “warme bakker” bij de Jumbo in ons dorp. Voor een halfje was ik nu nog geen Euro kwijt. Mag er niet over zeuren van W, want “we kunnen het hebben”. Klopt, we kunnen het wel hebben terwijl veel huishoudens inmiddels door hun hoeven zakken. 

Wat een verschrikkelijk mooie rit door het Groninger en later Friese land: kijken zover je kunt en proberen de verschillende kerktorens in de verte te determineren. Wel binnendoor, dus de kerken van Pieterburen, Eenrum, Warffum, Holwerd, Ferwerd en Hallum zijn nu op mijn netvlies gebrand (willekeurige volgorde overigens). 

Nog steeds zijn ze aan het kloten met de Afsluitdijk, lijkt een gebed zonder end (foto: deafsluitdijk.nl). Regelmatig naar één baan en laat nu ook de brug bij Kornwerderzand open gaan. Weet niet of het een beroepspoeper was of een plezierjacht die door de sluis ging, stond daarvoor te ver in de file. De jongens van Rijkswaterstaat hebben wel het benul om op werkdagen tijdens de spitstijden (7 – 9 en 16 – 18 uur) alleen te schutten voor de beroepsvaart (recreatieboten mogen “meeliften”), maar dan nog: midden in een ontzettend drukke A7 leggen ze het verkeer 20 minuten plat. Moet toch een andere oplossing voor te bedenken zijn, tunneltje of zo? 

Het zat me trouwens niet mee, daar op die Afsluitdijk. Een heel prettige stop is altijd de parkeerplaats bij het Monument. Afgesloten, zijn ze aan het knutselen. Later opnieuw een geopende brug en toen was ik blij om op Willemsoord in Den Helder Puzzel te kunnen parkeren op plekje 42. Druk, veel Duitsers. Sjakie (die eigenlijk Raymond heet) van de camperplaats vertelde dat de Duitsers een lang weekend hebben in verband met een vrije dag. Volgens mij hebben de Duitsers veel meer vrije dagen dan wij Nederlanders. Even opgezocht: vandaag is het de “Tag der Deutschen Einheit”, ter herinnering aan de Duitse hereniging op 3 oktober 1990. Al weer 32 jaar geleden. De Berlijnse Muur viel een jaartje eerder (09/11/1989). Maar hadden ze dan niet massaal moeten vertrekken vandaag, die witte kentekenplaten, omdat ze morgen weer moeten “arbeiten”? Ik zal het nooit weten, is eigenlijk ook niet zo interessant. Niks meer doen vandaag, beetje lezen, beetje typen, een klein rondje op de fiets. En karbonades braden natuurlijk! Fijn bakken: zelden zo aquapasso gestaan! Werd overigens karbonade met brood, geen zin in veel getuntel en een lege gasbus die er dreigt aan te komen.

V: 188.112; A: 188.286. Rijtemperatuur 12 – 18 graden. Begonnen met een strak blauwe lucht, maar later kwamen er meer wolken opzetten. Droog. In Den Helder probeerde het zonnetje tevoorschijn te komen, met wisselend succes; 17 graden. Zon op/onder: 07:45/19:14 (gegevens Den Helder).

dinsdag 4 oktober: @ den helder

Waarom zit er verschil tussen het Vlieland- en het Texelgevoel? Vraag me dat elke keer weer af als ik op een van de eilanden kom. Schiermonnikoog geeft een Vlielandgevoel, de andere eilanden zitten daar tussenin. Vandaag dus naar Texel, oui: op de fiets, waar heb je zo’n ding anders voor? Vroeg me laatst af in hoeverre e-biken gezond is. Laat ik nu in de laatste Kampioen van de ANWB die ik onder ogen kreeg (september 2022) het verlossende antwoord krijgen: bij de gemiddelde e-bike lever je in de hoogste ondersteuningsstand gemiddeld 28 % van de energie. De rest doet de motor. Bij een gewone fiets lever je zelf uiteraard 100 % (stukken wind mee uitgezonderd). Wel blijkt uit diverse onderzoeken dat e-bikers vaker fietsen en ook langere stukken. Zo compenseer je deels de lagere inspanning tijdens het fietsen. Klopt helemaal: als ik geen e-bike had zou ik nooit (zoveel) gefietst hebben, dus is e-biken voor mij heel gezond. Weer een probleem uit de wereld geholpen.

