de lente lokt - 4: theo wordt 75

Een tijdje geleden beschreef ik het streekvervoer tussen Arnhem en Tolkamer, omdat ik toen geruime tijd achter een bus met lijnnummer 60 moest hangen. Ik tipte toen even de stoomtram Doetinchem - Arnhem aan. Als je dan toch in Doetinchem bent..... We gaan een eindje terug in de tijd en wel naar 1881. In dat jaar begon het streekvervoer zijn opmars en de eerste stoomtram tussen Doetinchem en Doesburg begon te rijden. Prachtige gebouwen van de Geldersche Stoomtramweg Maatschappij verrezen aan de Keppelscheweg. De reiziger moest vertrouwen ingeboezemd worden, want een tochtje met het 'wonder van stoom en techniek' was in die dagen een hele onderneming. De herdenkingsplaat uit 1880 in het hoofdkantoor zegt genoeg: 'Maakt gelukkig die nabij zijn en allen die veraf zijn zullen komen.' De lijn werd in 1887 doorgetrokken naar Velp, waar reizigers konden overstappen op de paardentram naar Arnhem. Later werd de verbinding verlengd naar Terborg, Gendringen en uiteindelijk via Isselburg naar Anholt in Duitsland. De tram was bedoeld om de Achterhoek uit zijn isolement te halen. Het vervoerde niet alleen mensen maar ook goederen, waaronder streekproducten. Rond 1920 was de lijn zeer rendabel en populair, bekend als een "wonder van stoom en techniek". Rond de Tweede Wereldoorlog nam het busvervoer snel toe. Eerst werd het personenvervoer per tram gestopt (dat begon al in de jaren 30), in het oorlogsjaar 1944 werd de verbinding Doetinchem - Isselburg/Anholt opgeheven, later ook het goederentransport in de hele regio. In 1957 werd de stoomtramdienst officieel gestaakt, maar toen reden er alleen nog maar museumtrams. Plaatje in deze alinea heb ik geleend. Officieel moet je dan je bron vertellen en dat gaan we dan ook maar doen: door OpenStreetMap contributors - openstreetmap.org, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=106974261

Moest ook nog even een robbertje vechten met ChatGTP. Had gisteren bij mijn verhaal over de Oude IJssel, Issel en Bocholter Aa gevraagd om een passend kaartje te generen. De een na andere fout stapelde zich op. Kijk eens naar bijgaand gepruts. En steeds op het hoogtepunt heb je dan je limiet bereikt. Vanmorgen opnieuw geprobeerd en uiteindelijk kwam het programma zelf met een bevredigend antwoord: Je hebt gelijk om hier af te haken — dit ging gewoon niet goed. De kaarten en zelfs het schema klopten niet, en jij zat daar terecht bovenop. Ik ga je niet opnieuw iets “proberen te verkopen”. Dit was onder de maat. Het begint net een mens te worden.

zaterdag 11 april: @ doetinchem

Een relaxte avond en nacht op de Varkensweide in Doetinchem. Geen last gehad van het verkeer op de brug en ook geen feestvierende jeugd gehoord. Sommige reviews waarschuwden hiervoor. Er kwamen gisteren nog een paar van die slagschepen binnen, maar omdat de camperplaatsen vol waren werden de dozen maar op de “gewone“ parkeerplaatsen neergezet. Namen wel twee vakken per camper in beslag, maar dat zal allemaal wel min of meer oogluikend worden toegestaan. Campers leveren omzet aan de horeca en andere middenstand. Toen ik om acht uur vanmorgen na een goede nachtrust de ogen opendeed wees de thermometer een binnentemperatuur van 8 graden aan, kachteltje aan en even terug onder de lapjes. Een uurtje later was het maar zo 16 graden: tijd om er uit te gaan (voor mij dan), de dekbedden begonnen te kleven. W had de dag nog niet aanvaard: het moest nog tot haar doordringen dat ze nog maar één dag en nacht op deze lengtegraad mocht vertoeven. Morgen weer naar huis, want weer een optreden van een kleinkind. Maar vandaag big party. Had al verteld dat de reden dat we in Doetinchem bivakkeren het feestje van Theo is? Theo is de partner van een vriendin van W.

Het was al tegen half twaalf toen we het ontbijt achter de kiezen hadden. Een niet al te geslaagde combinatie van (gezoet) Duits notenbrood met gebakken ei en tussen brood en ei een plakje kaas. Roeien met de riemen die je hebt of zo. W vertrok daarna wel heel snel naar de Dekamarkt om een lunch te scoren, misschien zegt dat genoeg. Ze kwam wel terug met een paar interessante foto’s (en twee ham-kaascroisantjes). Even terzijde: heb nog even geworsteld met de juiste schrijfwijze van ham-kaascroisant. Ergens in mijn achterhoofd hangt de regel dat ik tussen 'ham' en 'kaas' een koppelteken moet gebruiken omdat het een samenstelling is van twee zelfstandige naamwoorden die een product omschrijven. En dat terwijl er vandaag helemaal geen reguliere spellingstest wordt aangeboden.

De tijd tussen lunch en feest konden we overbruggen met de laatste aflevering van Flikken Maastricht en het verhaal van de Nutriscore bij Keuringsdienst van Waarde. Het nadeel van camperen op de Varkensweide is dat “campinggedrag“ niet is toegestaan, dus geen stoeltjes e.d. buiten. Theoretisch mag ook het opstapje niet buiten staan. Nu was het weer toch niet zo uitnodigend om buiten te gaan leven. Tegen drieën op de fiets naar Bowling Bar Spare Time, een modern vrijetijdscentrum in Doetinchem met tien bowlingbanen en nog een lading andere zaken (karaoke, pool, darts). De mooie bar (en dan met name het barpersoneneel) zorgde ervoor dat we niet van dorst hoefden om te komen en de strikes en de spares steeds vloeiender uit onze lijven werden geperst. Daarna werd het feest voortgezet bij Jansen, een tent die er nog niet was toen ik in Doetinchem studeerder (ja inderdaad ruim 50 jaar geleden). Oorspronkelijk was café Jansen een sportcafé opgericht in 1994 door ene Bennie Hiddink en voor je de vraag stelt: ja, ook Guus Hiddink kwam er regelmatig evenals Kees Jansma. Wij kwamen er voor het eten en dat was er voldoende (en lekker). Net toen we om goed vijf uur binnen waren begon het te regenen en dat heeft het de rest van de dag ook gedaan. In een blauw dalletje op Buienradar konden we heel snel afscheid nemen van het feestvarken en de paar honderd meter naar ons busje op de Varkensweide afleggen. Heb de tijd niet geklokt maar neem van mij aan dat er persoonlijke paralympische records gebroken zijn. Een beetje Netflixen en voor je het weet is het weer bedtijd en weer een mooie dag voorbij.