im westen nichts neues – 3: fietsen door de duinen

Of we last hebben van FOMO, vroeg vaste lezeres E te Z ons. FOMO: nooit van gehoord. Blijkt de afkorting te zijn van “Fear Of Missing Out” en volgens ene meneer Launspach van de UvA (Universiteit van Amsterdam) kun je het definiëren als “Bang zijn om iets te missen”. Vaste lezeres E te Z kan gerustgesteld te bedde gaan: we laten zeer regelmatig een “must visit” links liggen en wanneer iemand ons (overigens meestal met de beste intenties) vertelt dat we daar-en-daar nog heen moeten is dat eerder een aansporing om daar-en-daar te vermijden. Je wordt er vaak alleen maar moe van om dingen en gebeurtenissen niet te willen missen. Vaak zijn “spontane” dingen veel leuker. Neem nu bijvoorbeeld die vlindertuin van gisteren. Zou er zelf nooit op gekomen zijn, maar was heel interessant. Een heel goed idee van onze dochtert.

Nog even terugkomen op het verhaal over de snelle groei van Zoetermeer. Na de Tweede Wereldoorlog heerste overal in ons land woningnood. Mijn vader en moeder trokken bij mijn oma van moeders kant in en als ik alles mag geloven ben ik een volgroeid 5e-maands-kindje geweest. Toen ze aan konden tonen dat er een tweede spruit in aantocht was, kregen ze door de woningbouwvereniging een huis aangewezen. Zuslief is er eind 1952 geboren. Het was in de jaren vijftig normaal dat pasgetrouwden bij één van de ouders introkken. Het leidde vaak tot grote sociale spanningen. Er werden in die jaren “groeikernen” aangewezen. Zoetermeer was er één van. Door allerlei politiek getouwtrek begon men pas in 1962 met de stadsuitbreiding. De nieuwe stad zou ruim van opzet worden met veel groen. Een voor Nederland uniek openbaarvervoersysteem, de Zoetermeer Stadslijn, verbond in een stedelijke ringspoorlijn de verschillende buurten met 12 stations verspreid over de stad. Rondom elk station vinden we ook nu nog de wijkvoorzieningen en wijkwinkelcentra waardoor elke wijk grotendeels zelfvoorzienend is. De Zoetermeer Stadslijn is in 2006-2007 in het kader van het lightrailproject RandstadRail omgebouwd tot sneltramlijn, maar daarover een volgende keer wanneer we in de buurt zijn ongetwijfeld meer. Op de foto in deze alinea: de Dorpsstraat van Zoetermeer in 1913. (Foto: Historisch Genootschap Oud-Soetermeer").

maandag 5 juni: @ zoetermeer

Van Scheveningen tot Noordwijk strekt zich een smalle maar afwisselende duinstrook uit: Hollands Duin. Een duinenrij die door de natuur en de mens samen is gemaakt. Onder Hollands Duin vallen de deelgebieden Berkheide, Coepelduynen, Ganzenhoek, Lentevreugd en Boswachterij Noordwijk. Tenminste: zo was het tot voor kort. Inmiddels kom je ook de naam “Nationaal Park Hollandse Duinen” tegen. Het bijzondere van dit nationale park is: het is er wel, maar bestaat nog niet. Officieel is de situatie als volgt: In 2016 heeft Dunea (zeg maar de plaatselijke waterleidingmaatschappij) het initiatief genomen om het nationale park te stichten. Maar liefst 39 partners sloten zich bij het initiatief aan. Samen stelden ze een ambitiedocument op, waarin aangegeven wordt wat de doelstelling van het nationaal park is. Circa 100 bewoners, gebruikers, vrijwilligers en ondernemers leverden input. 

