zwijgend tanken in duitsland

Een paar regenachtige dagen achter de rug. Van die dagen dat je voldoende tijd hebt om je bezig te houden met de familie van de Cucurbitaceae, in gewoon Nederlands de komkommerfamilie, waaronder de broertjes Cucumis sativus (komkommer en de variant augurk) en neefje Cucurbita pepo (de courgette). Kwam er op toen ik op een avond zo’n snaaibui had en een pot augurken tegenkwam. Je weet dat sommige vragen bij mij meteen beantwoord moeten worden en AI vertelde me dat de augurk in feite een speciale, kleinvruchtige komkommersoort is die vaak wordt ingelegd. Ook wist Aunt Inez (ik mag AI zeggen) me te vertellen dat pompoen, meloen en watermeloen ook tot dezelfde familie behoren. Dat is de reden dat de planten qua bloemen, groeiwijze en bladeren veel op elkaar lijken. En ja: inderdaad camperkomkommertijd, absoluut geen camperdagen. Dat kon overigens ook niet want Puzzeltje stond te kleumen bij de camperdokter. Paar kleine te herstellen dingen, stuk voor stuk klein maar samen vormen ze weer een leuke rekening. Niet zeuren: wanneer je een camper hebt weet je dat. Duurde wel even, moest weer gewacht worden op de levering van één bepaald item. Denk dan: heb in maart al een afspraak gemaakt en met de “servicemanager“ (je zult die functie maar op je visitekaartje hebben staan) doorgenomen wat er gerepareerd moest worden en we zijn nu drie maanden later, is dat onderdeel nog steeds niet aangekomen of pas gisteren besteld? Weet het W: nicht ärgern, nur wundern. Of in gewoon Nederlands: “wie zich niet ergert maar slechts verwondert wordt minstens tachtig en misschien wel honderd“. Ben met 75 al aardig op de goede weg.

Intussen moest ik ergens deze week van BeterSpellen ophoesten dat herten in de bronsttijd staan te burlen. Afkomstig van “bronst“ oftwel paardrift. Bronstijd bestaat ook, maar dat is een periode die al lang achter ons ligt, namelijk de voorhistorische tijd waarin mensen vooral bronzen werktuigen maakten. En zo leren we elke dag bij.

vrijdag 12 juni: @ bocholt

W een paar drukke dagen, de bus een lege dieseltank, weten dat de diesel net over de grens 30 cent billiger ist dan de goedkoopste tank in de onmiddellijke omgeving van de Kötteldiek en ik een dag of wat niks te doen. Tel alles bij elkaar op en deel dat door pi (je weet wel: 3,14 en nog een klein beetje) en je krijgt als werktitel van je blog “Zwijgend tanken in Duitsland“. Zwijgend omdat ik afgeleerd heb in mezelf te praten. Met een (bijna) lege tank kan ik maximaal 120 liter opslurpen en als je dat aan weerszijden van de grens doet zit er een kleine € 40,00 verschil in. Komt dat? Er zijn drie redenen voor aan te wijzen. Allereerst heft de Nederlandse overheid traditioneel veel hogere accijnzen op brandstoffen. Zowel op het gebied van vaste accijnzen als de zogeheten 'taksen' betaal je in Nederland structureel meer aan de staatskas dan in buurlanden. Neem bijvoorbeeld de omzetbelasting die je tegenwoordig niet meer zo mag noemen. In Duitsland betaal je 19% btw, terwijl het percentage in Nederland op 21 ligt. Omdat er btw wordt geheven over de kale brandstofprijs inclusief accijns, werkt dit verschil dubbel door in de uiteindelijke literprijs. En tenslotte hebben we nog te maken met overheidsingrepen. De Duitse regering heeft onlangs besloten een korting van 17 cent te geven op de brandstofaccijnzen om zo de pijn voor automobilisten te verzachten. Dit zorgt voor een onmiddellijke daling van de pompprijs. Tanken in Duitsland betekent een paar kilometer meer rijden maar ondanks dat ben je toch een stuk goedkoper uit.

Als je dan toch gaat tanken kun je ook best een beetje op camperplaatsenjacht gaan. In Duitsland dus en onder het motto “Ein Fremder ist ein Freund, den man noch nicht kennt!“ trok ik de Duitse grens over. Ik heb altijd het idee dat het niet ver weg is maar het voelt meteen anders, meteen buitenlands. Weet niet waar het aan ligt: landschap, bebouwing, infrastructuur of verwachting. Misschien wel een combinatie van die factoren. Als je bij het Zwillbrock, Oeding of zoals deze keer in Hemden voet op Duitse bodem zet lijkt het landschap meteen "ruimer" en minder dicht ingericht dan aan de Nederlandse kant: de landbouwpercelen zijn een stuk groter, de wegen langer en rechter en boerderijen zijn meer verspreid. En als je het dan toch over de bebouwing hebt: ook die is anders. Misschien zit het ook tussen mijn oren: zodra ik een grens oversteek gaat mijn brein automatisch zoeken naar verschillen. Moet toegeven in Hemden is dat gevoel van cultuurverschil wat minder, omdat je hier bij de grensovergang al bijna in de Grossstadt Bocholt zit.

