camperfietsen - 16: een voorlopig einde

Als je eega en je nazaten een muziekevenement bezoeken heb je als schrijver van deze stukjes alle tijd om in de geschiedenis van Pijnacker te duiken. Een zeer opmerkelijk verhaal dat ik tegenkwam was “Het Hongerwonder van Pijnacker“ (bron). Hiermee wordt Engeltje van der Vlies bedoeld die leefde van 1787 tot 1853. Het was een Schiedamse dienstbode die landelijke bekendheid kreeg. Ze beweerde tientallen jaren niets te eten of te drinken. Ze bracht haar tijd door met het breien van kousen. Omdat veel mensen geloofden dat deze kousen een genezende kracht bezaten, had zij hiervan een handeltje gemaakt, dat bepaald geen windeieren legde. Boze tongen beweerden dat zij een bedriegster was. Zij trok er zich niets van aan en ging rustig door met haar kousenhandel. Maar het ongeloof nam steeds grotere vormen aan en allerwege werd er aandrang op haar uitgeoefend om zich onder controle te stellen, om na te gaan of er van bedrog sprake was. Doch Engeltje weigerde en toonde zich zeer verdrietig door het wantrouwen van haar medeburgers. In het jaar 1826 bedroeg het aantal bezoekers zelfs duizend per maand. Men kan begrijpen dat Engeltje het niet bij kon breien, zodat vele bezoekers zonder de genezing brengende kousen huiswaarts keerden. Door tussenkomst van de burgemeester, de heer Van den Braak, gelukte het eindelijk om haar te overtuigen van het feit dat als zij zich zou laten controleren, de praatjes de wereld uit zouden zijn. Deze commissie liet Engeltje een paar weken dag en nacht in de gaten houden en moesten uiteindelijk concluderen dat de bevindingen van het observatieteam was “[…] Wij ondergetekenden verklaren uit liefde der waarheid en ter requisitie van de heren Stipriaan, Luiscius en Vorstman, dat wij al hetgeen in dit journaal is opgetekend, rakende ene Engeltje van der Vlies te Pijnacker, door ons is gezien en waargenomen zonder daaromtrent enige afwijkingen te hebben meegemaakt, of daartoe door iemand aangezocht te zijn en veel minder daarvan, hetzij uit medelijden, hetzij om enige giften of gaven, of veranderd of gewijzigd te hebben, maar alles eenvoudig is opgetekend, zoals hiervoor in de beschrijving zelve gevonden wordt; bereid zijnde, een en ander gerequeerd, met solemne eede te bevestigen. […]” Uiteindelijk overleed Engeltje op 23 december 1853 na 35 jaar niet gegeten te hebben en 31 jaar niet gedronken. Doktoren voerden een autopsie uit en het bleek dat Engeltje de hele wereld bij de neus had genomen, de medische wetenschap niet uitgezonderd. Bij het onderzoek bleek de maag- en darminhoud restanten van voedsel te bevatten. Bij een later onderzoek kwam men tot de ontdekking dat er in de bedstede, waar Engeltje vele jaren had vertoefd, een buisje uitkwam, waardoor een buurvrouw haar vloeibare etenswaren toediende. Paul van Vliet zou zeggen: “Dat zijn leuke dingen voor de mensen!“

maandag 1 juni: @ kötteldiek

Aan alles komt een eind, ook aan onze meivakantie. Moest van mijn wederhelft (bijna) de hele maand mei blokkeren in de agenda en dat is gelukt. Na het feestje van een 14-jarig kleinkind trapten we op 3 mei af onder de titel “camperfietsen naar het zuiden“ en dat hebben we twee dagen volgehouden met Bocholt en Straelen als etappeplaatsen. Toen even een korte break (slecht weer) waarbij we twee camperproblemen hebben later verhelpen: ons 12-voltsysteem werkt weer en in de waterpomp zit ook weer muziek. Toen dit achter de kiezen was (en het weer weer wat beter) waren Sint Odiliënberg, Maastricht en Aachen de volgende etappeplaatsen. Sneeuw op de Vennbahn, dus besloten om via Sint Odiliënberg even naar de Kötteldiek te verhuizen om de energierekening van Vattenfall een beetje op te krikken (inderdaad thuis de kachel aan). Na een weekje hebben we de draad weer opgepakt, inderdaad in Sint Odiliënberg, maar besloten niet naar het zuiden te fietsen maar in Nederland te blijven: wachten op een oproep voor een operatie (die uiteindelijk - waarschijnlijk - pas eind juli zal plaatsvinden, maar weet alles eens van tevoren). De titel werd veranderd in camperfietsen en vervolgens gingen we zes nachten “overpinksteren“ in Balgoy. Daar heerlijk gefietst, meestal met zijn tweeën. Omdat “de pilletjes van de dokter“ moesten worden aangevuld twee nachten doorgebracht in Halle (W heeft de etappe Balgoy - Halle op de fiets afgelegd) en daarna volgden twee nachten in Werkhoven, waar we net een paar dagen te vroeg waren voor de eerste kersen maar wel konden genieten van de aardbeiden. Onze meivakantiereis afgesloen met twee nachten Zoetermeer (W op de fiets van Werkhoven naar Zoetermeer) waar we qualitytime doorgebracht hebben met (een deel van) ons nageslacht.

En dan vandaag weer naar huis, we hadden nog graag een paar weken zo doorgemodderd: W fietsen van etappeplaats naar etappeplaats en ik zorgen voor de randvoorwaarden. Zit er niet in: rest van de week (te beginnen met maandagavond) is volgeboekt met van alles en nog wat op vrijwilligersgebied. V: 224.601; A: 224.776. Rijtemperatuur 20 - 23 graden. Gereden tijdens deze reis 1.461 kilometer met de bus, de fietskilometers van W moeten we nog totaliseren. Zon op/onder: 05:19/21:43 (gegevens Lichtenvoorde). Busje staat intussen bij de dokter, iets met een radiatorventilator. We hebben dus al weer een bestemming gevonden voor ons AOW-vakantiegeld dat we onlangs hebben gekregen. En mocht dat niet voldoende zijn: we krijgen ook nog wat van de belasting terug. Je hoeft dus nog geen crowdfundactie te organiseren. Alhoewel: niks mis met zo'n actie. Waarschijnlijk spreken we elkaar hier weer in het weekend, dan staat er weer wat camperachtigs in de agenda. Vooropgesteld dat Puzzeltje dan gezondverklaard is.