Een niet nader te noemen vaste lezer heeft het idee dat ik af en toe uit mijn nek zit te kletsen. Hij kon namelijk die bewuste foto van het kunstwerk ’t Gonst in Nieuw-Heeten niet op mijn website vinden. Ik help graag, het blog kun je hier vinden en voor het gemak druk ik de foto ook nog een keer met plezier af. Geen probleem niet nader te noemen vaste lezer.
R te dH wees mij op het feit dat tegelijkertijd met het ontginnen van de woeste gronden in de omgeving van Haarle er iets anders gebeurde op de Haarlerberg en Sprengenberg. Grote delen van de heide werden niet tot landbouwgrond gemaakt, maar bebost. Toen Van Wulfften Palthe zijn landgoed uitbreidde, werd vanaf het einde van de 19e eeuw begonnen met de ontginning van heide voor bosbouw; de Nederlandse Heidemaatschappij speelde daarbij een belangrijke rol. Koppel ik dit even aan mijn verhaal van gisteren dan kan ik stellen dat het proces van de markeverdeling begon in 1855, maar de grote verandering van heide naar landbouwgrond en bos vond vooral plaats tussen ongeveer 1890 en 1930. Eigenlijk wel geinig: fiets je in de omgeving van Haarle dan zijn grote delen van het landschap nog maar iets meer dan honderd jaar oud of zelfs nog jonger. De foto in deze alinea is een volgens mij gephotoshopte opname die ik vond met de aanduiding @marketingoost.
maandag 17 augustus: @ haarle
Na een rustige nacht (met veel regen volgens W) werd ik vanmorgen om negen uur wakker naast een lijfje dat het warm had gehad vannacht. Had zelf mijn twee dekbedden nog over, dus weinig van gemerkt. Kreeg vervolgens een hele tirade over rekkelijken en preciezen over me heen, maar dan in het kader van de afwas. Kon er eerst geen touw aan vastknopen, immers met rekkelijken en preciezen wordt vooral een tegenstelling bedoeld die in de Nederlandse Republiek aan het begin van de zeventiende eeuw ontstond binnen het gereformeerde protestantisme. Nou kan ik zelf een verhaal gaan afsteken over de fundamentele verschillen tussen de groepen die wat dieper gingen dan simpelweg "softe" tegenover "strenge" gelovigen. Zal ik je besparen. Het afwasverhaal van W had helemaal niets te maken met fundamentele verschillen in onze kijk op God, de mens en de kerk. Het had alles te maken met onze kijk op de afwas! W vond dat ik beter moest voorspoelen vóór ik de vaat in de afwasbak deed: ze vond me te gemakkelijk, zeg maar te “rekkelijk“. Heb me maar ingehouden en niet verteld dat dit conflict (nee: niet het afwasprobleem) uiteindelijk leidde tot de onthoofding van Johan van Oldenbarnevelt (13 mei 1619). En dat allemaal op een vroege maandagmorgen.
Mocht tijdens het afbakken van de broodjes een route voor de fietskoningin in elkaar prutsen. Het werd er eentje die op de kaart een stuk minder mooi leek dan de route van gisteren. Ik werd gezien de grote kans op kletsnat worden niet uitgelaten vanmorgen. Geen punt: voel het zadel van gisteren nog in mijn kont. W was om kwart voor twee thuis en vond het maar een route van niks. Jammer, heb alleen maar haar aanwijzingen opgevolgd.
Over de rest van de dag valt niet zoveel te zeggen, alleen dat de boer meende het gras van zijn paradijs te moeten maaien. Niks mis mee, maar ik was net met mijn siësta bezig. Met bezettingsproblemen van de elektrocar, voorbereidingen van de vergadering van de A4d en afzeggingen van standhouders op de ambachtendag van het museum zal ik je niet vermoeien. Zo’n dag dus. W had een bui op de terugreis, hier is het (tot nu toe) droog gebleven.







.jpeg)