camperfietsen - 14: een broekje (niet voor in de branding)

Was toch een hele nette foto in mijn vorige blog? Bedoel die van mijn achterkant met die winkelhaak in de broek. Nee, geen bil te zien, was een stuk been. Stof van mijn korte broek was na 15 jaar trouwe (zomer)dienst een beetje op (heet dat niet "sleets"?) en toen ik mijn prettige lijf op het zadel hijste, zei broekje “prtt“. W begon nog spontaan te zingen “een broekje in de branding“, maar geloof toch echt dat de zee nog hemelsbreed op zo’n 75 kilometer ligt. Liedje is van Gerard Cox overigens. Weet nog dat ik het slot het mooist vond:

Een broekje in de branding
Overtuig u er eerst van
Wat zat er in voordat het aangedreven kwam

Kreeg wel de opdracht een fietsroute te plannen die de ANWB-winkel in Zeist als highlight had, maar meer daarover in het dagverslag.

“Je moet je echt proberen te beperken“, sprak W toen ze gisteren las wat ze allemaal beleefd had. Schijnt dat mijn verhalen de laatste tijd steeds langer worden. Weet het, maar er zijn zoveel leuke dingen om te vertellen en ik heb zoveel foto’s die ik hier niet plaats omdat elk dagverslag anders een compleet boekwerk wordt. Voorbeeld? Nou, nog eentje dan, nog eentje dan en dan ..... Bijgaande foto is van 27 mei en laat een dagelijks ritueel van ons tweetjes zien. Op het moment dat we de lamp aandoen steken we beiden een vinger op om aan te tonen “hij doet het“. Het ritueel is in ons leven gekomen op de eerste avond nadat in Liempde de Camper Pitt Stop ons weer van 12 volt had voorzien. Nee, we houden het bij één voorbeeld.

vrijdag 29 mei: @ werkhoven

Vandaag mag de bus een dagje stilstaan. Wie W kent is dat absoluut niet op de bewoners van Puzzel van toepassing. We moeten in ieder geval iets doen aan dat “broekje (niet) in de branding“. Voor de verandering weer eens een warme nacht.

Oude stenen genoeg hier in de buurt, nieuwe trouwens ook en dan vooral “dure“ stenen, dat hebben we gisteren gezien tijdens ons verkenningstochtje op de fiets. Vandaag opnieuw gestapelde stenen in de herkansing, waaronder Slot Zeist. Ooit het lustoord van Willem Adriaan, graaf van Nassau-Odijk en kleinzoon van prins Maurits. Gebouwd in de tweede helft van de zeventiende eeuw. Het slot was oorspronkelijk bedoeld als woonhuis voor adellijke families, maar kreeg later verschillende andere functies. In de negentiende eeuw werd het gebouw gebruikt door de Hernhutters, een protestantse geloofsgemeenschap die veel invloed had op de ontwikkeling van Zeist. Nu het ideale decor voor vorstelijke evenementen, historie opsnuiven of genieten van kunst en cultuur.

Twee broeken in de uitverkoop bij de ANWB gescoord. Nou ja, je weet hoe dat gaat: W scoren en ik passen. Kan er voorlopig weer tegen. En toen mocht het de bossen in. Een pad dat we eigenlijk altijd “meenemen“ in onze route is het Gravelpad Kerckebosch–Oud London. Nou ja, wij? Zij van Komoot regelt dat voor ons: je klikt een paar punten aan op de kaart em Miep doet de rest. Ze heeft zo haar voorkeuren: bij Hotel Oud Londen het pad op (eerste stuk is verhard en heet het Zwitsersekade). Ten zuid westen van de Jagersingel (een drukke oversteek) heet het Padvinderslaantje. Je passseert enkele Scouting blokhutten (prima uitpufbankjes!).

Bij Kasteel Zeist vroeg W of hier het trainingskamp van de KNVB was. Wist alleen een ontwijkend NEE uit mijn mond te krijgen. Laten we nu een tijdje later langs de KNVB Campus fietsen. Heb altijd gemeend dat het een klein gebouwtje was waar het Nederlands Elftal bij tijd en wijle trainde maar ChatGTP zegt het volgende: “De KNVB Campus in Zeist is het nationale voetbalcentrum van Nederland. Op deze campus trainen de Nederlandse voetbalteams, waaronder het Nederlands elftal. Het terrein behoort tot de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (KNVB) en ligt midden in een bosrijke omgeving op de Utrechtse Heuvelrug. De campus beschikt over moderne trainingsvelden, sporthallen, vergaderruimtes en een hotel voor spelers en staf. Ook worden hier opleidingen voor trainers en scheidsrechters georganiseerd. De KNVB Campus werd vernieuwd en uitgebreid in 2016 en geldt tegenwoordig als een van de modernste voetbalcomplexen van Europa.“ W moest nog even een foto sturen naar onze voetballende kleinzoon en was later in een uitvoerige chat met hem verwikkeld.