Bocholt werd het dus, vooral omdat ik pas tegen half vier te horen kreeg dat bussie weer 100 procent was, maar die frustraties heb ik al eerder van me afgeschreven. Snel nog even vijf liter dure Nederlandse diesel in de tank, anders had ik de Heimat niet gehaald. Morgen aftanken. Op naar Womopark Am Aasee, waar ik nog net het voorlaatste plekje kon bemachtigen en dan nog omdat ik maar één nacht zou blijven. Sta dan ook op een plek met een bordje “reserviert ab 13.06“, dus morgen ophoepelen. Was ik trouwens toch al van plan. 12 flappen kost een overnachting daar. Stroom, toilet en douche moeten afzonderlijk betaald worden. Een pastamaaltijd werd het, met gehakt, doperwten en (om het een gezond tintje te geven) volkoren pasta. Genoeg over voor nog een dag, alleen niet voor morgen: heb de laatste boerenkool uit de diepvries meegenomen en die moet eerst op. V: 224.820; A: 224.850, wat een afstanden! Rijtemperatuur 18 graden. Wisselend bewolkt.

zaterdag 13 juni: @ bentelo

Heb de spreuk al wel eens vaker gebruikt: “The plans of a sailor are written in the sand al low tide“, een heel bekend maritiem spreekwoord. Het illustreert prachtig dat de planning of route van een zeiler uiterst tijdelijk, onvoorspelbaar en veranderlijk is. En neem van mij aan dat deze wijsheid heel toepasselijk is in de camperwereld en vooral als je met mevrouw Nales bent getrouwd. Nee, ik heb niet te maken met een oceaan, wind en getijden die constant veranderen, maar een wederhelft die soms spontane ideeën heeft. “Ik ga met de meisjes zondag naar de musical Tradfwives en eigenlijk zouden we achteraf ergens een vorkje gaan prikken, maar het lijkt me veel leuker dat opa kookt voor de kleinkinderen“. Tja, als ik naar de prijs van de kaartjes van een musical kijk kan ik me dat helemaal voorstellen. Overigens viel deze voorstelling nog wel mee: een derde of zo van wat je voor Foxtrot mag neertellen. Volgens mij hebben we de meiden van Tradwives vorig jaar op Oerol gezien, maar ik kan me ook vergissen. Kortom: opa is de beroerdste niet: boodschappenlijstje doorgegeven en de aspergesoep, een aangeklede vegetarische quiche en een toetje met aardbeien en kersen staan morgen op de gewenste tijd op tafel. De bedoeling was om vandaag een eind het Duitse Nordrhein-Westfalen in te pruttelen, richting Steinfurt, maar dat is niet logisch: mag ik morgen ongeveer dezelfde weg terugkarren. Steinfurt und Umgebung bewaren we wel voor een andere keer.

Het werd good old Bentelo, via Rhede, Oeding, Vreden, Oldenkott(e), Haaksbergen, Sint Isidorushoeve en Hengevelde. Wel even tanken in Duitsland, dat was immers de bedoeling. Gisteren in Lichtenvoorde 2,089 betaald, vandaag in Oeding 1,819. Zag in Bocholt ook prijzen van 1,809 en de app Fuel Flash vertelde dat je “iets verder weg“ de diesel ook al voor € 1,779 kon krijgen. Mocht overigens niet voltanken: kaartje begrensd tot 120 Euro. Jammer, maar we kunnen voorlopig vooruit. Nog een groot verschil tussen Duitsland en Nederland. Mocht ik bij de Nachbarn 100 km/u rijden over smalle binnendoorweggetjes, na het bord “Welkom in Nederland“ ging daar onmiddellijk 40 kilometer van af: op B-wegen nog maar 60 km/u. En dat is nog af en toe te veel wanneer er weer zo’n springplank in de weg geknutseld is. Had ik overigens al verteld dat ik onlangs Duitse vakantiepost gekregen heb? Foto van een mooi busje dat 8 km/u te snel reed. Kon W niet de schuld geven want een tweede foto liet zien dat ik achter het stuur zat. Kosten van die twee mooie plaatjes € 30. In Nederland ben je stukken duurder uit en je moet het ook nog zonder leuke foto’s doen. Tegen de noen aangekomen op de Bentelose Esch. Grote waterplassen op de camperplaats, zojuist een stortbui geweest? Geïnstalleerd, aangemeld en toen de nadruk gelegd op het “zijn“ en niet op het “doen“. Weet je dat je op deze camperplaats heel goed ’s middags de ogen even dicht kunt doen? V: 224.850; A: 224.911. Rijtemperatuur wisselend tussen 17 en 19 graden en warmer werd het niet vandaag. Zon op/onder: 05:11/21:54 (gegevens Bentelo). Het wordt een warme avondvierdaagse dit jaar, kijk maar naar bijgaande prognose. Het beroerde van weersverwachtingen is dat het weer zo wordt verwacht, kan over een uur al anders zijn.

zondag 14 juni: @ kötteldiek 

Een dag eerder dan gepland terug naar de Kötteldiek, maar je doet toch “alles“ voor je kleinkinderen? Vergeet niet dat je ook je wederhelft tevreden moet houden. Boodschappen waren al gedaan door W, alleen was ze erg creatief met het menu omgesprongen. “Ik wilde het je makkelijk maken!“ Dat houden we erin. Het was weer erg gezellig met mezelf en toen ik de bus geparkeerd had stond het telwerk op 224.950. Maandag gaan we een paar honderd meter rijden, dan zetten we ons campertje op onze A4d-camping Het Zotte Schaap. Tot dan.