lichtenvoordse avondvierdaagse

 

De avondvierdaagse, altijd weer een feestje. Vroeger liepen we mee, tegenwoordig nemen we deel aan de organisatie. W dit jaar voor het eerst, ik doe het al wat langer. Nou ja, de laatste twee jaar lag de boel op de kont, corona of zo, je weet het wel. Om het feestgevoel nog groter te maken parkeren we Puzzel op een camping, hemelsbreed zo’n 800 meter van onze woonst. Ik weet het: sommigen vinden dat gekkenwerk. Niks mee te maken: wij vinden het leuk. Het werd camping Het Zotte Schaap, volgens het kadaster in Vragender. Paul en Agnetha kochten een kleine veertig jaar geleden een oude boerderij. Jarenlang hebben ze een gelegenheidscamping gerund tijdens de Zwarte Cross; zo’n gelegenheidscamping opzetten gebeurt ontzettend veel hier in de buurt, schijnt een leuk bedrag op te leveren. Je schrikt een beetje van de tarieven die men hanteert in dat weekend van het evenement. In 2020 is het echtpaar een minicamping begonnen onder de vlag van de SVR.

Eerst even de post. Trouwe lezeres E te Z vroeg me hoe ik over “wegwerpservies” denk. Daar denk ik niet over trouwe lezeres E te Z, ik gebruik het niet (al moet ik eerlijk toegeven dat ik voor lange ritten altijd wel een paar kartonnen bekers bij me heb voor koffie en ander drinkgebeuren: inderdaad foei, maar ik ben ook geen heilig boontje). De belangrijkste reden om geen (lees: zo min mogelijk) wegwerpservies te gebruiken is de belasting voor het milieu. We hebben al veel te veel afval. Gelukkig komen er op campings steeds meer de mogelijkheid om afval gescheiden in te leveren maar bij veel is het nog: glas en papier apart en wat overblijft noemen we restafval. De ergste uitvinding in dit kader vind ik de “wegwerpbarbecue”, zo’n ding dat je na eenmalig gebruik laat afkoelen en vervolgens in de kliko mietert. We “barbecueën” op de Campingazgrill en ja: daarvoor gebruik je weer wegwerpgastankjes. Wat kan het leven toch moeilijk zijn. Afvalproblemen zijn ook de voornaamste reden geweest voor Staatsbosbeheer om al haar paalkampeerplaatsen definitief te sluiten. Er blijven nog zo’n dertig van die stekken over, allemaal eigendom van andere organisaties. Zeker is dat deze ook zullen sluiten wanneer zwerfafval problemen gaat opleveren.

dinsdag 21 juni 2022: @ het zotte schaap

Het voordeel van kamperen in je eigen gemeente is dat je in principe geen toeristenbelasting hoeft te betalen. Het is in Nederland zo geregeld dat je toeristenbelasting betaalt als je verblijft in een gemeente waar je niet staat ingeschreven. Onder verblijf moet je dan een overnachting in een hotel, pension, caravan, bungalow, camper of zoiets verstaan. Sommige gemeentes maken het nog bonter: daar moet je ook betalen bij een dagverblijf op het water (Schiermonnikoog is daar een voorbeeld van). Beetje omslachtig allemaal: de eigenaar van je verblijfplaats krijgt de belastingaanslag voor toeristenbelasting en deze mag die weer aan jou doorberekenen. De hoogte van de toeristenbelasting verschilt per gemeente en is geregeld in een verordening. Er zijn gemeenten die er van af zien. Wat is de filosofie achter deze belasting? 