 

Even tussendoor: de karbonade van gisteren was ook geen groot succes, smaakte teveel naar dood beest. Heb de laatste tijd toch veel moeite met vlees, vind eigenlijk kipfilet, gehakt en hamblokjes nog net acceptabel. Vegetariër worden? In een grijs verleden al eens geweest, misschien nog maar eens opnieuw, maar dan zonder vreselijke vleesvervangers. En dan die benamingen: speckreepjes, vegetarische slager en meer van dat soort leuke vondsten. Maar helaas: nog twee karbonades te gaan deze week, weggooien is ook zonde.

 

Terug naar vandaag: een stukje Texel dus. Het mag zich nog geen 1000 jaar eiland noemen: pas in 1170 zorgde de Allerheiligenvloed dat Texel losgekoppeld werd van het vasteland. Ja, je moet je een beetje inlezen en dat weet je meteen dat Texel qua oppervlakte de grootste stad van Nederland is. Moest ook even slikken bij het woord “stad”. Ja, Texel is een echte stad, want het “lant van Texel” kreeg in 1415 stadsrechten van graaf Willem VI. Een beetje een bijzondere stad met zeven verschillende dorpen (Den Burg, De Cocksdorp, De Koog, De Waal, Den Hoorn, Oosterend en Oudeschild) en heel veel groen. Dan heb ik de vele buurtschappen nog vergeten: Oost, Zevenhuizen, Midden-Eierland, Zuid-Eierland, Molenbuurt, Spang, De Westen, Driehuizen, Zuid-Haffel, Westergeest, 't Horntje en Nieuweschild. Volgende week schriftelijke overhoring.

Het is geen rondje over het gehele eiland geworden: Texel heeft een lengte van 24 kilometer. Met een oppervlakte van 162 km2 is het het grootste Waddeneiland (ook als je de Duitse en Deense eilanden meetelt). Fietsen is leuk, maar er zijn nu eenmaal grenzen. Beetje uitkijken met de tijden: in deze periode van het jaar vaart de boot maar één keer per uur. Gelukkig hoort wachten bij mijn sterkere kanten. Een retourtje met de fiets heb je voor € 5,00, bejaardentarief gaat pas in als je een “meerbadenkaart” koopt, maar ik vind dat ik door eens per jaar Texel te bezoeken het eiland voldoende eerbied betoon. Nogmaals: er zijn nu eenmaal grenzen. Dat dacht ik ook toen ik om half tien een Duitse familie gezellig buiten zag ontbijten met dikke winterjassen aan bij een temperatuur van 10 graden. Ben snel maar weer naar binnen gegaan, de kachel een tandje hoger gezet, mijn bammetjes met eiersalade heerlijk opgesmikkeld en om temperatuurtechnische reden de overtocht met een uur uitgesteld. Weer een beetje frommelen met de elektriciteitsdraadjes die steeds meer bloot komen te liggen en tegen elven gaan met die vouwfiets. Winterjas en handschoenen aan, sjerpamuts voor de zekerheid maar in de fietstas gestopt, maar niet nodig gehad.

De aanbevolen fietsroutes op Texel vallen af: beetje te laat in het seizoen voor de lammetjesfietsroute en ook de bloembollenroute is in deze tijd van het jaar geen groot succes. Daarom maar met Komoot een route uitgestippeld: gewoon een paar fietsjes op de kaart aanklikken en er wordt een route gefabriceerd. Het resultaat naar de telefoon sturen om dan tot de ontdekking te komen dat de telefoonhouder voor aan het stuur in de tas van de andere fiets zit, heb namelijk de kleine vouwfiets bij me. Beetje behelpen dus en regelmatig een verkeersdelict begaan, immers: je mag geen telefoon in je hand houden tijdens het fietsen. Heb me beperkt tot het zuidelijke deel van het eiland en dan nog de Waddenkant. Dus het vliegveld waar ik ooit een keer een vrije val mocht maken (wel een tandemsprong, dus fijn in een tuigje aan een ander vast en zonder dekblok!) heb ik niet bereikt. De boottocht was al spannend genoeg: volgens Google Maps ben ik fietsend het Marsdiep overgestoken. Weet al wat zoonlief bij mijn uitvaart gaat vertellen: Jezus kon lopen over het water, maar mijn vader maakte het nog bonter, want hij ging fietsen. Mooi fietsweer: de wind (kracht 5 volgens de berichten, maar volgens mij was het minder) blies de lucht open. Laat verder de foto’s maar spreken, anders ga ik weer hele verhalen vertellen over die keer (45 jaar geleden, toen de wachttijden voor de veerboot naar Texel nog op konden lopen tot vijf uur) dat we met een garnalenkotter vanuit Oudeschild het Wad op geweest zijn en als bijvangst scholletjes meekregen die ik uiteindelijk heb moeten onthoofden en schoonmaken, omdat niemand anders dat wilde doen. Op dat soort verhalen zit niemand te wachten. Nog wel even een foto van de haven van Oudeschild gemaakt. Zeehondentochten worden er ook aangeboden, heb ik niet nodig: ook in Den Helder liggen ze te liggen.

