camperfietsen naar het zuiden - 3: even een (natte) trap op de rem

Had gisteren even terloops de naam het gehucht genoemd waar wij ons Puzzeltje geparkeerd hebben: Auwel-Holt. Auwel-Holt is een dorp in de gemeente Straelen in het uiterste westen van de Duitse bondsstaat Noordrijn-Westfalen. Het dorp schurkt tegen het Nederlandse Limburg aan. Onze camperplaats ligt achter een herberg die op de kruising van twee belangrijke verkeerswegen ligt: de L480 (Arcener Straße) en de L2 (Maasstraße). Niet al te druk, we hebben er geen last van gehad. Vond het wel een aangenaam plekje, W wat minder (“ik voel me net een koe in de wei“). Smaken kunnen verschillen.

Na twee etappes mag je zeggen “de kop is eraf“. Kon ChatGPT nog een passend plaatje laten maken van waar nu de kop eigenlijk af is. Kreeg een vraag van H te H waarom W zo graag naar de stad van Jacobus wil. Antwoord is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk. In ieder geval niet om religieuze redenen. Het eindpunt van de Camino de Santiago is het veronderstelde graf van de apostel Jakobus de Meerdere. Neem van mij aan dat W niks heeft met de apostel Jacobus vereren, boete doen en helemaal niet de intentie heeft om dichter bij God te komen. Tegenwoordig omschrijft een groot deel (ongeveer 68%) de motivatie als een bredere spirituele zoektocht, gericht op bezinning en het vinden van rust. Geloof dat W ook niks heeft met de termen “persoonlijke groei en mentale reset“, dus niksnie reflectie tijdens levensveranderingen, zoals een pensioen of na een moeilijke periode. Denk dat de insteek gewoon “een sportieve uitdaging“ is. Eenvoudigweg kijken of het lukt en vooral lol hebben aan het fietsen.

dinsdag 5 mei: @ boxtel

“De route van een zeiler is geschreven in het zand bij laag water“. Iets soortgelijks geldt voor een camperaar: “Een camper heeft een motor, vier wielen en een stuur“. Nee, we hebben onze tocht naar het zuiden nog niet opgegeven en W houdt nog steeds van fietsen, alleen niet van fietsen in de regen. Vanmorgen was het vies, koud en nat in Auwel bij Straelen, geen weer om te fietsen maar meer om je te verheugen over het feit dat je net dit weekend drie (dure) geraniums van een plaatselijke bloemencorsoclub in de grond hebt gepoot en geen buren hebt om die water te geven (want: ook op vakantie): vaste fotokijkster C te L houdt me vanaf een van de Waddeneilanden in de gaten. Frisjes ook: het dashboard van mijn laptop gaf een buitentemperatuur aan van 10 graden met een real feel van 9 en de thermometer in de camper vertelde dat het binnen 14,1 was bij het opstaan om 08:35 uur. Ook morgen hangt er “een zware regendag“ in onze nek te hijgen. Nu ben ik niet zo van de weersverwachtingen, maar soms geldt de regel: waar rook is is ook vuur. Als dan Buienradar 31 mm regen verwacht voor Sint Odiliënburg op woensdag dan weet je dat daar dan misschien geen vuur is, maar wel genoeg nattigheid om het te doven. Laat nu in Liempde een camperbedrijf zitten dat quickservice biedt: repareren zonder afspraak. Maar.... alleen op woensdag. Daarbij komt dat het morgen woensdag is en dat het gezellig gaat regenen! Zo'n beetje de hele dag. En laten we nu ook nog wat te repareren hebben. Boxtel heeft een mooie camperplaats en ligt vlak bij Liempde zodat we niet voor het het kraaien van de haan hoeven te vertrekken om op tijd in de rij te gaan staan bij de camperdokter. Duidelijk toch?