Een gemeente ontvangt van het Rijk een bedrag per inwoner. Als er veel toeristen verblijven in een gemeente, maakt deze meer kosten. Bijvoorbeeld om straten en stranden schoon te maken en wegen te onderhouden. Die extra kosten kan de gemeente bijvoorbeeld betalen van de extra inkomsten uit de toeristenbelasting. Waarom al deze informatie? Het scheelde ons nogal “een slok op een borrel”. Het Zotte Schaap rekent € 20,00 voor een overnachting en mag daar 2 x € 1,36 van afdragen aan de gemeente Oost Gelre. Doordat we geen toeristenbelasting hoeven te betalen is ons dagtarief (afgerond) € 17,30. De campingeigenaar keek eerst een beetje vreemd op toen ik hem vertelde dat ik de gemeente niet extra ging spekken, maar was het al snel helemaal met me eens. Eindje fietsen, stukje zalm en een lading garnalen op de bakplaat en een koud biertje. Net vakantie!

woensdag 22 juni: @ het zotte schaap

Drukke ochtend: eerst in “bedrijfskleding” naar een uitreiking van verkeersdiploma’s van Veilig Verkeer Nederland. Een paar weken geleden hebben de dames en heren van de eindgroepen van de basisscholen hun kunstjes op de fiets mogen laten zien. Vandaag mochten ze het papiertje in ontvangst nemen. Een groot aantal keren hetzelfde verhaaltje afgestoken. Daarna een rondleiding door het nieuwe “bejaardencentrum” van Lichtenvoorde. Vanmiddag – je raadt het al – een eindje fietsen en vervolgens een rustige middag, krachten opdoen voor de avond. Woensdag, de avond van de wandeling rondom en naar Vragender. We hadden beiden zo onze taken. Na afloop een gezellige nazit en – het is net vakantie – terug naar de camping (op de fiets). Bij de kroeg kreeg ik een Veltins, altijd lekker. Gewoon bier, alhoewel: soms heb je speciaal bier, wat vind je bijvoorbeeld van deze omschrijving:

Deze dubbele IPA van de Molen heeft een prachtige oranje kleur en een aroma van sinaasappel. De smaak start vrij hop bitterig, met toetsen van tropisch fruit en grapefruit met daarbij vele zoete tonen waar vooral de karamel goed naar voren komt.

donderdag 23 juni: @ het zotte schaap

Een latertje gisteren. En een vroegertje vanmorgen. Dus de dag doorgebracht in volstrekte ledigheid. Was eigenlijk ook te warm om een poot te verzetten: 32 graden. Gelukkig staat ons busje vanaf een uur of twaalf in de schaduw. Een snelle maaltijd: kipspiesjes (zonder spiesjes), rundvleessalade en rauwkostsmix. Afwassen duurde langer dan koken, zo’n maaltijd dus. ‘s Avonds stond de wandeltocht naar Zieuwent op het programma, wij fietsen en verkeer tegenhouden. Arme wandelaars die al puffend voorbij kwamen. Tegen middernacht terug naar ‘t Zotte Schaap: de plek waar mijn huis woont, mijn bed slaapt er ook.

vrijdag 24 juni: @ het zotte schaap

We mochten weer iemand naar het kerkhof brengen vanmorgen. Op onze leeftijd maak je meer begrafenissen mee dan bruiloften, voor zover die laatste nog gehouden worden. Een rooms-katholieke begrafenis levert bijna een dagvullend programma op. De kinderen en de kleinkinderen van de overledene spraken aangrijpend, de kerkcowboy was alleen maar vermakelijk met zijn stug vasthouden aan rituelen. Flinke nagalm in de kerk, dus kon weinig van het gesproken woord verstaan. W gaf later een korte samenvatting. ‘s Avonds de wandeltocht naar Harreveld: wandelaars klaar, begeleiders klaar, lopen maar! Ondanks dat we niet meegelopen hebben leverde de stappenteller toch interessante cijfers af. Voor de geïnteresseerden: We zijn de dag weer samen doorgekomen zonder noemenswaardig bloedvergieten.