In december 2020 is de officiële status van nationaal park aangevraagd door Hollandse Duinen bij het ministerie van LNV. Het Nationaal Park Hollandse Duinen is dus veel groter dan Hollands Duin. Volgens de website van het park (dat zichzelf de afkorting NPHD heeft gegeven) is het “[...] het brede Zuid-Hollandse kustgebied van Hoek van Holland tot Hillegom. Het is een uniek landschap dat ruim 5000 jaar geleden is ontstaan door de stijging van de zeespiegel. Het park bestaat uit zee, strand en duinen, en ook de meer landinwaarts gelegen strandwallen en strandvlakten horen erbij. Het park beslaat grofweg 450 km², en is 47 km lang en tot 8,5 km breed. Het omvat meer dan 60 km² waardevolle natuur (Natura2000), 47 kilometer strand, tientallen prachtige dorpen, adembenemende bollenvelden, statige landgoederen en talloze interessante musea en historische gebouwen”. Bron: https://www.nationaalparkhollandseduinen.nl/. Ik twijfel er overigens absoluut niet aan dat het NPHD er binnenkort zal komen: Meer dan 50 partners werken samen aan het plan. De kern van de organisatie wordt gevormd door Dunea (die waterleidingmaatschappij), Staatsbosbeheer, Provincie Zuid-Holland, Gemeente Den Haag, Hoogheemraadschap van Delfland en Hoogheemraadschap van Rijnland. Dus voldoende bobo's bij elkaar.

Hollands Duin of Nationaal Park, het is ons om het even. Komoot (en ik) planden een fietstocht door een voor ons redelijk onbekend gebied waar landgoederen, duinen, bollenvelden (uitgebloeid inderdaad), veenweiden (gronden waar turf afgegraven is, maar te nat voor akkerbouw), dorpen en steden elkaar afwisselen en dat midden in het drukst bevolkte gebied van Nederland. Geen weekend en niet in de zomer, dus we hadden de hele wereld bijna voor ons alleen (behalve in Den Haag dan). Mooie tocht met verrassende stukken, bijvoorbeeld een deel van de landgoederenroute. De gehele landgoederenroute door en rond Wassenaar is een fietstocht van 32 kilometer. De meeste huizen hebben nu een naam in de geest van “Rust en Vrede”, de eigenaar kon de kosten niet meer opbrengen en een particuliere zorgverlener wil wel één keer per dag je pamper verschonen en je een diepvriesmaaltijd voorschotelen voor een kleine of grote € 3.000 per maand om zo het landgoed in stand te houden.

Over prijzen gesproken: de koffiestop deden we in een strandtentje bij Katwijk aan Zee. Voor de prijs van een cappuccino en een normale koffie kan ik thuis drie weken koffie zetten (en dan ook nog in de kwaliteit Goudmerk). Volgens W ben ik weer eens aan het mopperen en moet ik meer genieten door niet op de prijs te letten.

Vanaf Katwijk aan Zee tot aan Monster de wind achter. Dat is pas genieten wanneer je ook nog over een fietspad van asfalt mag rijden. Even een plaatje schieten van the old man and the sea. Doet het altijd goed bij de nazaten, vooral wanneer de foto wordt gemaakt bij één van de strandopgangen van de Zandmotor. In 2011 pleurde men 21,5 miljoen kuub zand voor de kust van Kijkduin. Het was een proef die moest uitwijzen of wind en stroming het zand langs de kust en richting de duinen zouden verspreiden om zo voor de lange termijn de kust te versterken en een dynamisch natuur- en recreatiegebied te vormen. In 2021 is een evaluatie uitgevoerd. Korte samenvatting: proef geslaagd. Het waaide te hard, dus heb maar een foto geleend (beeldbank Rijkswaterstaat; Joop van Houdt).

Terug via Den Haag en toen vond mijn telefoon het welletjes. De rechte streep op bijgaand routekaartje zag er in werkelijkheid iets minder recht uit. Volgens de fietscomputer 82 kilometer, dus we hebben ons best wel gedaan.

