najaarstocht 2017 – 2: naar de zon in spanje

Nog zeshonderd kilometer tot de Spaanse grens. Dat moet in twee etappes goed te doen zijn. Het weer wordt in Zuid-Frankrijk de komende dagen wat minder en in het weekend valt er regen. Met een heldere hemel een Pyreneeënpas “doen” is aanlokkelijker dan hoog rijden in de mist. Even doorkachelen dus.

donderdag 07 september: @ labastide d’armagnac

Afscheid van Creuze Nature in Boussac. Er vertrokken veel reizigers, zeer waarschijnlijk allemaal naar Meteo France of soortgelijken gekeken. Toch maar een keertje terugkomen om eindelijk die fameuze gehaktballen te proeven. Neusje van Puzzel richting Limoges: al snel op de N145, Lidl plunderen in La Souterraine (handig zo’n app) en dan de A20 op naar het zuiden. De N21 volgen via Perigeux en Bergerac (de N21 loop helemaal door via Agen, Auch en Tarbes naar Lourdes, volgende reis misschien?) en zonder Cyrano een handje te hebben gegeven (we hebben hem al twee keer op de foto gezet de laatste jaren) de D933 op via Marmande naar Houeilles. “Een rustige [camper-]plaats in het centrum onder de bomen” werd ons door Campercontact beloofd. Helaas: de kermis was er neergestreken en alhoewel er nog wel ruimte was, er al een Nederlandse camper stond en het nog erg rustig oogde met weinig feestvierende mensen, stonden er in mijn optiek teveel tafels en stoelen buiten en deden koelaggregaten hun best om het bier drinkbaar te maken. Geen garantie voor een rustig nachtjes dus.

Plan B: air de camping-car Bastide, een plekje 12 kilometer verderop. Veel beter. De camperplaats (cc-code 40.240) bestaat uit een groot grasveld met aan de rand enige vorm van verharding, zodat je bij nat weer niet hoeft weg te zakken. Het gras was gemaaid en de plek is gratis, maar het leuke lag verborgen in het bijbehorende plaatsje Labastide d’Armagnac. De armagnac mocht ik niet kopen van W (volgens haar kostte een fles rond de 100 €), maar de bastide moest bezocht worden.

Een bastide is een soort vestingdorp rondom een centraal plein (zie foto rechts, "geleend"). Er zijn in zuidwest Frankrijk veel van dit type dorpen te vinden. Met deze bastide is men begonnen te bouwen in 1291 rondom de Place Royal. De achterliggende geschiedenis zal ik je besparen. Leuk om door het dorpje te wandelen: de tijd heeft er stilgestaan vanaf de Middeleeuwen. Alleen zijn er nu de nodige pandjes (voornamelijk winkeltjes en cafeetjes) te koop. De kerk wordt inwendig vertimmerd: bezoeken kon niet, maar we mochten wel even snel naar binnen kijken. Ook het gemeentehuis kreeg een grote beurt en de openbare toiletten waren wel erg “open” deze week. Prachtige gevels, veel houtwerk; zelfs nog een oude wasplaats te zien. W is nog even doorgelopen en kiekte een watervalletje. Weer een niet-geplande aangename verrassing vandaag! De wortelen uit de groentela moesten op, dus wortelstamp met een gehaktsausje. Ik vind het lekker en W kan het binnenhouden.

 

 "de openbare toiletten waren wel erg “open” deze week"

V: 99.286; A: 99.689

vrijdag 08 september: @ gavin (spanje)

Bijna negen uur geslapen vannacht, want donker en erg rustig op deze camperplaats. Om half negen even vlug de vuilwatertank geloosd en voorzien van het wondermiddel Biotex Blauw (gaat het afvalwater minder snel stinken – die zooi kan meuren vooral met warm weer!). Een laatste Franse baguette gescoord (heet bij ons “une comme ça”) en via Pau naar de Col du Pourtalet (heet aan de Spaanse kant Puerto de Portalet). De D934 leidt zonder noemenswaardige haarspeldbochten naar de pas. De vierwielers moeten hier de weg delen met fietsers en motorrijders, maar ook met viervoeters van allerlei soort. Vrachtverkeer kom je hier vrijwel niet tegen: even ten westen ligt namelijk de Somport, die is voor een groot deel ondertunneld en daarom meer geschikt als route voor het doorgaand verkeer. Bij slecht zicht hadden we die weg genomen. Nu was het strakblauw en was het genieten met een hoofdletter G.