En dan kom je vanzelf op Landgoed Heidestein terecht, natuurgebied tussen Zeist en Driebergen. Het landgoed ligt op de Utrechtse Heuvelrug en bestaat uit bossen, heidevelden, zandverstuivingen en lanen. Zoals veel van dat soort landgoederen eindigde ook Heidestein op het bordje van de natuurbescherming, in dit geval het Utrechts Landschap. Als je te vroeg bent voor rijpe kersen moet je zeker nog een paar maand wachten tot de heide bloeit.

Wanneer je op het routekaartje voor vandaag kijkt (kaartje in de volgende alinea) zie je dat we twee keer Odijk geschampt hebben, Datzelfde kaartje laat zien dat langs Odijk het riviertje de Kromme Rijn loopt. Dit is een oude zijtak van de Rijn die door plaatsen als Wijk bij Duurstede, Werkhoven, Odijk en Bunnik stroomt richting Utrecht. Dit watertje heeft een grote rol gespeeld in de geschiedenis van Odijk. Het was belangrijk voor landbouw, handel en vervoer. De grond langs de rivier was vruchtbaar, waardoor boeren er goed gewassen konden verbouwen en vee konden houden. Daardoor ontstond er al vroeg bewoning in het gebied rond Odijk. Daarnaast werd de Kromme Rijn gebruikt als transportroute. Boeren en handelaren vervoerden producten zoals graan, fruit en hout per boot naar grotere plaatsen, vooral naar Utrecht. Wegen waren vroeger vaak slecht, waardoor vervoer over water sneller en gemakkelijker was. De rivier hielp Odijk (maar ook Bunnik en Werkhoven) dus om economisch te groeien. Overigens hebben we het dan over een iets andere Kromme Rijn dan tegenwoordig, het was een belangrijke tak van de Rijn, zo belangrijk dat het deel uitmaakte van de de noordgrens van het Romeinse Rijk, de zogenaamde Lower Germanic Limes. De Romeinen gebruikten de Rijn als natuurlijke grens tussen hun rijk en de gebieden van Germaanse stammen in het noorden. Gisteren kwamen we een grenssteen tegen. In 1122 veranderde de geschiedenis van de Kromme Rijn ingrijpend. Bij Wijk bij Duurstede werd een dam gebouwd in de Rijn om overstromingen te voorkomen en de waterstand beter te regelen. Hierdoor stroomde er veel minder water door de Kromme Rijn en verloor de rivier haar functie als hoofdarm van de Rijn. Toch bleef zij belangrijk voor de omgeving. In de negentiende en twintigste eeuw veranderde de rivier vooral in een recreatiegebied.

En dan de boodschappen. Een paar jaar geleden had je in Werkhoven nog Anno's Dagwinkel, maar dat was toen ik er de laatste keer kwam al meer een sociale ontmoetingsplaats dan een echte winkel. Snapte al niet dat Anno zijn hoofd boven water kon houden met de verkoop van perssinaasappels, chocolademelk, vla, melk, een spuitbus slagroom, gemberontbijtkoek, zelfrijzend bakmeel, gehaktkruiden en laurierblad. Ik noem maar wat essentiële levensbehoeften. De dichtstbijzijnde super voor ons is nu de Jumbo in Odijk. Fietsroute iets verlegd en we komen er op het eind langs. Wel iets anders gekocht dan de hierboven genoemde artikelen. En met een verrassende eindsprint (nou ja sprint: wind tegen en op het einde van de tocht) kwamen we via de oprijlaan van kasteel Beverweerd na 28,2 kilometer tegen half drie weer op onze camperplaats aan. Een mooie dag, maar het fietsen viel me vandaag tegen. Kwestie van een combinatie van hitte, wind tegen en nog wat oude vermoeidheid in de benen? 31 graden, broeierig. Er wordt later op de dag regen verwacht, maar eerst zien en dan pas geloven. En morgen? Morgen is er weer een dag. We gaan naar de polder in Zoertermeer: twee dagen aandacht besteden aan een deel van de familie. Of W de 70 kilometer per fiets aflegt hoor je morgen.