zaterdag 25 juni: @ het zotte schaap

De laatste dag van de vierdaagse, waarvan ik eigenlijk niet zo heel veel gezien heb. Mijn taak was het uitlinten van de marathon van zondag. Beetje rondcrossen op een scooter en zo hier en daar een lintje ophangen. Lekker weer, kon rondtuffen in een T-shirt. W was meer betrokken bij het feest, mocht een paar keer groepen laten oversteken. Lijkt allemaal gemakkelijk zo’n avondvierdaagse maar de logistiek is heel ingewikkeld. Neem alleen al het feit dat op de plek van de intocht ‘s morgens markt gehouden wordt. Die moet dus eerst worden afgebroken en de markt moet door de marktmeester vrijgegeven worden voor je een paar honderd man langs het podium kunt laten draven. Om vijf uur zat het werk erop en hadden we ons verplichte biertje achter de kiezen. Ook een soepje en een broodje hoorden bij de nazit, zodat we thuis (home is where you park it) het gasfornuis niet hoefden te gebruiken. Wel op tijd naar bed, want morgen zeer vroeg dag.

zondag 26 juni: @ het zotte schaap

Om half drie leek het even of de wereld aan het vergaan was: een zeer stevig onweer. Gelukkig geen harde wind. Gelukkig vanwege het feit dat de luifel nog uitstond. Vier uur liep de wekker af, W mocht zich nog even omdraaien en ik mocht op de markt wakker worden met een beker koffie. Start van de marathon om vijf uur. Onze taak als vrijwilliger? Voor controlepost spelen, voedsel en drinken verstrekken, motiveren en stimuleren en vooral onderling veel plezier hebben. Er zijn veel soorten wandelaars die de kleine 42 kilometer afleggen: ervaren lopers met een gemiddelde snelheid van ruim 8 kilometer per uur tot jongens die al rollend uit de kroeg komen besluiten om (ongetraind) een stukje te gaan wandelen. Meestal halen die knapen de eindstreep ook nog. Voor de minder fanatiekelingen start een paar uur later de halve marathon. De langslapers onder de vrijwilligers (dus ook W) zorgden voor de start van de 21 kilometer. Mooi wandelweer, droog gebleven (op een enkele spetter na), niet te warm en weinig uitval. Met 19 vrijwilligers hebben we een kleine 450 wandelaars begeleid. Om half vier was alles weer opgeruimd, de lintjes van de palen en bomen en ging een biertje sissend naar binnen. Een geslaagd gebeuren. Tijd voor wat anders: morgen op weg naar Zweden.

een familiebijeenkomst

Soms zijn er van die sociale verplichtingen. Deze keer betreft het neven en nichten van de kant van de moeder van W. De enige ontmoetingen die er waren de laatste jaren vonden plaats bij begrafenissen en crematies. De ooms en tantes gingen in coronatijd dood op momenten dat er publiek bij het afscheid aanwezig mocht zijn, dus dat “geluk” hadden we wel. Komt één van de neven tot de conclusie dat het wel leuk zou zijn elkaar te ontmoeten op een minder beladen moment. En zie: een neven- en nichtendag ontstaat. Kies als locatie het grootste huis (lees boerderij), wijs twee koks aan, neem je eigen drank mee, doe je gehoorapparaten in en laat het over je heen komen. Laat het ook nog de warmste dag van de week zijn met temperaturen die opliepen tot 32 graden. Koud bier doet wonderen!

zaterdag 18 juni: @ kotten

Busje mag natuurlijk ook mee: je weet nooit hoeveel procent alcohol je na afloop van zo’n dag in je bloed hebt zitten en 15 kilometer terug fietsen in het donker is ook niet alles. 