Een mooie dag; goed weer om te fietsen. Wel wat frisser dan gisteren (vandaag 18 graden), maar nog steeds strakblauw: dat zie je ook wel aan de foto's. En morgen? Morgen is er weer een dag, dan een paar dagen vrijwilligerswerk en in het weekend gaan we naar Valkenburg. Valkenburg? Jazeker: we gaan er oppassen op een hond! Binnenkort meer in dit theater.

im westen nichts neues – 2: vlinders aan de vliet

We zitten weer in de periode van de maand dat het 's nachts lichter blijft dan anders: de volle maan fungeert als bouwlamp. Voor de volledigheid: 4 juni 2023 om 05:43 was het zover. Volle maan in juni wordt ook wel de “aardbeienmaan” genoemd. Niet omdat de maan dan roze kleurt, maar omdat normaliter om deze tijd de aardbeien geoogst worden. Je mag je borst trouwens nat maken: deze volle maan staat in het teken van Boogschutter, dus we zullen veel energie voelen. “Dat betekent: enthousiasme, gevoel van filosofie en drang naar reizen. Thema's die aansluiten bij de gevoelens die veel van ons momenteel ervaren, zo aan de vooravond van de zomer. Ook is de Boogschutter altijd op zoek naar groei, dromen waarmaken, kansen pakken en ervaringen opdoen. Grote stappen kunnen worden gezet in deze week! Heb je daarom al lang een project in gedachten, maar waarvoor je relatief veel geld of energie moet investeren? Wellicht is dit het moment om concreet de plannen op papier te zetten en eraan te beginnen.” Bron: https://www.lofficiel.be/nl/. En voor wie nog meer gewauwel met een hoog zweeftevengehalte wil lezen verwijs ik met plezier naar https://www.inspirerendleven.nl/. Voor de volledigheid: de foto bij deze alinea heb ik geplukt van de website van “sterrenwacht mercurius”.

zondag 4 juni: @ zoetermeer

“Kijk maar even op https://www.vlindersaandevliet.nl/. Dat is onze bestemming voor vandaag”, zei W. Een vlindertuin? Da's toch niks voor mijn wederhelft, die al panisch wordt van een stilzittende mus op 5 meter afstand, laat staan van lopen door de vlinderjungle. Voor de volledigheid: haar broer heeft ook een fladderfobie. Ons nageslacht schijnt aan goedkope kaartjes te zijn gekomen, dus wat later op de dag anroet.

De vlindertuin is ontstaan uit een uit de hand gelopen hobby van ene Jan Kienjet die een grote interesse had in hagedissen, kikkers, vleermuizen, visjes en uiteraard vlinders. Na een paar kleine kassen in Noordwijk en Den Haag heeft Jan sinds 2006 een omgebouwde kas van zo'n 1600 m2 die onderdak biedt aan 1500 tropische dagvlinders, wat zaadetende vogels, veel planten en bloemen en in het water wat beesten als vissen en schildpadden. Geopend van de voorjaars- tot herfstvakantie, want 's winters is het te donker en te koud in de kas om tropische vlinders te laten vliegen.