Later op de dag werd het somberder en frisser (gevoelstemperatuur wel te verstaan, door het ontbreken van de zon en het staan van een stevige wind), tijd om karbonades te bakken. Een mooie dag, met ruim 40 fietskilometers volgens Komoot (maar volgens mij is daar de oversteek van het Marsdiep bij inbegrepen). En morgen? Morgen is er weer een dag. Een deurtje verder, want moet binnenkort weer thuis zijn: coronaprikje halen en ook om vrouwlief weer in de armen te sluiten. Vecht&Weide bij Weesp ligt ongeveer halverwege, dus dat zou een mogelijk einddoel voor morgen kunnen zijn.

om de noord – 2: van noordpolderzijl naar de noordkaap op de fiets

Vraagje van regelmatige lezer H te L naar aanleiding van mijn verhaaltje over Willem Barentsz: “Is het ooit iemand gelukt om om de noord te varen?” Jazeker regelmatige lezer H te L, alleen niet door een Nederlander. Na de mislukte avonturen van Barentsz heeft geen enkele Hollander het nog geprobeerd, de tocht om Kaap de Goede Hoop was een stuk “warmer”. In 1653 heeft een Deense expeditie de Russische route nog geprobeerd, maar tevergeefs. Daarna had iedereen er een paar honderd jaar genoeg van. De eerste die de route uiteindelijk heeft bedwongen was de Zweed Nordenskjöld al deed hij er met zijn stoomschip twee jaar over: hij vertrok in 1878, overwinterde bij de Beringstraat, kwam in 1879 uit het ijs los en voltooide de tocht. De Sovjet-Russische ijsbreker Sibirjakov maakte in 1932 de reis voor het eerst in één seizoen (bron: Trouw, 17 juli 2001). Bijgaande afbeelding toont Het Behouden Huys.

zondag 2 oktober: @ noordpolderzijl

Als je geen verplichtingen hebt raak je soms helemaal de draad kwijt. In mijn verslag van gisteren stond abusievelijk zondag 1 oktober, snel veranderd in zaterdag 1 oktober voor er weer lezers beginnen te roeptoeteren. Vandaag naar het mooiste plekje van Nederland gereden: Noordpolderzijl, iets ten noorden van Usquert. Je hebt er niks, alleen Groningen op zijn best: leegte, veel water, licht, wind, een drupje regen, zon, de oneindige hemel boven het Wad en heel veel schaap. Je moet er van houden, ik weet het. Maar geef toe: het zijn toch prachtige plaatjes die ik geschoten heb vandaag?

 

Voor je denkt dat ik de kolder in de kop gekregen heb en naar de Noordkaap in Noorwegen ben gaan fietsen even een geruststelling: wij hebben ook een Noordkaap, het meest noordelijke puntje van het vasteland van Nederland. Was in de loop der jaren in de buurt van Eemshaven al regelmatig verwijzende bordjes tegengekomen, maar vandaag dan eindelijk de plek opgezocht: op de fiets van Noordpolderzijl naar de Noordkaap, inderdaad onder de rook van Eemshaven. Een bijzonder punt in Nederland schreeuwt om een kunstwerk en daarom mocht René de Boer iets knutselen. Het werd “de Hemelpoort”, iets groots van 2,5 meter hoog en van staal gemaakt. Valt in het niet bij de vele windmolens, tenzij je richting Wad kijkt, dan zie je in de verte Borkum liggen. Je kunt er alleen te voet of per fiets bij de staalconstructie komen.