 

 

Even een uitstapje gemaakt naar Artouste, waar de hoogste trein van Europa rijdt. Beetje erg toeristisch en behoorlijk aan de prijs, dus wij hebben deze kelk aan ons voorbij laten gaan. Een smalspoortreintje doet 50 minuten over een afstand van 10 kilometer. Als je foto’s op internet bekijkt heb je bij mooi weer schitterende uitzichten. Wij hadden het ook en het scheelde ons 50 euro. Bijgaande foto komt van de website van de Artoustetrein.

Een koffiestop boven op de pas. We zitten dan op 1794 meter hoogte, dus boven de boomgrens. Natuurlijk een jaloersmakende foto op de diverse app-groepjes geplaatst. Vanwege het belastingverschil tref je aan de Spaanse zijde een aantal winkels aan. De weg over de pas is in 1909 in gebruik genomen. Het is (aan beide zijden) een belangrijk skigebied.

Een paar kilometer verder op Spaanse grond ligt Camping Gavin, zonder Ascikaartje vrij prijzig maar wij mochten voor 17 € aan de stroom, onder de douche en W in het zwembad. Vandaag strakblauw en 28 graden, morgen tien graden kouder.

Een mooie reisdag!

V: 99.689; A: 99.880

 

 

 

najaarstocht 2017 – 1: op weg naar het zuiden

zondag 03 september: @ antwerpen

Na een paar enerverende dagen in Rotterdam nu lekker vroeg op pad. Om tien uur werden we namelijk al verwacht op het verlate verjaardagsfeestje van kleinzoon Q, deze keer gehouden in een speeltuinachtige accommodatie nabij Wassenaar. Opa, oma, maar vooral het cadeau waren welkom. Leuke plek en de zelfgebakken-appeltaart-met-appels-uit-eigen-tuin smaakte goed. Andere opa en oma waren er ook, dus we hoefden niet de ballenbak in.

Tegen drieën toch maar een beginnetje gemaakt aan de tocht naar het zuiden. Antwerpen ligt niet zo ver van de Randstad verwijderd. Het ankerbiertje werd gedronken op CP Vogelzang, waar ons opnieuw de verwaarlozing of – zoals je wilt – gebrek aan onderhoud opviel. Antwerpen Expo wacht op de nodige vergunningen (om van het terrein parkeerplek te maken?) en tot die tijd mogen de rijdende huisjes gebruik maken van deze voormalige camping. Voor € 8,50 mag je staan, lozen en kun je water krijgen. Gietertje na gietertje is gratis, via de waterslang is kassa. Tenslotte: als je je campertje een beetje strategisch plaatst vang je een goed gratis wifi-signaal van de Expo. Voor een overnachting of een bezoek aan de stad een geschikte plek. Mooi wapen heeft Antwerpen trouwens (links de Napoleontische versie, beneden de huidige.

V: 93.380; A:98.556

maandag 04 september: @ esternay

Vandaag wist Ome Tom het beter: de route die we gereden hebben (en aangewezen door ons navigatiesysteem) week behoorlijk af van de weg die we in eerste instantie zelf uitgevogeld hadden. We waren er even met onze gedachten niet bij en volgden zonder nadenken de rustgevende stem van het apparaat. Voor je het weet zit je dan al een eind op weg naar Namen in plaats van op de snelweg naar Mons. Komt allemaal goed en zo kom je nog eens op plekjes waar je nog nooit geweest bent. Rustige weggetjes allemaal. Af en toe een stop op een plek waar het mooi is, bijvoorbeeld om een eitje te bakken als lunch of de het-is-al-laat-in-de-ochtend-koffie.

 

 

 

 

 

Vanaf Reims tot aan Sezanne volgden we de D951, die ook bekend staat als onderdeel van de Voie de la Liberté. Het Amerikaanse legercorps onder leiding van George Patton deed er medio 1944 exact 54 dagen over om van Normandië naar Metz te komen. Totale afstand 1145 kilometer, later heeft men 1145 paaltjes in de grond geslagen om deze route te markeren. Vind de kilometerpaaltjes eigenlijk niet mooi, maar over smaak valt nu eenmaal niet te twisten.

