Als je tot de ontdekking komt dat al je onderbroeken in de
camper liggen denk je in eerste instantie dat je te weinig ondergoed hebt. Als
blijkt dat de voorraad zo groot is dat je een maand vooruit kunt, vermoed je al snel
een stille hint van de textielverplaatster: even een paar dagen weg. W had
weer van alles in haar agenda staan en aangezien de tuin er weer een tijdje
tegen kon (dank zij de elektrische heggenknipper van buurman H, een klein
beetje de opruimhandjes van ondergetekende, maar vooral de vaardige vingers van mijn wederhelft) kon Puzzel opnieuw ingeladen
worden, nu met een mondvoorraad voor maar één persoon voor drie
dagen/nachten. Helaas: bij vertrek bleek busje dood. Gelukkig heeft het campertje
een goede relatie met een plaatselijke garage en de jongens stonden al met een
kwartiertje aan de Köteldiek (de zomerstandplaats van Puzzel als hij niet
onderweg is). Anderhalf uur later was (in de garage) de boosdoener van de lekstroom
gevonden, het defecte relais vervangen en (doe maar ruig) ook een (tijdelijke)
nieuwe accu onder de voeten van de bestuurder. De “bureaulamethode” waar ik
eerder over schreef (o.a. op 6 augustus) schijnt dus niet altijd te werken,
soms komt er een lijk uit die lade.
Het was inmiddels na de noen toen ik (tempo “jachtige slak”)
naar camperplaats Bos en Heide in Nieuw Bergen reed. Mooi tochtje door het
Duitse binnenland, “binnendoor” valt de afstand best wel mee. Bos en Heide
(code 9570) heeft op Campercontact een hoge waardering. In die waardering is ongetwijfeld
het weer van 11 augustus 2017 niet meegenomen. Weersomstandigheden waardoor ik zelfs geen bezoekje
kon brengen aan de vennetjes met de kikkers die op een paar honderd meter
afstand liggen. Mooie camperplaats, ik betaalde een tientje inclusief stroom
(met W erbij zou het een eurootje duurder zijn, je weet wel:
toeristenbelasting). Boek moest nog uit, helaas een matige internetverbinding en met
een slokje rood werd het vanzelf donker.
V: 97.702; A: 97.773
zaterdag 12 augustus:
@ ittervoort
De gestaag vallende regen zorgde voor een lange nachtrust en
het was dan ook al laat in de ochtend dat het “genot op wielen” autosnelwegvrij
naar Ittervoort mocht rijden. Dat betekent vanaf Venlo de Napoleonsbaan,
Napoleonsweg, dodenweg of N273: vier namen voor dezelfde weg met een lange
geschiedenis. Ook dit stukje weg hebben we aan Napoleon te danken. Rond 1800
kende het gebied van de Nedermaas slechts onverharde wegen. Onze Nappie vond
het belangrijk zijn troepen snel te kunnen verplaatsen en besloot een weg aan
te leggen van Maastricht naar Venlo (en van daaruit naar Hamburg). In 1811 werd
met de werkzaamheden begonnen, maar een paar jaar later kwam er door
tegenvallende oorlogresultaten aan Franse zijde een kink in de kabel. De grondwerken en een
stukje weg van Maastricht naar Maaseik waren klaar: één rechte lijn van
Maastricht naar Venlo, alleen waar de bodemgesteldheid voor problemen zorgde
(zoals in het moerasgebied Vijverbroek bij Ittervoort) maakte de weg een bocht.
Koning Willem I bouwde verder op de plannen van de Fransen en uiteindelijk werd
de weg in 1827 opgeleverd.
Na de komst van de A73 (in 2008 geheel gereed)
verloor de weg zijn betekenis voor het doorgaande verkeer. De horecapandjes
langs de N273 maken dan ook een verlopen indruk: veel is gesloten, zelfs
McDonalds in Kessel heeft per 1-1-2017 na 15 jaar de frituurpan uitgezet. De
reden die het management aangeeft is “veranderde economische omstandigheden”,
in normaal Nederlands: minder verkeer, dus minder klandizie. Voor de
liefhebbers: het pandje van de Mac (uit 2002) is te krijgen voor een half
miljoen, koopje toch?
Op de camperplaats in Ittervoort is het kalf niet verdronken
maar doodgereden. Vorig jaar stonden moe en dochter nog getweeën bij de oprit (foto links is van vorig jaar).
Nu hangt de kop van het kalf aan de schuur (foto beneden) en wordt de rest van het beest
elders als plantenbak gebruikt. Rustig middagje en nachtje, want: erg nat weer.
V: 97.773; A: 97.837
zondag 13 augustus: @
de heurne
Het is warempel droog bij het ontwaken en het zonnetje doet
pogingen om een straaltje warmte te brengen. Weer via de Napoleonsweg (je kunt
er om de paar kilometer wokken als het restaurant niet opgeheven is) naar
Blerick en binnendoor naar Emmerik. Alvast een fotootje gemaakt van de
Rijnbrug, de eerste vanaf de Nederlandse grens; kunnen we die bij ons rondje
Rheinbrücken in Deutschland alvast overslaan. Het zonnetje krijgt steeds meer
kracht, dus op naar Tolkamer: bootjes kijken in de zon is altijd leuk. Helaas:
vol (de eerste keer in weken dat er geen plekje op een camperplaats te krijgen
is). Een kudde campers die ook geen plek konden krijgen zag je naar de andere
plek aan de Rijn (de Swaenebloem) vertrekken. Bij dat café-restaurant hebben ze
maar 12 plaatsen dus helemaal niet proberen en plan B in werking laten treden:
camperplaats Landlust in Steenderen. Het wordt eentonig: ook vol! Dan maar naar
de Haar in Heurne (vlak bij huis) en ga daar om het noodlot echt te tarten op
plek 13 staan (beetje vreemd als je aangeeft maar 12 plekken te hebben). Stoeltje naar
buiten, boekje erbij en uitkijken over de aardappels (vorige keer was het nog
weiland).
V: 97.837; A: 98.024
maandag 14 augustus: @
home
De (oppas)plicht roept: 12 kilometer naar huis. Het was zoals gewoonlijk
gezellig met mezelf. De volgende keer W maar weer meenemen: steeds met jezelf
eens zijn is ook niet alles.
