camperfietsen - 13: te vroeg voor vroege kersen

Natuurlijk een paar vragen over de versierde steen in het vorige blog. Had geen ruimte meer om er een verhaaltje bij te schrijven, dus bij dezen. Het gaat om een min of meer nieuwe rage: “Happy Stones“. In het kort: je zoekt (of koopt) een mooie gladde steen, beschildert deze, zet er een leuke boodschap op en verstopt hem. Iemand die jouw steen vindt, neemt hem mee of verplaatst hem weer. Wil je meer informatie, klik op Doodle Stones.

Of we het nieuws volgen? Een vraag van H te W. Jazeker H te W, het journaal van 20:00 uur is vaste prik en ook de belangrijkste nieuwsfeiten uit de kranten van DPG via “uit andere media“ worden door ons bekeken. Moet je eerlijk bekennen dat ik op dit ogenblik meer geïnteresseerd ben in www.hallesbelang.nl. Dat komt natuurlijk ook omdat het belangrijkste nieuwsfeit van Het Parool de afgelopen week ging over het prijsniveau van de bitterballen op terrassen in Amsterdam: “Eigenlijk bestaat het uit niet veel meer dan gefrituurd paneermeel met wat ragout van het een of ander, maar de bitterbal is natuurlijk veel meer dan dat. Een portie bitterballen is het hart van de kroeg. Een namiddag borrelen met vrienden zónder bitterballen is als een kind zonder moeder.“

Één van mijn vaste volgers, K te Z, had gedacht dat ik gisteren wel aandacht zou besteden aan het Offerfeest. Was me even ontgaan, K te Z, was teveel gefocust op die bitterballen. Heb naar aanleiding van je vraag nog even de digitale kranten bekeken en inderdaad: ondermeer Trouw besteedde aandacht aan dit islamitische feest en vertelt: “Eigenlijk doet de naam ‘Offerfeest’ de betekenis van het islamitische feest tekort. Het doet al snel denken aan schapen of slachten, maar het gaat om veel meer“. De aanleiding van het Offerfeest, in het Arabisch Eid al-Adha, is het verhaal dat de profeet Ibrahim bereid was zijn zoon te offeren uit gehoorzaamheid aan God. Op het moment dat Ibrahim zijn offer wilde uitvoeren, greep God in en werd er een dier geofferd in plaats van zijn zoon. Het verhaal staat symbool voor geloof, vertrouwen, gehoorzaamheid en toewijding aan God. Het verhaal komt niet alleen bij de mohammedanen voor, ook de christelijke kerken kennen het, alleen heeft dan Abraham het mes in de hand en heet de zoon niet Ismaël maar Isaak. Het wordt in die laatste cultuur alleen niet gevierd. In de islamitische wereld heeft het Offerfeest een vooral een sociale betekenis: families bezoeken elkaar; wanneer er een schaap, geit, koe of ander toegestaan dier geslacht is wordt het wordt verdeeld onder familie, vrienden en mensen die het minder breed hebben. Naastenliefde en delen met anderen zijn belangrijke onderdelen van het feest. Volgens Trouw: “Het Offerfeest benadrukt niet alleen religieuze gehoorzaamheid, maar ook waarden als solidariteit, dankbaarheid en zorg voor elkaar. Daarom heeft het feest voor veel moslims een diepe spirituele én maatschappelijke betekenis“. 

Tenslotte een vraag van T te L: of ik een reparatiesetje bij me heb voor problemen aan de camper. Ja T te L, ik gebruik twee dingen: kruipolie en ducttape. Een en ander geheel volgens bijgaande beslissingsboom en tot op heden bevalt het uitstekend. Hoort eigenlijk nog één tak bij “Can I fix it?“ No→seek help.

 

donderdag 28 mei: @ werkhoven

Toen ik vanmorgen mijn ogen opendeed fluisterde W mij het volgende in het oor: “Bij de kynologenclub werd hij chagrijnig, met dien verstande dat veel mensen vinden dat de taal door de spelfouten op internet verloedert.” Een normaal mens zou de wenkbrauwen fronsen, maar na 52 huwelijksjaren (en een jaar samenwonen) wist ik dat mijn eega mij vertelde wat me te wachten stond bij de Spellingtest. En weer eens 0 fouten, ja: beiden!

Iets verder dan halverwege Halle en de Noordzee ligt Werkhoven, die plaats van "Kersen rood, zomer in de sloot" (of schoot). Het is een traditionele weerspreuk die aangeeft dat de zomer definitief is begonnen zodra de kersen beginnen te kleuren en rijp zijn om te plukken. Helaas nog net geen kersentijd, de eerste bommetjes worden volgende week verwacht. Het echte kersenseizoen is iets later: verse, lokale kersen zijn doorgaans volop verkrijgbaar van medio juni tot en met augustus. Voor ik weer een lading commentaar krijg, er is inderdaad nog een variant namelijk “Kersen rood, handel dood”. Vroeger werd dit gezegd in de agrarische sector; zodra de kersen rijp waren (hartje zomer) lag de handel stil omdat iedereen op vakantie was of van het weer genoot.