Sezanne was het beoogde einddoel: een gratis CP met ook nog eens vonkjes voor nop. Helaas: alle plekken waren bezet (en als nu die ene schoolbus niet op een camperplaats had gestaan, hadden wij de nacht door kunnen brengen in dit mooie oude stadje). Een volgende camperplaats vonden we op twaalf kilometer afstand: Aire Municipale in Esternay, code 13.502. Beetje moeilijkheden met de coördinaten, maar gezien het bord (zie foto) hebben al meerdere mensen op een privéterrein een draai moeten maken. Leuk, oud plaatsje, maar: alles fermé op maandag (behalve het gezondheidscentrum en de tabac en bij beide hoefden we niet te winkelen). De tourist information deed zelfs voor óns de deur niet open, zodat we zonder kaartje aan een wandelroute begonnen, maar na het zesde bordje de weg kwijtraakten en uiteindelijk na veel omzwervingen op het plaatselijke kerkhof terecht kwamen. Voorzieningen zouden er moeten zijn, maar hebben we niet gezien. W vond wel een openbare porseleinen troon achter het medisch centrum.

 

 

dinsdag 05 september: @ boussac

Een rustige nacht doorgebracht in Esternay: zelfs de kerkklok deed om 22.00 uur de ogen dicht. ’s Morgens om kwart voor acht werden we gewekt door een inparkerende vrachtauto (bleek later een rijdende winkel te zijn, want markt in Esternay). Het enige nadeel aan de CP werd gevormd door pas getrokken kalkstrepen die de (smalle) camperplaatsen van elkaar scheiden, vloer van de camper had een schrobbeurt nodig. Overigens geen last van ruimtegebrek gehad: we stonden met 5 campers keurig verspreid in 12 vakken.

Een dag van kilometers maken, maar dan op een leuke manier. Koers: hoofdzakelijk zuid. Wegen: voornamelijk D en N. Ook vandaag grote stukken gereden die we nog niet kenden. Een stickie met franstalige chansons in de stereo-installatie en een gesprek van hoogstaand niveau; om een voorbeeld te geven: is Adamo afkomstig uit Frankrijk of België? Af en toe kom je een leuke parkeerplek tegen dus stoppen en een foto maken, oh nee: koffie zetten.

 

Etappedoel: de camping met de overheerlijke gehaktballen in Boussac: camping Creuze Nature, een Acsi-camping van € 19,00. “Wilt u hetzelfde plekje als zes jaar geleden en heeft u hetzelfde Volkswagenbusje nog?” Niet dat we toen zo'n indruk gemaakt hebben, maar gewoon een goed computersysteem. Deel 1 van de vraag: ja; deel 2: nee. Helaas was men door de voorraad gehaktballen heen en ook aan kippenpoten kon de bar ons niet meer helpen. Er waren nog wat hamburgers en kipfilets in de diepvries, maar laten we nu net dezelfde dingen in de koelkast hebben liggen, dus B mag koken en W afwassen en daarna samen kijken naar de laatste aflevering van “We zijn er bijna” op het tablet via de telefoon van W. De camping heeft wel gratis wifi maar daar werden we om een duistere reden onmiddellijk van afgeknikkerd (twee verbindingen onder dezelfde naam?). Een drupje rood, een toastje brie en Martine van Os: het leven kan niet mooier!

V (maandag): 98.556; A (dinsdag): 99.286

woensdag 06 september: @ boussac

Het toetertje van de plaatselijke bakkerse deed alle oudjes (het naseizoen is weer aangebroken, dus korting op de Acsi-campings!) naar de portemonnee grijpen. Een kaal stokbrood heb je voor een Euro, maar wil je wat bijzonders (bruin brood, pain-au-chocolat om maar een voorbeeld te noemen), mag je bijna met briefjes betalen.

Het zou een rustdag worden, maar rusten is bij W synoniem aan niet-rijden; alle andere bewegingsvormen zijn toegestaan. Het werd dus een wandelingetje van een kleine negen kilometer bult op, bult af (het wordt toch tijd dat de Fransen weten waarvoor een bulldozer is uitgevonden en dat egalité is afgeleid van egaliseren). Maar eerlijk is eerlijk: leuke route naar een leuk Frans plaatsje (al staat er veel te koop en leeg en maken bepaalde straten een desolate indruk). Terug op de dependance van het Van Rappardmuseum had W genoeg aan een luie stoel aan het meertje en een duik in het (overdekte) zwembad. Ik was gelukkig met mijn stoel in de camper: speciaal gemaakt om na te denken over de zin van het leven. De keuken van de camping is gesloten op woensdag, dus wat eten betreft hoefden we geen keuzes te maken. En weer een mooie dag ten einde.