Maar dat alles hoorde bij het programma voor de middag. De ochtend werd er zo eentje van het type dat we niet zo vaak meemaken op een camping. Laten we zeggen: het verhaal hierboven van “een volle maan in boogschutter levert veel energie op” klopte van geen meter. Ons huis-op-wielen leek meer op een conferentieoord waar energiebesparende maatregelen hoog in het vaandel staan. Concreet betekent dat dat ik al een uur aan de koffie zit wanneer er om 09:15 enig leven te bespeuren valt aan de andere kant van de schuifdeur die ons luxueuze huis scheidt in een woon- en slaapgedeelte. Vooruit: na het ontbijt (net teveel wind om dat open-air te doen) nog even op de fiets naar Sweet Lake City voor een broodje en een pak koekjes (we krijgen koffievisite in aanloop tot het bezoek aan de vlindertuin. We fietsen naar de Lidl en doen daarna een rondje stad en vinden het beiden een sfeerloos geheel, eerder Zoeter Minder dan Zoeter Meer. Heel lang een klein dorpje geweest en in de tweede helft van de vorige eeuw als groeikern aangewezen. De bewoning van Zoetermeer is waarschijnlijk zo'n 1.000 jaar geleden ontstaan aan de rand van het Soetermeerse meer (dat in de 17e eeuw is drooggemalen). In de tweede helft van de vorige eeuw gegroeid van een dorp van een paar duizend inwoners tot een stad met 100.000 burgers. En om de cijferbrij compleet te maken: op 31 januari 2023 werden er 127.047 neuzen geteld. Bij de kaart in deze alinea hoort de volgende verantwoording: "Door Janwillemvanaalst - Eigen werk, CC BY-SA 4.0".

Om half twee kwam dochterlief met kleinzoon en na een korte pauze (voor hen) ging het op de fiets naar de Vlinders aan de Vliet. Beetje druk op de fietspaden: de zon was weer behoorlijk aan het fikken èn zondag! Mijn verbazing was groot toen mijn wederhelft zonder blikken of blozen de vlinderjungle in dook. Q mocht nog even meedoen aan de wedstrijd slangen-aaien en we schoten een paar denkbeeldige fotorolletjes vol met vlinderfoto's en nog wat leuke-dingen-voor-later. Een ijsje bij het sluisje van Leidschendam, een spelletje als afsluiting op de camping en voor je het weet zit je weer met zijn tweeën in de avondstand en hebben we weer voor zo'n vier weken afscheid genomen van het nageslacht.

Een mooie dag. Prettig fietsweer, 23 graden. En morgen? Morgen is er weer een dag. Hopelijk wat minder fietsverkeer want we gaan de duinen in. Jazeker: op de fiets!

im westen nichts neues – 1: een nieuwe polder

Even een weekendje naar het westen, kijken of er etwas Neues zu berichten ist bij het nageslacht. Titel van dit stukje is misschien een beetje verwarrend, al verwachten we niet dat er veel nieuws te vertellen is in het westen. Im Westen nichts Neues is de naam van een film. Bij Netflix heet de film All quiet on the western front. De film beschrijft de ontberingen die de Duitse soldaten moesten trotseren in de loopgraven van Wereldoorlog I en is gebaseerd op één van de beroemdste romans over de zinloosheid van oorlog. Het boek dat voor het eerst in 1929 werd gepubliceerd is meer dan 2,5 miljoen keer verkocht in vijfentwintig talen in de eerste achttien maanden na publicatie (ook in het Nederlands). Het boek werd drie keer verfilmd: in 1930, 1979 en 2022. De laatste verfilming was/is een groot succes.

zaterdag 3 juni: @ zoetermeer

Eens een keer naar een andere camping: andere plek, dus een ander fietsgebied. Deze keer werd het De Drie Morgen, in de Nieuwe Driemanspolder bij Zoetermeer. All-in € 24,30 (da's inclusief toeristenbelasting). Keurig sanitair en een schitterende omgeving. Sitecode Campercontact: 92.489. Eén nadeel: de Nieuwe Driemanspolder is nog een kale boel. In 1976 werden de (oude) Driemanspolder en de Grote Polder samengevoegd, kreeg het de nieuwe naam en ging na uitgebreide studie en veel gekissebis in 2017 op de schop. Voornaamste doelstelling van het nieuwe gebied: opvang van water bij pieken (de piekberging bedraagt twee miljoen m3 water.) Neveneffecten: creëren van een (nat) natuurgebied en diverse recreatievoorzieningen. Het gebied is pas in 2020 geopend, dus er moet nog van alles groeien. Leuke meevaller: de Nieuwe Driemanspolder trok al direct grote hoeveelheden vogels en nog leuker: er komen zeldzame fladderaars voor. Ik hoorde W iets mompelen over pijlstaarten en brilduikers, in mijn ogen zijn beide soorten gewone drijfsijsies. Kwam op de site van een vogelaar de volgende tekst tegen: “Grauwe franjepoot, rosse franjepoot, kleine geelpootruiter, grote grijze snip, poelruiter, witwangstern, lachstern, kleine topper, het is slechts een greep uit de bijzondere vogels die hier de afgelopen twee jaar zijn gezien.” Zal wel, ken ze geen van allen en ben al blij dat ik een aalscholver kan herkennen wanneer die vogel op een paaltje weer eens aan het potloodventen is. Vind dat beest de ontbrekende schakel tussen een dinosaurus en vogel.