De koks hebben hun best gedaan. Nu hadden ze natuurlijk de beschikking over een goed geoutilleerde keuken en een onbenullige barbecue van het merk Weber (kost een paar cent maar dan heb je ook wat!). Heel wat anders dan mijn kookomgeving – als we op reis zijn dan. Bij slecht weer heb ik de beschikking over twee gaspitten. Bij de menusamenstelling moet je daar dus goed rekening mee houden. Mijn pannenset dateert nog uit het wandel- en fietsvakantietijdperk: lichtgewicht dus. Uitgezocht door zoonlief toen hij een jaar of twaalf was. Zijn oudste dochter is inmiddels bijna dertien dus je kunt nagaan hoe oud die pannenset inmiddels is. Aluminium, dus lichtgewicht en alles past keurig in elkaar. Merk MSR, dus ze gaan nog wel een tijdje mee. De koekenpannen die ik gebruik zijn van de Action, kostten dus – in tegenstelling tot het MSR-nest – geen drol. Nog net geen wegwerppannen, maar het begint er aardig op te lijken. 

Een ander heel handig hulpmiddel is mijn wonderpan, soort van dan: een Omnia-oven. Verschil met de wonderpan van oma (waarin ze op een primusstelletje heerlijke cakes bakte) is dat de Omnia geoptimaliseerd is voor “outdoorgebruik”: hij wordt sneller warm en is wat compacter dan de traditionele wonderpan. Eén nadeel: heb er al regelmatig mijn vingers aan gebrand ondanks het feit dat ik hem alleen maar aanpak met een theedoek. Extra accessoires: een siliconen gelvorm (zonder dat ding is het vrij moeilijk om je baksel uit de oven te krijgen) en een rooster (branden de afbakbroodjes niet zo snel aan). Gebruik het ding nu een jaar of vijf en ben een echte Omniafan. 

Is het weer redelijk goed dan moet je buiten koken. Daarvoor heb ik een simpele Campingazbrander die je op zo’n grote blauwe bus schroeft en een Campinggaz Grill CV 470. Dat laatste (CV 470) staat voor de maat van het gastankje. Is tevens het enige nadeel van het apparaat: beetje prijzig in gebruik, kosten zo’n 8 Euro als je een ander merk tankje gebruikt. Heb gelezen dat je er een kleine drie uur mee kunt bakken, braden en/of grillen, maar heb het nooit gecontroleerd. Hoe lang je er echt mee doet, hangt natuurlijk sterk af van de wind en hoe veel en vaak je de grill op vol vermogen gebruikt. De vlam ontsteken doe je met een piezo. Die werkt superhandig. Kwestie van knop vasthouden en helemaal doordraaien en klaar. Alle hulpmiddelen voorhanden, al is het wel zo dat koken in of bij je mobiele huis altijd creativiteit vraagt en vooral een beetje geduld.

Het werd een gezellige middag met uitgebreide gesprekken, daarna een culinair hoogstaande maaltijd en tenslotte (met een paar nablijvers/slapers/bewoners) een prettige nazit. Zondag na het ontbijt weer naar de Kötteldiek vertrokken na een geslaagde familiereünie. En (net thuis) toen begon het te regenen.

weer eens in delft

Oma was uitgenodigd voor een presentatie die kleinzoon Q zou geven op school. In de plusklas had hij een opdracht gekregen een spel te maken, samen met een paar klasgenoten. Oma was dus niet te houden: “kunnen we meteen een middag voor bso spelen en afscheid nemen" (zij op vakantie naar het zuiden over een paar weken en wij op reis naar het noorden na de avondvierdaagse van Lichtenvoorde). Beetje passen en meten en tussen een belangrijke gebeurtenissen in (muzikaal gebeuren van kleindochter N, elektrocardienst, oppasmiddag/avond/nacht en een neven- en nichtenweekend) konden we een paar mooie dagen vinden en een plekje boeken op onze huiscamping in Delft.