 

Ben ik gezellig aan het fietsen tussen de schapen, kom ik heel af en toe zo’n beest met een tuigje tegen. Ben zo druk aan het nadenken dat ik vergeet om een foto te maken. Gelukkig had ik genoeg ruimte en tijd om mijn gedachten te ordenen: het pad langs de dijk was 13,5 kilometer lang. Schoot me ineens te binnen dat het moest gaan om rammen die een dektuigje dragen om het dekblok onder hun buik vast te houden. Een dekblok is een krijtblok dat een kleur afgeeft zodat de veehouder eenvoudig kan zien welke ooi door welke ram gedekt is. Arme ooien, hebben ze al de hete adem van zo’n hitsige ram in hun nek, wordt het genot van de daad getemperd door de hinderlijke aanwezigheid van zo’n afgrijselijk hard blok op haar achterste. Een ooi houdt wel van iets hards…, nee: ik ga te ver.

Was even vergeten dat het in deze streek altijd waait, soms wat meer, soms wat minder. Vandaag stond er een windkracht 4. Werd heerlijk over de dijk geblazen richting Eemshaven, maar bij het wenden van de fietssteven kon je gerust spreken van een onaangename verrassing: windje 4 tegen is ook niet alles. Och eigenlijk helemaal geen probleem: versnelling wat lager, ondersteuning op standje 6 en met twee vingers in de neus ging het “huiswaarts” (haalde net 30 kilometer op één accu, maar had voor de zekerheid een reserve bij me). Af en toe een natte spetter tussen de zonnestralen door en gewoon genieten. Het zal eenzaam worden vannacht: de kroeg (het Zielhoes) sluit om zes uur, de trekkershutten en de kampeerveldjes worden niet bevolkt en die ene camper die op de camperplaats stond (behalve de mijne dan) had om vijf uur zijn 48 uur volgemaakt en ging naar huis: morgen weer werken. Ook de laatste wandelaars en fietsers taaien langzaam maar zeker af. Eén troost: er staat hier nog een dijkhuisje dat er bewoond uitziet, dus mocht ik vannacht bang worden kan ik altijd daar aanbellen.

V: 188.038; A: 188.112. Rijtemperatuur 12 – 16 graden. Wisselend bewolkt, regelmatig de ruitenwissers aan onderweg. In Noordpolderzijl prachtig weer: mooie wolkenluchten. Zon op/onder: 07:36/19:08 (gegevens Usquert). Een heel mooie dag. En morgen? Morgen is er weer een dag. Ga verkassen, want moet een winkel opzoeken. Probeerde vandaag de Lidl in Veendam, maar daar was om half twaalf geen parkeerplaats voor mijn busje (moet een dubbele in de lengte zijn) te vinden. Dus vanavond voor de derde dag op een rijtje bami, alleen niet met een drumstick maar nu met een gebakken ei. Waar ik de winkel vind en waar mijn huisje komt te staan: het leven blijft een prachtig avontuur. Even voor de volledigheid: dat liggende ballonnetje (met een touwtje) boven in nevenstaand kaartje is mijn fietstocht; van de blauwe punt naar het oosten en voor een deel een andere weg terug (probeerde de wind te ontwijken: niet gelukt).

om de noord – 1: wisselvallig groningen

Nog een paar vrije dagen, terwijl W haar balboekje weer vol heeft staan met saunabezoeken, bioscoopjes, vriendinnenwandelingen en een logeerpartijtje. Voor mij reden om “het noorden” op te zoeken: een fantastisch weids landschap wat W niet zo kan bekoren. Zij vindt het in het noorden van Nederland altijd waaien en je kunt te ver om je heen kijken. Smaken verschillen, zullen we maar zeggen. De titel voor mijn reisje was dan ook snel gevonden. “Om de noord” is niet alleen de naam van een hotel/kroeg op Schiermonnikoog, maar ook de aanduiding van het zoeken naar een doortocht naar Indië. Als je vroeger op de lagere school (de voorloper van de basisschool) goed had opgelet dan ken je die oude schoolplaat nog: “de overwintering op Nova Zembla”, een tekening van Isings. Geloof dat de plaat officieel de titel “Het Behouden Huys over de overwintering van Willem Barentsz op Nova Zembla, 1596” heeft. Barentsz was overigens niet de eerste die het probeerde: Willoughby (in 1553) en Brunel (in 1583) waren hem voor, ook hen lukte het niet. Barentsz was wel volhoudend: hij probeerde het drie keer. Alle tochten (1594, 1595 en 1596) mislukten en tijdens de laatste reis moest Barentsz zelfs met zijn bemanning overwinteren op Nova Zembla. De schipper overleefde het niet, zijn maten kwamen in augustus 1597 weer in Nederland aan. Zo bont ga ik het niet maken en overigens: als ik al zou willen overwinteren dan zou ik mijn “behouden huys op vier wielen” wel in Spanje en/of Portugal droppen.