Iets na tweeën installeren en via een zeer omtrekkende beweging naar huize Nageslacht fietsen. Uiteraard eerst door de Nieuwe Driemanspolder. Toen langs de Molendriegang bij Leidschendam: drie windmolens, gebouwd rond 1672, voor het droogmalen van de Driemanspolder. De drie molens zijn gerestaureerd en maalvaardig. Ze draaien ééns per maand op zaterdag (laat dat nou net vandaag geweest zijn). Normaal doet een gemaal het zware werk. Leverde een echt Hollandse foto op. En echt waar: zelf gemaakt, dus niet geleend en niet gefotoshopt.

Via Nootdorp, Delft, Delfgauw verder naar Pijnacker, waar in Huize Nageslacht eerst de koude pils en later de warme bbq voor ons klaarstond. Allemaal goed binnen te houden en de middag werd afgetopt met een spelletje op verzoek van kleinzoon.

V: 195.183; A: 195.377 (ja een “mooie” route genomen). Rijtemperatuur tussen 20 en 23 graden. Vrijwel onbewolkt. Tijdens de fietstocht een wat frisse wind (NO 3). Zon op/onder: 05:27/21:53, dus een daglengte van bijna 16,5 uur (gegevens Zoetermeer). Een mooie dag. En morgen? Morgen is er weer een dag, het schijnt dat we naar een vlindertuin gaan.

even ontgroepen

Na zo'n enerverend weekend met veel mensen moet ik altijd even ontgroepen. Heel gezellig hoor, niks mis mee. Heb alleen het idee dat ik dat soort dagen altijd “aan” sta. W noemt dat “bijna op elkaars trillingsgetal zitten”. Zijn allemaal woorden die ongeveer hetzelfde aanduiden. Soms is de ene uitspraak wat vriendelijker dan de andere. Neem nu “necesito hacer popó”. Dat klinkt toch duizendmaal smakelijker dan de Nederlandse vertaling? Eventjes thuis geweest, want oppaskleinkinderen. Net Pinkstervakantie gehad en dan heeft het personeel natuurlijk een studiedag nodig. Fietsexamenroute met kleindochter gefietst en geschaakt met kleinzoon. “Ga maar”, zei W, “denk aan het potje jam”. Is iets anders dan een pot augurken. Had daarover vanmorgen nog een hele discussie met de eigenaresse van de camping. In aller vroegte praten over wat je doet met de restanten wanneer een pot augurken leeggevreten is. Astrid vond het zonde om dat vocht weg te spoelen. Kan ik beamen, al lijkt dat wegspoelen voor het glas naar de glasbak gaat een voor de hand liggende oplossing. We waren er beiden over eens dat je van het nat van augurken, zilveruitjes, Amsterdamse uien en dat soort dingen heel goed een dressing kunt maken. Naast de zure smaak bevat het nat ook dille en mosterdzaad (die kleine gele bolletjes die je tussen de augurken aantreft) en dat geeft extra smaak aan de dressing. En dat allemaal op dinsdag om acht uur 's ochtends.