dinsdag 14 juni: @ delft

Eigenlijk een saaie weg: N18 – A18 – A12 – A4 – A13, ken het intussen wel. Maar er ligt nu eenmaal twee uur (voornamelijk snel)weg tussen Lichtenvoorde en Delft. Als je dan denkt dat je na die twee uur lui in de stoel kunt kan liggen, dan ken je mijn W niet. “Even een ijsje halen!” Nu verkopen ze ook wel ijs op de camping, maar dat is dan net weer niet de bedoeling. IJsjes haal je altijd in Schipluiden en dat doe je via een omweg. Hebben al vaak ijsjes gehaald in Schipluiden en dan denk je dat je alle wegen in de omgeving al kent. Toch ook nu weer een nieuw stukje weg gevonden. Langs de A4 loopt een fietspad en het bijzondere daaraan is dat je het verkeer niet hoort: de A4 is verdiept aangelegd. Heeft een paar cent gekost, maar dan heb je ook wat. 25 fietskilometers op de teller. 

Daarna luieren en uiteindelijk kippenspiesjes, sla en gebakken aardappelen en dat allemaal buiten geserveerd tegen acht uur ‘s avonds, zo’n dag dus. En dat dus op de camping waar de prijzen omgekeerd evenredig zijn aan het aantal kledingstukken dat je draagt. Het waren er niet zoveel en als ik de weerprofeten mag geloven wordt het de volgende dagen ook niet meer dan slippers en zonnebril. Schiet me plotseling een bericht van vorig jaar te binnen: mondkapjes waren verplicht op Franse naaktstranden. Er waren namelijk zo'n honderd blote Fransen besmet door het coronavirus. Kun je je afvragen of het dan nog wel een naaktstrand is als je een mondkapje draagt. 

Even de statistieken: V: 178.593; A: 178.771. Rijtemperatuur stuiterend tussen de 19 en de 22 graden; zon op/onder om 05:21/22:04 (gegevens Delft). Mooie dag. Morgen de presentatie van kleinzoon Q.

woensdag 15 juni: @ delft

Dacht vanmorgen eerst even dat ik werd uitgescholden. Iemand riep “vuilbakken” naar mij. Bleek een Belg te zijn die op zoek was naar de plek waar hij zijn afval kon dumpen. Je moet het ook allemaal maar weten. Via een omtrekkende beweging naar Pijnacker waar nummer 3 op school zijn spel mocht presenteren. Zal het kort houden: het is een variant op Stratego maar dan met planeten en door een raket af te schieten bepaal je het aantal zetten dat je een spelfiguur mag verplaatsen. Had na de presentatie op school en de lunch thuis de eer om de raketten de verkeerde kant op te sturen, planeten te laten torpederen en uiteindelijk mijn vlag te verspelen.

Opa kende zijn plek weer en kon daarna met een gerust hart op de fiets. Werd iets van Vlietlanden en een groot stuk langs het Rijn-Schiekanaal. W had van dat kanaal nog nooit gehoord, ik had er iets over gelezen. Weer zo’n kanaal dat stukjes waterwegen aan elkaar knoopt. Als je van Overschie naar Leiden het water opstoomt vaar je achtereenvolgens over de Delftse Schie, de Delftse Vliet, de Trekvliet en de Vliet. Het kanaal werd in 1893 als “complete” waterverbinding (24 kilometer lang) geopend. Veel pleziervaart, weinig vrachtschepen. Een deel van deze vaarroute werd al door de Romeinen uitgegraven. Totaal gefietst 50 kilometer. Tegen vieren konden we in de ruststand. Wel in de schaduw, want de zon tetterde aardig (24 graden onder de bomen). Tegen half acht: pannenkoeken (uit de thuisdiepvries meegenomen) als een soort wrap gevuld met Thaise wokgroente en hamblokjes, best wel binnen te houden. Mooie dag! Morgen weer een dag, dan gaan we voor bso spelen. Half drie Q opvangen, wat we dan gaan doen zien we morgen wel.