 

 

 

 

 

 

 

wereldhavendagen

vrijdag 01 tot zondag 03 september: @ rotterdam

Het evenemententeam van de NKC, regio Zuid-Holland had een mooie locatie weten te prikken: het Lloyd Multiplein aan de Schiehaven. We stonden er met zo’n vijftig campers (kunnen er ook zestig geweest zijn). Zonder deelname aan een dergelijk evenement sta je niet zo mooi. Uiteindelijk betaal je er ook voor: volgens mij moet de NKC behoorlijk overhouden aan dergelijke weekenden. Maar behalve je plekje voor twee nachten krijg je ook nog twee keer koffie en een keer een welkomstborrel (de Merlot en de kaas van de Lidl zijn best te pruimen). Reken zelf maar even uit wat het mag kosten.

 

We hebben twee dagen fantastisch weer gehad: vrijdag was het fantastisch voor wie van nat houdt. In Rotterdam (op de fiets) hebben we een hoosbui van een half uur gehad. De riolen konden het hemelwater niet zo snel verwerken. Een boom is dan maar voor een paar minuten een goede schuilplek. Wat later ontdekten we een open container. Tijdens onze fietsexcursie vielen er slechts een paar spetters. Zaterdag was het fantastisch weer voor wie van droog houdt. Zowel tijdens ons bezoek aan de wolkenkrabber als tijdens de havenbustour hadden we fantastische vergezichten.

Op vrijdag vroeg van huis vertrokken, dus al vóór de middag aangekomen in de Schiehaven van Rotterdam. Na een kopje koffie (van de organisatie), een bammetje (van onszelf) en een verkennende wandeling door de omgeving konden we op de fietsen klimmen om het tegen enen erg donker te zien worden, een boom met veel blad te bereiken en het met bakken uit de lucht zien komen. Blad houdt niet lang water tegen: nat dus, maar dat droogde later in de middag wel weer op. W had een havenfietstocht geboekt. Deze werd geleid door een vlot miepje dat er op gezette tijden aardig de sokken in had (zonder trapondersteuning, dus nog een jong ding) en ons een aantal leuke dingen van Rotterdam liet zien.

Via de “hoerenloper” naar Katendrecht (verzin er zelf maar een verhaal bij) en met de waterbus vanaf de ss Rotterdam naar het voormalig terrein van de RDM (Rotterdamsche Droogdok Maatschappij). Dit was een belangrijke scheepswerf voor scheepsnieuwbouw, scheepsreparatie en machinebouw, die heeft bestaan tussen 1902 en 1996. Het bedrijf bouwde 355 schepen, vrijwel allemaal zeegaand, zowel voor de koopvaardij als de marine. Ook de ss Rotterdam is door RDM gebouwd. Op zijn hoogtepunt telde de werf 7.000 personeelsleden. Bij de RDM hoort Heijplaat, ontstaan als woonwijk voor arbeiders van de RDM. In het voormalig quarantainestation (gebouwd voor zeelieden waarvan men vermoedde dat ze een besmettelijke ziekte hadden en slechts één patiënt ontvangen – die ook nog niet ziek bleek) zijn tegenwoordig kunstenaars gevestigd. Bij ééntje mochten we een kijkje nemen, overigens geen verkoopdemonstratie. Terug richting Maastunnel met veel interessante verhalen onderweg. Toch de lift(en) maar genomen aan beide kanten van de Maastunnel, een vorige keer waren de roltrappen (met zware elektrieke fietsen) niet zo’n succes. Een heel interessant en verrassend tochtje: zelfs een paar meefietsende-echte-Rotterdammers gaven aan op plekken te zijn gekomen waar ze nog nooit geweest waren.

 

 

Het “happy hour”, tevens informatiebijeenkomst, bood wijn, kaas, worst en een welkomstbabbeltje. Een staande receptie, dus snel weer zittend de avond verder “uitzitten” in ons Puzzeltje.

V: 98.201; A: 98.380

Zaterdag met de tram naar de Erasmusbrug: kosten W € 1,21 en B € 0,80. Soms is het voordelig om bejaard te zijn. Het ochtendprogramma bestond uit de excursie “Droomuitzicht”: een bezoek aan en rondleiding de Rotterdam, een “wolkenkrabber” ontworpen door Rem Koolhaas en eind 2013 voltooid. Het gebouw bestaat uit drie torens boven op een “plint”. De middelste toren wordt gebruikt oor de stad Rotterdam, de andere twee bevatten kantoren, appartementen, een hotel (Nhow design hotel), restaurants en winkels. Het pandje is in 2016 voor 350 miljoen Euro in handen gekomen van een Koreaanse beleggersgroep. Verdieping 31 (van de 44) stond nog leeg en van hieruit konden wij blikken werpen op de omgeving. Mooi helder weer, dus fantastisch uitzicht. Foto hiernaast geleend van internet. Foto's hierna zijn van onszelf.