Werkhoven werd het deze keer dus niet om de kersen, maar om de aardbeien. Nu moet ik me ernstig inhouden. Mijn broer zou zeggen: “Breek hem de bek niet open“. Er is een bekende historische uitspraak van de beroemde Duitse schrijver Johann Wolfgang von Goethe die beide vruchten combineert: "Men moet aan kinderen en vogels vragen hoe kersen en aardbeien smaken." Hij was erg filosofisch bezig op het moment dat hij dat zinnetje noteerde: vogels pikken instinctief altijd de allerbeste, rijpste en lekkerste vruchten uit de boom en kinderen proeven voedsel met een open, eerlijke blik en genieten er intens van, zonder verborgen agenda of aangeleerde beleefdheid. Volgens mijn leraar Nederlands op de kweekschool (daar heb je hem weer) benadrukt deze spreuk de pure, onbevooroordeelde en oprechte beleving van de natuur en het leven. Ik zal je zijn gedachten over de volgende twee spreekwoorden besparen: "Met hoge heren is het kwaad kersen eten" en "Petrus en Paulus nemen de aardbeien mee."

We hadden alle tijd op Hessenoord vanmorgen. Moesten eerst wel even door de reptielenfase heen, want koud vannacht. Minumumtemperatuur (tegen 06:00 uur) 10 graden (bron: Buienradar). We waren voorbereid: ’s nachts zijramen weer dicht en W een ponnetje aan. Voor mij gewoon weer twee dekbedden.

Werkhoven dus, in het hart van het Kromme‑Rijngebied, waar “de rivier als een zilveren lint door het landschap slingert“. Centraal in het dorp staat de Sint‑Stephanuskerk, een robuust gebouw dat al sinds de middeleeuwen in Werkhoven staat te staan met een toren die stormen, oorlogen en stille zomers doorstaan. De vroegste vermelding van een kerk in Werkhoven (toen Werkundia) stamt uit de de tijd rond 800 na Chr. Eerst van hout, maar rond 1100 werd de houten kerk vervangen door een stenen gebouw van tufsteen. Rond 1480 kreeg de kerk een gotisch uiterlijk en in 1830 volgde een verbouwing in neo‑gotische stijl. Leuk detail: tijdens de restauratie van 1995 werd de tufsteen van de noordmuur weer zichtbaar gemaakt.

Wij kwamen echter niet voor de kerk, wij zochten camperplaats de Kersenpit op. Al eens eerder gestaan en toen genoten van de overheerlijke bommetjes. De camperplaats ligt een eindje buiten Werkhoven en fietsend van het dorp naar de camperplaats (eventjes een zijpad in) vind je Kasteel Beverweerd, verscholen tussen hoge bomen en omringd door water. Het kasteel heeft eeuwenlang adellijke families, kunstenaars en zelfs een internationale school gehuisvest. De laatste jaren is het een beetje verloederd. Vond op de website van RTV Utrecht (bijgaande foto is overigens van W) een artikel (begin 2026) met als strekking: “na jarenlange leegstand wil de nieuwe eigenaar kasteel Beverweerd restaureren en er een hoogwaardig hotel en restaurant te realiseren. Ook het kasteelpark krijgt een opknapbeurt. De gemeente Bunnik zegt positief tegenover het plan te staan om het historische landgoed te behouden en een nieuwe, toekomstbestendige functie te geven.“ Eerdere pogingen om een nieuwe bestemming te geven aan het kasteel (appartementen, zorgwoningen) kwamen niet van de grond. Werkhoven en het kasteel wachten geduldig af.

Wij reden ietsje verder en kwamen (rijdend van de A12 naar Werkhoven) aan de linkerkant de boomgaard van Wim en Marjolein Oskam tegen. Naast hun bedrijf openden ze een paar jaar geleden een kersenkraam die in het kersenseizoen, wat ongeveer loopt van juni tot augustus, een een druk bezocht adres is. Oeps: zou bijna de aardbeien vergeten. De kersenkraam is in de loop der jaren steeds verder uitgebreid. Je kunt er niet alleen kersen en aardbeien halen, maar ook eigen appels, peren, asperges, eieren, ijsjes van Merels ijs (lokaal gemaakt in Werkhoven), aardappelen van Wims broer Co en Schulp sappen, gemaakt van eigen appels! Tijdens en naast het kersenseizoen is ook de fruitautomaat geopend. Och en als je overal klein (het liefst groot) geld van weet te maken en je hebt een paar vierkante meters grond over dan begin je toch een camperplaats? De gasten zijn allemaal behoorlijk tevreden, en dat kan ook niet anders met goede staanplaatsen, prima sanitair, simpel en netjes. aardige eigenaren. 

