camperfietsen - 2: etappe bocholt - straelen

“Wel leuk al die informatie over zonnebrandcrème, maar de belangrijkste vraag ‘wat doet het spul eigenlijk?‘ heb je niet aan bod laten komen“, vond K te H. Nou vooruit: een korte cursus “kun je verbranden - verbrand dan mee“: zonnebrandcrème beschermt je huid tegen UV-straling (waarbij UV staat voor UtraViolet). Je hebt twee soorten ultraviolette straling: UVB (deze veroorzaakt verbranding, maar zorgt ook voor een mooi bruin zomers kleurtje) en UVA (zorgt voor huidveroudering en schade op lange termijn. Beide stralingstypen beschadigen het DNA en verhogen het risoco op huidkanker. Dan hebben we nog zo’n leuke afkorting in dit verband: de SPF (Sun Protection Factor) geeft aan hoeveel UVB wordt tegengehouden. Zo houdt SPF 30 zo’n 96,7% van de UVB-straling tegen en zorgt een factor 50 voor ongeveer 98% blokkering.

Nog even terugkomen op mijn stukje over persvrijheid. S te K had ergens opgevangen dat er door de UNESCO een of andere prijs werd uitgereikt. Heb het natuurlijk opgezocht en inderdaad: het gaat om de Guillermo Cano Wereldpersvrijheidsprijs (genoemd naar een Colombiaanse journalist die in 1986 werd vermoord omdat hij kritisch schreef over de gewelddadige drugsoorlogen in het land. Er wordt beweerd dat de huurmoordenaars werden betaald door Pablo Escobar, de bekende drugsbaron.) Voor de volledigheid: het Sudanese Journalists Syndicate heeft in 2026 de prijs gewonnen.

 

W kwam gisteren na sluitingstijd van de redactie nog aanzetten met een mooie foto die ze gemaakt had tijdens haar wandeling rond de Aa-see. Voor de kenners: ja, dit is inderdaad blauwe regen (één van de varianten van het geslacht Wisteria heb ik me laten vertellen). De struik op de afbeelding is inmiddels op leeftijd en heeft de hele muur overgenomen: genoeg ruimte om zijn paarsblauwe bloementrossen te laten hangen. Aanraken mag, maar eet geen plantendelen want die zijn giftig en dan met name de zaden en de peulen. Je schijnt er wel een bakje vol van naar binnen te moeten werken om ernstige klachten te krijgen, maar toch oppassen met kinderen en huisdieren.

 

maandag 4 mei: @ straelen

Een rustige namiddag en avond. Blog van gisteren al vroeg afgesloten: meer dan genoeg tekst. Het feit dat we gisteravond bonenprut met drumsticks (beide componenten uit de diepvries) hebben gegeten moet je dan ook vandaag van ons vernemen. Na 16:00 uur huttendag, want het ging regenen: zo’n bui die lang aanduurt, niet veel aanbrengt, maar waar je toch goed nat van kunt worden. De temperatuur stortte ook in. Door de visite dit weekend hadden we Flikken Maastricht (vrijdag) gemist. Dit jaar zonder Victor Reinier. Je weet dat ik nieuwsgierig ben, dus erg benieuwd naar het kijkgedrag van de Nederlander: heeft Flikken Maastricht dit jaar zonder “Wolfs“ minder kijkers? Het seizoen is nog niet afgelopen maar de feiten zijn duidelijk. Het programma is niet meteen ingestort zonder Reinier (start was nog sterk), maar: er is wel een zichtbare daling tijdens het seizoen. Afleveringen hebben vaker onder de 1 miljoen kijkers en dat is minder dan vorige seizoenen toen vaak 1,1 tot 1,5 miljoen naar een aflevering keken. Er is dus niet sprake van een instorting en de serie blijft relatief succesvol. Twee afleveringen gezien, ook die van komende week, dus seizoen 20 is voor ons afgesloten.

Wakker worden midden in Bocholt, waar ook de stad tot leven komt. Acht uur was het inmiddels bij mij, W had al een half uur haar best gedaan om het knorrende varkentje niet wakker te maken. In tegenstelling tot de bewoners van Bocholt hebben we geen haast, we willen wel naar het zuiden maar hebben niet echt plannen die strak in schema’s passen: een uurtje eerder of later, who cares? Misschien past het woord “pruttelen“ dat ik gisteren noemde meer bij het tempo dat wij hebben: een soort van tandje lager schakelen. Gisteren al de Stellplatzgebühr afgerekend: € 12,00 en daar kwam € 2,50 aan munten voor de stroom bij. Vergeet ik nog de 2 x € 0,50 voor het toilet omdat we liever een lelietjes-der-dalengeurtje in ons busje ruiken. Maandag, dus twee spellingstesten. Laten ze nu tegenwoordig diskjockey met een K schrijven. 