dinsdag 30 mei: @ nieuw-heeten

Ontgroepen dus. Vraag van W: “wat ga je nu de hele middag en avond doen?”. Vandaag even niet fietsen, da's duidelijk: kontje blauw genoeg. Best wel frisjes 's middags, graad of 15, 16. Het is zo'n dag om binnen te zitten met de schuifdeuren open. En wat doe je dan? Nou kijken naar een opname van de Dubliners ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan. Heb ze toen in Zwolle gezien, samen met zoon- en dochterlief. De versie die ik vandaag bekeek is opgenomen “ergens” in Dublin: https://www.youtube.com/watch?v=enE5stM-bg8. We hebben het over 2002, misschien 2003. Mooie line-up. De vaste club van dat moment natuurlijk: Barney McKenna (overleden 2012), John Sheahan, Sean Cannon (sinds 1982 bandlid), Eamonn Campbell (de Hobbit; ook in 1982 bij de club gekomen en overleden in 2017) en tenslotte Paddy Reilly (verving in 1996 Ronnie Drew, die een solo-loopbaan verkoos. Paddy verliet na 9 jaar de groep in 2005 door te verhuizen naar New York en werd vervangen door Patsy Watchorn). Bij dit jubileumconcert was ook Ronnie Drew (zeg maar de oprichter van de band) present. Wel een oude kop, maar dezelfde stem. Ronnie ging in 2008 hemelen. Op de video was ook Jim McCann te zien, een paar jaar bandlid geweest van de Dubliners. In Zwolle was Jim er niet bij, er was net keelkanker bij hem geconstateerd. Jim stierf in 2015 op 70-jarige leeftijd.

Ongetwijfeld ga ik een keer dood. Eén van de nummers die tijdens mijn laatste feestje gedraaid moet worden is “Don't give up till it's over”, het liefst in de versie van Ronnie Drew (https://www.youtube.com/watch?v=XcCBemm-hIo):

Don't give up t'ill its over, don't quit if you can
The weight on your shoulder will make you a stronger man
Grasp your nettle tightly, though it will burn
Treat your failures lightly, your luck is bound to turn
Don't give up till it's over, don't quit if you can
The weight on your shoulder will make you a stronger man
Look at the autumn flowers how they wither and fade
With nature's hidden powers, next year they'll be re-made
Don't give up till it's over, don't quit if you can
The weight on your shoulder will make you a stronger man
Watch the full moon rising, like a ghost of the sun
Oh, dawn will be more surprising, when a new day has begun
Don't give up till it's over, don't quit if you can
The weight on your shoulder will make you a stronger man
Don't give up till it's over, don't quit if you can
The weight on your shoulder will make you a stronger man.

Ja weet het: domme tekst over het vasthouden van brandnetels dat verrekte veel pijn doet en het kijken naar verdorrende en verwelkende herfstbloemen, maar uiteindelijk maakt een volle maan alles weer goed. Was het vanmorgen in Winterswijk nog aangenaam, in Nieuw-Heeten op de Sploder Stea was het een stuk frisser. Op het laatst gaf de buitenthermometer 15 graden aan. Sploder Stea, Splo is de afkorting voor het gehucht Espelo en Stea vertaal je in stee, stede, hoeve of iets dergelijks. Code Campercontact 98.526. Er was (weer) voldoende plek: met Hemelvaart en Pinksteren was alles volgeboekt volgens de vriendelijke eigenaresse. € 16,50 voor één persoon per nacht, all-in.