donderdag 16 juni: @ delft

De dag begonnen met een pot zwart vocht en heb me al slobberend gestort op de juiste schrijfwijze van woorden als “accorderen” en “klavecimbel”. Ik weet het: het waren vandaag andere opdrachten die Beter Spellen ons voorschotelde, maar ben ze al weer vergeten. Kortetermijngeheugen, had dat niet iets met het eerste stadium van dementie van doen? Daarna de kano geboekt, je weet wel de overtocht van Rostock naar Trelleborg. Werd tijd want de boeven hadden alweer een tientje boven op de prijs gedrukt. Konden we aan het begin van de week nog voor onder de honderd Euro het water over, vandaag berekende men € 104,00 (inclusief NKC-korting). Eigenlijk nog steeds geen prijs voor twee volwassenen en een camper: de bruggen in Denemarken en Zweden zijn een stuk duurder en je maakt dan nog meer kilometers ook, waardoor de dieseltank sneller leeg gorgelt. Iets om in een spreadsheet te gieten. 

Nu we het toch over de Nederlandse Kampeerauto Club hebben: ik kwam onlangs de stellige bewering tegen dat de NKC inmiddels een bedrijf is geworden en al lang geen club meer is. Zal daar eens over nadenken. Begon bij het boeken wel weer een beetje een vakantiegevoel te krijgen. W sprak de gedenkwaardige woorden “Het is alsof we vandaag weer opnieuw op vakantie gaan, net als elke morgen eigenlijk”. En dat terwijl we helemaal geen vakantie meer krijgen, of misschien is ons leven één grote vakantie.

Na het ontbijt op de fiets naar de Jumbo in Delft. Er moet vanavond gebarbecued worden in het kader van de opa-en-oma-bso. Daarna “even rust” (goed blijven smeren want de zon tettert aardig) en vervolgens via opnieuw een omtrekkende beweging naar Pijnacker om Q op te vangen. W gelukkig want onderweg zag ze haar “Big Three”: ooievaar, lepelaar en grote witte zilverreiger. Was een beetje boos omdat ik niet stopte voor een fotomoment. Denk daar niet aan, heb die beesten al zo vaak gezien en gefotografeerd. Q meegenomen naar de camping waar hij al snel een paar leeftijdsgenoten ontdekte. Makkelijke oppas dus. Dochterlief kwam hem weer ophalen op de fiets, maar moest natuurlijk een vorkje meeprikken. Weer vijftig kilometer op de fietsteller vandaag. Mooie dag! En morgen? Morgen is er weer een dag: we gaan terug naar de Achterhoek omdat daar andere plichten roepen.

richting waal

Eerst even de post. Trouwe lezer G te W stuurde me een soort tegeltje van tokkende kippen, dit naar aanleiding van mijn verhaaltje van gisteren. Hij laat ook weten dat er al jaren een mopje bestaat: Komen twee kippen elkaar tegen, zegt de ene kip “tok”. Zegt de andere “Are you tokking to me?”.

Nog even over het campererf Balgoy in Balgoij. Voel me hier wel senang. De hele tuin staat vol met tegeltjeswijsheden, maar dan in de vorm van bordjes. Zal er hieronder een aantal weergeven. Ik heb het “pad der wijsheid” gelopen dat door de tuin slingert.

zondag 12 juli: @ balgoy

Als je naar het zuiden gaat fiets je tegen de Maas aan, ga je naar het noorden dan kom je de Waal tegen. Vandaag ging de route dus naar het noorden. Heb het plaatsnaambordje “Nijmegen” geloof ik wel twintig keer gezien, maar dan wel vanuit alle windrichtingen. Al vroeg op pad, geloof dat het nog geen tien uur was. Moest ook wel: het beloofde een monstertocht te worden van een kleine zestig kilometer. Eerst een bekende weg: Wijchen, Alverna en dan de bossen in, richting Berg en Dal. Wie zegt dat Nederland vlak is moet hier maar eens gaan fietsen.