vrijdag 30 september: @ oude pekela

De Turfstee bij Oude Pekela, eigenlijk is het gemeente Blijham, bij André en Betty, is altijd een goed begin om een weekje te starten. Picobello camperplaats. Kreeg nog twee nachten tegen de oude prijs, per 1 oktober € 2,50 duurder geworden vanwege de gestegen energieprijzen. Kan me er wat bij voorstellen: er zijn veel gasten die in dit seizoen bijstoken met een elektrisch kacheltje en als je dan als eigenaar van een camperplaats € 1,00 per kwh mag aftikken loopt dat aardig in de papieren. Ben niet zo van dat elektrisch stoken: warme kop, koude poten! Doe dat het liefst op gas, maar voor noodgevallen (gas wil wel eens opraken) heb ik zo’n energieslurper bij me.

Voedselvoorziening bij de Aldi in Groenlo en daarna via de N18 naar Enschede (A35) om in het Duitse land de A31 op te pikken. Deze Bundesautobahn is voor Nederlanders in het grensgebied een handige verbinding met het noorden, loopt namelijk pal langs de oostgrens van ons land van Bottrop via Gronau naar Emden over een lengte van 241 kilometer. Wel een beetje dom rijden deze “Emslandautobahn”, maar gelukkig lag er nog een stickie met zo’n 1.000 versjes (woord van Hans Keuper – ja die van Boh Foi Toch) in het dashboardkastje. Gehoorapparaten niet in dus op standje levensgevaarlijk een gezellige mix meebrullen. Een dezer dagen mijn uitvaartmuziek maar eens noteren, keuze genoeg. De intake bij Betty en André duurde een tijdje: ze hadden veel te kletsen. Pas na een uur kon ik met goed fatsoen vertrekken. V: 187.857; A: 188.038. Rijtemperatuur 12 – 17 graden. Onbewolkt vertrokken, later wisselend bewolkt, maar nog tot een uur of vijf met een moutwatertje buiten kunnen zitten. Zon op/onder: 07:32/19:09 (gegevens Oude Pekela).

zaterdag 1 oktober: @ oude pekela

Er zijn van die dagen dat je wel van alles wilt, maar niks kunt. Zo’n dag was het vandaag. Nee: geen last van lichamelijke ongemakken, het weer gooide roet in het eten. Vannacht is er al een groot regenfront overgetrokken, vandaag volgden de kleinere broertjes en zusjes. Kijk naar de twee foto’s bij deze alinea: tussen de opnames zit een uur tijdsverschil. Eigenlijk is het de hele dag zo wisselvallig geweest.

Heb ik me verveeld? Nee, beslist niet. Er moesten nog een paar afleveringen van de serie Katla bekeken worden. De serie is genoemd naar één van de grootste vulkanen op IJsland (1.450 meter). De vulkaan ligt verstopt onder een dik pak ijs van tot 300 meter dik. Dit ijs is onderdeel van de Mýrdalsjökull, een geweldig grote gletsjer in het zuiden van IJsland. Ja: W en ik zijn er ooit geweest. Wil niet teveel over deze mysterieuze dramaserie kwijt, behalve dat het kijken waard is: de vulkaan is uitgebarsten, het gebied rond Vik is bedekt met stikkende as. Er komen eerder gestorven mensen, maar ook kopieën van nog levende personen uit de aslaag tevoorschijn. De term “wisselkinderen” valt. Beetje onwerkelijk allemaal, maar best spannend. Op zo’n manier wordt een huttendag een mooie dag. En morgen? Morgen is er weer een dag. Waarschijnlijk vertrek ik dan naar het mooiste plekje van Nederland: Noordpolderzijl.