woensdag 31 mei: nieuw-heeten

Och, laten we eens een eindje gaan fietsen. Tochtje kreeg de werktitel “Rijssen kan ook mooi zijn” mee. Maar eerst naar Holten. Zag achteraf op het routeoverzicht dat er ongetwijfeld een veel interessante weg geweest moet zijn naar Holten. Heb Tante Komoot tijdens haar planwerk niet goed in de gaten gehouden: zij toverde een route langs de grote weg uit haar hoge hoed. Daarna werd het wel mooi. Wel vraag ik me af welke idioot ooit de A1 gepland heeft, dwars door natuurgebieden. Misschien de tijdsgeest? Het stuk tussen Deventer en Azelo kwam in de tweede helft van de jaren 70 af, ruwweg 50 jaar geleden. De planning zal wel eerder gemaakt zijn. Volgens Wikipedia is de weg 158 kilometer lang en loopt tussen Watergraafsmeer bij Amsterdam via Amersfoort, Apeldoorn en Hengelo naar de Lutte (grens met Duitsland). Tussen Amsterdam en Twente liep al in 1826 een doorgaande verharde weg en daarvoor had er over het deel ten oosten van Deventer al een Hessenweg gelopen. Tussen Diemen en Laren volgt de A1 grotendeels het tracé van de oorspronkelijke rijksstraatweg, verder oostelijk is de A1 over volledig nieuw tracé aangelegd. Moest dus twee keer met mijn fietsje de A1 oversteken.

De route ging dwars door de koopgoot van Holten. Van Rijssen en later Hellendoorn heb ik niet veel meer gezien dan de plaatsnaamborden, maar die waren ook mooi. Wist niet dat Rijssen een museum had. Gevestigd in het kasteelcomplex van Havezate de Oosterhof. Het Rijssens Museum is een stadsmuseum. Het toont de bijzondere en rijke geschiedenis van Rijssen, een kleine, eeuwenoude stad in Twente. De vroegere jute-industrie was enorm belangrijk voor de Rijssense economie en samenleving. Een deel van de tentoonstelling is eraan gewijd. Moet er binnenkort toch eens met W naar toe, zag dat er een (tijdelijke) expositie was van W.G. van de Hulst, kinderboekenschrijver. Misschien zeggen de titels Rozemarijntje, In de de Soete Suikerbol, Oude Bram en Bruun de Beer je nog iets. Beetje christelijke inslag, dat dan weer wel, maar dat mocht in zijn tijd (Willem leefde van 1879 tot 1963 en schreef zijn eerste boek in 1909). Het was met 23 graden nu te warm voor een museumbezoek. Trui kon uit bij de havezate.

Toen volgde een volkomen onbekend stuk langs de Regge. Tante Komoot noemde dit stuk de Midden-Regge (van Rijssen naar Hellendoorn); laat ik nu de hele Midden-Regge gezien hebben vanaf de fiets. Mocht zelfs nog met een voetveer de Regge over. De plaatselijke VVV heeft in 2012 wat leuks verzonnen: ergens tussen de buurtschappen Notter en Zuna ligt een handbediend kettingveerpontje. Nu kun je de Regge ook gewoon over een brug in de Zunaweg (heel iets verderop) oversteken, maar zelf draaien aan het wieltje is een attractie op zich. Vond het persoonlijk iets minder geslaagd want het handvat aan het wiel dat ik moest gebruiken was verdwenen en mocht dus draaien aan een ijzeren pin: had na afloop nog net niet de blaren in de handen. Toen ik aan de overkant kwam werd de pont volgeladen met vier bejaarden. Hebben zij mazzel: kunnen elkaar aflossen en aan de andere paal zat wel een handvat. Nee, ken die lui niet en heb gezegd dat ik ze van de achterkant zou fotograferen en dat was goed. Na 49 kilometer terug op de cp in de schaduw gaan zitten. De zon (op 5:19; onder 21:44) deed erg goed zijn best.

donderdag 1 juni: @ home

Had graag nog langer willen blijven, maar de vrijwilligersplicht roept: vanavond vergadering van het bestuur van het museum. Lijf nog even een onder de regendouche gestopt en de afwas van twee dagen weggewerkt. En toen terug naar het Lichtenvoordse. Plannen? Ja: zaterdag gaan we met zijn tweetjes naar het westen.