 

Na de “verre uitzichten” warme koffie op het terras van café “New York”, het vroegere vertrekpunt van de lijndiensten van de Holland-Amerika-Lijn. De koffie was goed, het uitzicht geweldig en de stoelen zaten lekker daar op de Wilhelminapier.

Een stevige wandeling bracht ons naar de ss Rotterdam, waar we ons door een geweldig mooie en ook aardige jongedame kroketten hebben laten serveren. Het eten haalde het niet bij Roerdinkhof, maar de bediening was 1000 keer “beeldiger”. De ss Rotterdam heeft een lange, rijke en ook beladen geschiedenis. “La Grande Dame” kwam in 1959 in de vaart als lijnschip op de route Rotterdam – New York. Meteen vanaf het begin is het ook als cruiseschip ingezet omdat juist in die tijd vliegen over de oceaan populair werd. De HAL (Holland-Amerika-Lijn), later Carnaval Cruises, heeft met het schip gevaren tot 1997 en verkocht toen het schip aan Premier Cruises die er de naam Rembrandt aan gaf. Deze rederij hield het in de cruisevaart tot het bedrijf in 2000 failliet werd verklaard.

In 2003 koopt Van den Nieuwenhuyzen de Rotterdam voor 3,4 miljoen € met een lening van het Havenbedrijf. Van den Nieuwenhuyzen tooit het schip als een kerstboom op: niet met ballen, maar met schulden. Het blijkt dat Scholten – directeur van het Havenbedrijf – één ding goed kon, namelijk het geven van garanties. Scholten mag na dit havenschandaal vertrekken en het Havenbedrijf wordt in 2004 de nieuwe eigenaar.

Dan komt Woonbron in zicht. Deze woningcorporatie kocht in 2005 voor 1,75 miljoen het schip en vertimmerde vervolgens voor 257 miljoen aan de boot (asbestsanering, renovatie). Overigens: oorspronkelijke was er voor de facelift “slechts” zes miljoen begroot: kwestie van beetje het budget overschrijden! Pas in 2010 werd het vroegere vlaggenschip van de HAL aan de kade in Katendrecht in gebruik genomen als hotel, restaurant en conferentieoord.

Uiteindelijk kostte het koppen: het boegbeeld, tevens boosdoener en bestuursvoorzitter van Woonbron kan in 2010 vertrekken en mag een oprotpremie van 400.000 euro in zijn broekzak(ken) stoppen. Minister Vogelaar moest al twee jaar eerder het veld ruimen: de PvdA zegde het vertrouwen in haar op. Het optreden van de minister in het kamerdebat over ss Rotterdam is één van de factoren. Blijkt dat Woonbron tijdens de donkere jaren tussendoor nog een prijs gekregen heeft, namelijk de prijs voor “Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen”. Bonter kunnen we het niet maken!

Lachende derde bij dit alles was Westcord Hotels dat het scheepje inmiddels in eigendom heeft, redelijke kroketten verkoopt en vooral mooi personeel in dienst heeft.

Om twee uur mochten we in de bus bij gids Jan stappen voor een haventour. Jan wist veel te vertellen maar had als rechtgeaarde Rotterdammer moeilijkheden met bepaalde werkwoorden. Zo werd liggen bij hem leggen (de schepen leggen in de haven), met als verleden tijd “laggen” (vroeger laggen de schepen veel langer in de haven). Drie uur lang werden we bijgepraat over Europoort, Maasvlakte 1 (Maasvlakte 2 hebben we niet bezocht), Maaslandkering (nu eens bekeken vanaf de andere oever van de Nieuwe Waterweg), het loodswezen, de functie van roeiers en mochten we zelf indrukken opdoen (dus uitstappen) in het EIC (Educatief Informatie Centrum). Jan deed het leuk. Ook deze excursie had de "voorzitter" weer prima uitgekozen.

De waterbus bracht ons van ss Rotterdam voor een Eurootje pp naar de Erasmusbrug, waar we lijntje 8 weer konden oppikken naar huis. Nog een paar mooie plaatjes geschoten op de waterbus.

 

 

'En wat is "thuis"?

s Avonds nog “even” naar het varend-corso-zonder-bloemen geweest: een show met diverse artiesten, opgeluisterd door boten-met-lampjes en afgesloten met een geweldig vuurwerk. Vandaag: 15.500 passen, hetgeen overeenkomt met 11 kilometer wandelen, maar vooral slenteren. Morgen spierpijn?