Het was nog geen half tien toen ik bijgaande foto van W maakte en zij de barre tocht mocht aanvaarden. Het grote probleem voor W vandaag was dat ze de Rijn over moest. Ik had een heel mooie route gevonden maar die maakte gebruik van een veerpont. En je raadt het al: op maandag kun je de Rijn bij Xanten niet met droge voeten oversteken. De passagiersveerboot met de mooie naam Kehr Tröch II vaart niet op maandag en om nu te wachten tot de eerste oversteek (woensdag) is ook al zoiets. Betekent dus dat er een andere route gevonden moest worden. Veerboten zijn dun gezaaid tussen Rees en Wesel, eigenlijk heb je er maar twee namelijk Grieth - Grietherort en Bislich - Xanten. Beide varen alleen in het seizoen (zeg maar april tot oktober) en dan ook nog niet alle dagen. Een fietser moet het met bruggen doen en dan kun je kiezen uit Rees en Wesel; belangrijk detail: die bruggen liggen hemelsbreed 20 kilometer uit elkaar. Routetechnisch gezien kwam alleen Wesel in aanmerking.

Het middagbammetje hebben we samen gegeten in Hamb. Nee, heb er ook nog nooit eerder van gehoord, dus alles wat ik hier vertel is opzoekwerk. Hamb was tot 1969 een zelfstandige gemeente en maakt tegenwoordig onderdeel uit van Sonsbeck in het district Wesel. En ja: we zitten nog steeds in NoordRijn-Westfalen. 1000 inwoners heeft het dorp en het leunt erg op de stad Kevelaer, dat min of meer bekende bedevaartsoord. Een leuke parkeerplek was er niet te vinden in Hamb, maar een snel broodje aan de kant van de weg kan natuurlijk altijd. W heeft wel mooie plekjes gezien, zo heeft ze een hele tijd langs de Issumer Fleuth (spreek uit als "Flöt") en de Niers gefietst.

Terwijl W twee pedalen nodig had om vooruit te komen had ik er aan eentje genoeg. Een lieflijk landschap dat niet uitnodigde voor gehaast geraas met een snelheidsmonster, maar een rustige tocht met een camper die een kalm, tevreden gepruttel laat horen terwijl je over smalle wegen rijdt, langs velden die net weer groen zijn geworden. Raam open, arm naar buiten: de airco hoeft nog niet aan, de wind doet zijn werk. Rijtemperatuur oplopend van 17 naar 19 graden. Op de camperplaats werd het later nog een graad warmer. Half een was ik op onze eindplek voor de dag: Wohnmobilstellplatz am Paradies (op het bord stond overigens ZUM Paradies, maar een kniesoor die daar op let). Toen alles stond en de soep warm was kwam W aanfietsen met 65,7 kilometer op de teller. De Wohnmobilstellsplatz maakt onderdeel uit van een Landgasthaus, helaas “geschlossen“, iets met Montag Ruhetag of zo. Voor € 12,50 all-in mochten wij 24 uur blijven, das dus drie Euro goedkoper dan in Bocholt. We zitten aan de rand van Straelen, de buurtschap heet Auwel-Holt. Walbeck (van de asperges) en de Duits/Nederlandse grens Venlo/Arcen aan de Maas liggen om de hoek.

Even samen de afwas doen en daarna moest W hoognodig een eindje fietsen: haar horloge had een dokter nodig en ze schijnt niet zonder klokje te kunnen. Fijn dat ze even naar het dorp ging: kon ze meteen een paprika meenemen. Vond nog een blikje bonen, had nog een lading uien en van huis nog een pakje hamblokjes meegenomen. Driegangenmenu: uiensoep (inclusief geraspte kaas), rode kidneybonen met paprika/hamblokjes/ui en een bakje vla toe. Wederom een culinair hoogstandje. En dankzij dit extra ommetje van 10 kilometer van W kan ik jullie blij maken met een foto van het centrum van Straelen.

Een mooie dag. De camper vertrok met kilometerstand 223.357 en werd geparkeerd toen er 223.422 op de teller stond. W had ook zoiets afgelegd. Zon op/onder: 06:02/21:02. Droog, de regen komt vanavond en vannacht; daarover morgen eventueel meer. We gaan zo in de avondstand. Kijken of we een goed netwerk hebben, anders wordt het lezen. Op het kaartje de afgelegde route van W.