Vlak voor de Duitse grens linksaf naar het Wylerbergmeer en via een mooi fietspad naar de Thornse molen. Langs het fietspad staan een aantal bordjes met info over de omgeving. Eén ervan vond ik zeer opmerkelijk omdat er nogal een verschil zit in de Nederlandse en de Duitse tekst: “het Duitse leger schuwde niet…” tegenover “das Deutsche Militär entschied sich…”. Iets van de Nachbarn niet voor het hoofd willen stoten of zo?

De tocht ging verder naar en door de Ooijpolder (ook als Ooypolder geschreven – komt bekend voor), een gebied van zo’n 2.000 hectare groot. Wind pal van voren op de verschillende Maasdijken (ook hier weer een Oude Maas), maar met de ondersteuning op standje “vonkenverslindend” kunnen het Chinese-Wonder-Op-Twee-Wielen en ik de hele wereld aan. Geruststellende gedachte: er zit een reserveaccu in de fietstas! Voordat er dijken waren, was de Ooijpolder een moerasgebied dat vaak onder water stond. Rond 1300 begon men de eerste dijken aan te leggen. Je treft nog wel veel terpboerderijen aan. Ooij was mooi, maar de klok in de kerktoren gaf een verkeerde tijd aan (zal wel stil hebben gestaan).

Vlak voor Nijmegen (dat ik weer eens van een andere kant naderde) kwam ik het Hollandsch-Duitsch gemaal tegen, in 1933 gebouwd om het waterpeil in de Ooijpolder en de aangrenzende Duitse landbouwgebieden te reguleren. Vermeldenswaardig is nog dat de Ooijpolder onderdeel uitmaakt van de IJssellinie, aangelegd tijdens de Koude Oorlog met het doel een deel van Nederland onder water te laten lopen bij een Russische invasie. Domme gedachte: had men nog nooit van vliegtuigen gehoord? De Ooijpolder: stop er een kudde Konikpaarden in en een aantal Gallowayrunderen en je hebt weer een perfect Nederlands natuurgebied. Meen me te herinneren dat hier eind vorige eeuw Przewalskipaarden hebben rondgebanjerd. Toen het woord eenmaal in het Groot Dictee der Nederlandse Taal was opgenomen konden de paarden terug naar het land van oorsprong: Mongolië.

Toen Nijmegen door via de Waalkade tot aan de Snelbinder (foto geleend). De Snelbinder is een fietsbrug die aan de bestaande spoorbrug over de Waal is vastgemaakt. De brug zorgt voor een snelle fietsverbinding tussen het centrum van Nijmegen en de nieuwbouwwijken aan de overkant van het water. Kon er niet opkomen, tenzij ik een aantal trappen nam, dus maar doorgefietst naar Nijmegen CS, kon toen nog net tien meter van de Snelbinder meepakken.

Heel veel gele borden in Nijmegen, is weer wat te doen geweest in het Goffertstadion (langs gefietst). Night Fever heeft er een paar dagen geleden opgetreden. Voor wie Night Fever niet kent: het is een Duitse band die nummers van de Bee Gees proberen na te spelen, je weet wel dat bandje van de broertjes Gibb. Misschien zeggen de volgende songtitels je wat: ‘Massachusetts,’ ‘Spicks and specks,’ ‘Words’ en ‘To love somebody’? Nee? Dan ben je nog niet bejaard.

In Wijchen kwam ik weer eens een foeilelijk beeld tegen. Eigenlijk erger dan het lelijkste beeld van Nederland “Hond met Vaas” in Pijnacker. Alleen een afbeelding, ga er geen woorden aan vuil maken.

Een mooie dag! Temperatuur in de loop van de middag 23 graden; half tot overwegend bewolkt. Windje 3 tot 4 uit het noordwesten. Voelt wat frisser aan dan gisteren, busje werd ook niet zo warm. Morgen weer een dag. Naar de Kötteldiek, ‘s Avonds een voorstelling van nummer Twee en dinsdag richting Delft naar de andere afdeling van het nageslacht.