De camperplek is sinds 2025 aangesloten bij het landelijke netwerk Langs Boerenerven. Dat is een samenwerkingsverband van camperplaatsen bij boerenerven verspreid door Nederland. We hebben in de afgelopen jaren al op verschillende van die erven gestaan.

En dan moet er gefietst worden. Heerlijke omgeving! Voor mij dan: ik hou van ruimte en een baken. Dat was vandaag de watertoren van Werkhoven. Deze staat buiten het dorp en vormt bijna het geografisch middelpunt van het Kromme Rijngebied. De watertoren is 43 meter hoog en gebouwd tussen 1934 en 1937 in opdracht van Waterleidingbedrijf Zuid-Oost-Utrecht. Wat de toren bijzonder maakt, is de vorm. Veel Nederlandse watertorens zijn rond met een duidelijk zichtbaar waterreservoir, maar die van Werkhoven is juist vierkant en strak vormgegeven. Door de vrije ligging tussen de weilanden is hij al van ver zichtbaar en een echt herkenningspunt in de streek. Sinds 1989 wordt de toren bewoond. De huidige eigenaren hebben hem stap voor stap gerestaureerd en opengesteld voor publiek, alleen vandaag zat de poort dicht.

Een boerderij ijsje (zonder streepje?) bij een zorgboerderij vlak voor Cothen. Op dezelfde plek was ook een camping gevestigd, camping de Bossewaard. Verderop in Cothen midden op de brink de Toffe Peer, een bronzen beeld van kunstenaar Ab Bosman. Het beeld eert de rijke geschiedenis van de fruitteelt in de regio en symboliseert dat er veel "toffe peren" in Cothen wonen. Het kunstwerk werd geplaatst bij het afscheid van Cothen als zelfstandige gemeente in 1996, voordat het onderdeel werd van de gemeente Wijk bij Duurstede. Heb het plaatje meteen doorgestuurd naar de twee toffe peren van het PeerToftheater.

En net na Cothen - aan de oevers van de Kromme Rijn - schampten we kasteel (of huis) Rhijnestein. Het kasteel behoort tot de oudste ridderhofsteden van de provincie Utrecht en werd al in 1248 genoemd in officiële documenten. De oorsprong van Rhijnestein ligt waarschijnlijk nog eerder, in de dertiende eeuw. Er zit een heel verhaal vast aan dit soort gebouwen. Het oudste deel van het kasteel is een middeleeuwse woontoren die oorspronkelijk bedoeld was als verdedigbaar woonhuis. In de Middeleeuwen maakte Rhijnestein deel uit van een netwerk van versterkte huizen langs de Kromme Rijn. Door de strategische ligging speelde het kasteel een rol in regionale conflicten en machtsstrijd tussen edelen en bisschoppen. Pikant detail: een bekende bewoner was Jan van Rhijnestein, een bastaardzoon van de bisschop van Utrecht. Hij kreeg in de veertiende eeuw de reputatie van roofridder nadat hij omliggende dorpen had geplunderd. Als straf werd het kasteel gedeeltelijk verwoest. In de negentiende eeuw kreeg Rhijnestein zijn huidige uiterlijk. Vandaag de dag is Rhijnestein een particulier landgoed en een rijksmonument.

En toen kon het kwartetten beginnen: de diverse kastelen en/of landhuizen in de buurt van Langbroek. Heb in het verleden aandacht besteed aan de buitenverblijven van de “rijke stinkerds“. Vandaag beperk ik me tot een plaatje van Sterkenburg en de opmerking dat het geslacht Sterkenburg uitstierf in de vijftiende eeuw uit met Catharina van Sterkenburg, die bij haar huwelijk in 1456 met Wouter van Isendoorn van haar vader Gijsbrecht “dat huys ende herlicheyt tot Sterckenborgh met sijner hofstat ontving“. De rest kun je ongetwijfeld opzoeken mocht je daar behoefte toe gevoelen.

Wat was dat biertje na 31,7 kilometer lekker. En wat was het weer een mooie dag. Nee: W heeft de afstand Halle - Werkhoven niet met de fiets overbrugd. Te ver en vooral geen mooie route. V: 224.433; A: 224.536. Rijtemperatuur 20 tot 23 graden. Tijdens het fietsen werd het een tikje warmer. Wind zuidoost 2 tot 3. Zon op/onder: 05:28/21:44 (gegevens Werkhoven). En morgen? Morgen is er weer een dag. Er zijn dan wel geen kersen maar ongetwijfeld fietspaden. En morgen begint mijn blog met een verhaal over onderstaande foto. Probeer maar vast iets te verzinnen.