Dus als eindbestemming “Camperplaats Boxtel“ ingetypt en van de ene Stellplatz naar de andere was het 92 kilometer volgens Google Maps, de teller van ons campertje gaf 91 aan. Een groot deel van de route ging over de A67 en laat dit nu de eerste keer in mijn leven zijn dat ik bewust een groot deel van die snelweg gereden heb. Het heeft nooit op onze route gelegen: meestal gaan we hier van noord naar zuid (of andersom) en laat nu de A67 een belangrijke oost-westverbinding zijn die de grens bij België (Eersel/Bladel) via Eindhoven en Venlo verbindt met de Duitse grens. Wel een drukke weg. Wegenwiki noemt het een cruciale logistieke route: de weg maakt deel uit van de Europese route E3 en is een vitale schakel voor het goederenvervoer tussen de havens van Antwerpen/Rotterdam en het Duitse achterland. Voor de bouw van de A67 was er geen hoogwaardige oost-westverbinding in dit deel van Nederland. Er bestond wel een netwerk van secundaire wegen, maar opschieten deed het niet. Wel was in het Rijkswegennet 1821 een “Groote Weg“ voorzien van Turnhout en Valkenswaard naar Venlo en Straelen, maar deze voorloper van de A67 is nooit volledig aangelegd. Op dezelfde manier was in de verschillende Rijkswegenplannen vanaf 1927 de aanleg van een rijksweg Eindhoven-Venlo voorzien, die via Helmond zou lopen. De realisatie daarvan had voor de Tweede Wereldoorlog echter nog niet plaatgevonden. De doorslag tot de aanleg van de A67 werd gegeven door “angst“: de voornaamste reden waarom vrij veel prioriteit werd gegeven aan de A67/E3 was militair belang. Bij een mogelijke slag om het Ruhrgebied tegen invallende Sovjets zouden Oost-West-aanvoerlijnen van cruciaal belang zijn. Langs het Belgische deel van de route lagen ook bases die goede aanvoerlijnen nodig hadden. Zeker in de jaren '50 werd in de regio af en toe wel gesproken over de NATO-weg Antwerpen-Roergebied. Het grote knutselen begon in de jaren 60 van de vorige eeuw en uiteindelijk werd de A67 deel voor deel in tien jaar tijd opgeleverd. Latere aanpassingen laat ik hierbij buiten beschouwing. Wil je het hele verhaal over de A67 lezen? Ga naar: https://www.wegenwiki.nl/A67_(Nederland). De afsluitingen op onderstaand kaartje dateren van vorig jaar.

Net na de middag waren we dus in Boxtel (eigenlijk is het Lennisheuvel maar Boxtel bekt beter) en droog, dus W na een kopje uiensoep op de fiets en boodschappen doen in ’s-Hertogenbosch. Waarom naar Den Bosch? Nog steeds op zoek naar een horlogedokter en leven op aardappelen alleen is ook niet alles. Een beetje eten was er ook wel in Boxtel te vinden, maar de plaatselijke horlogemaker (met de mooie naam Le Cloc Caduc) was gesloten. 5 mei, sommige mensen hebben dan vrij. Had ze toch weer even zo’n 40 kilometer op de fietsteller staan (en een werkend horloge!). Ik mocht inmiddels van mijn camper een mobiel kantoor maken: er viel weer eens van alles te regelen (notulen van de Avondvierdaagse Lichtenvoorde, wat e-mailverkeer met betrekking tot het museum; Veilig Verkeer Nederland en de elektrocar komen morgen aan de beurt). Prima camperplaats, maar behoorlijk aan de prijs (€ 21,50, stroom en douche apart bijbetalen).

Weertechnisch gezien een wat mindere dag. Morgen nog meer bagger, maar we komen er wel overheen. Er gloort licht aan de einder: we gaan donderdag weer op stap. Vermoedelijk route: Straelen - Sint Odiliënberg - Maastricht - Aken. In die laatste plaats komen we dus waarschijnlijk op zondag aan, maar je weet “De route van een zeiler is geschreven in het zand bij laag water“, alleen dan iets met een camper erin. Om het moreel een beetje hoog te houden bijgaand de verwachting voor de komende dagen voor Aken. En de zon komt ook in Boxtel op: vanmorgen om 6:03. Ze gaat onder om 21:08. Vergeet ik nog helemaal te vertellen dat we tegenwoordig vergezeld zijn van twee kunstwerkjes. De grootste hebben we onlangs "ons-lieveheer-op-dashboard" genoemd.