“Schilderachtige dalen, heuvelruggen met fantastisch
uitzicht en oorspronkelijk gebleven dorpen geven zin om dit fascinerende
landschap ook met de fiets of te voet te ontdekken.” Inderdaad: dit zinnetje
komt uit een wervende folder van een stadje dat op “slechts” 550 kilometer
afstand ligt van de Kötteldiek. Dat is dan ook meteen het enige nadeel. De
grootste voordelen: betere temperaturen en géén code oranje voor harde wind
zoals op dinsdag in Nederland. Ons oorspronkelijke plan, de fietsvierdaagse van
Hoorn, wordt dus in de ijskast gezet (volgend jaar hebben we weer een kans) en
we sturen de neus van het busje richting Beieren. Nog wel even de vrijwel lege
gasfles laten vullen. Het ding heeft ons acht weken warm gehouden, laten koken,
koffie laten zetten, regelmatig voor afwaswater gezorgd en heeft ook af en toe
de koelkast laten werken.
Consequentie van ons besluit: kilometers maken vandaag. Via
de autosnelwegen 3, 2 en 1 naar Dortmund, daar de 44 naar Kassel en tenslotte
de 7 via Würzburg naar Rothenburg o.d.T., waarbij de laatste letters staan voor
“ob der Tauber” om onze Rothenburg van die andere (an der Fulda) te
onderscheiden. Dom rijden, W met de dopjes in de oren en telefoon in de hand en
ik met de handjes aan het stuur. Geen echte Stau vandaag, wel veel Baustellen.
Het lijkt alsof de Duitsers dit jaar in één keer alle Talbrücken gaan
vervangen.
Geparkeerd op één van de twee campings net buiten het stadje
in het gehucht Detwang en onmiddellijk oud-collega H een smsje gestuurd met de
tekst “Groetjes vanaf Tauberromantik”, hetgeen per kerende post werd beantwoord met
“heel veel plezier in Rothenburg”. H komt hier vaak en graag. Beetje druk op de camping, maar “morgen is
het anders” volgens de knul van de receptie, immers: morgen 1 mei een
verplichte vrije dag voor Duitsland (dag van de arbeid), velen hebben er een
lang weekend van gemaakt. Veel kinderen ook. Bij de ingang van de andere
camping hing een bordje “belegt”, hetgeen volgens W iets anders betekent dan
dat ze belegde broodjes verkopen (hetgeen trouwens ook een
bedrijfsactiviteit van ze is, maar dat terzijde). Tauber Idyll was ook een
paar flappen goedkoper geweest, want Acsi-camping. Op twee parkeerplaatsen net
buiten de stadsmuren van Rothenburg wordt overnachten in een camper ook
toegestaan, maar omdat we een aantal dagen willen blijven biedt een camping net
wat meer comfort.
Van Rothenburg spatten de middeleeuwen af. Er wordt beweerd
dat er nergens zo veel uit de middeleeuwen bewaard is gebleven als hier.
Japanners worden met busladingen aangevoerd om ze te laten zien hoe een Europeaan
in de middeleeuwen leefde. We zullen het later zelf bekijken.
In 960 worden in Detwang aan de oevers van de Tauber de eerste
huizen gebouwd. Een kleine 200 jaar later wordt een burcht gebouwd, waarnaast op de
heuvel Rothenburg ontstaat. In 1356 verwoest een aardbeving delen van de stad,
waaronder de (rijks)burcht. Pas in 1945 vindt de volgende echte verwoesting
plaats: de stad wordt slachtoffer van een geallieerde bomaanval. 40 Procent van
de oude huizen gaat in vlammen op. Met behulp van genereuze giften uit de hele
wereld worden de verwoeste delen weer
opgebouwd en door bouwwetgeving beschermd.
V: 113.575; A: 114.107
dinsdag 1 mei:
wandelen naar en door rothenburg
Inderdaad veel vertrekkende gasten vanmorgen, zoals
voorspeld. We blijven met de spreekwoordelijke halve man en een paardenkop over
op ons veldje. Bijna privé sanitair dus. Nog wel even de kachel aan om de
ochtendkou uit het busje te verdrijven. 
Het dagprogramma van vandaag geeft aan: “te voet naar
Rothenburg”. De camping ligt in het dal van de Tauber, het stadje boven op de
bult. De wandeling begon dus met een leuke klim van 1,5 kilometer om zo’n 150
hoogtemeters te overbruggen. Levert weer de geijkte foto op van
“oude-man-sleept-100-kilo-naar-boven-maar-haalt-het-uiteindelijk-wel”.
Het volgende verhaal doet de ronde:
tijdens de Dertigjarige Oorlog werd de stad in 1631 door de katholieke generaal
Tilly veroverd. De gemeenteraad was wanhopig en bood hem een beker wijn van
drie liter aan. Tilly wou de stad eigenlijk in de as leggen, maar hij toonde
zich van zijn schappelijke kant en beschikte dat hij de stad zou ontzien als
het iemand lukte om de beker in één keer leeg te drinken. De voormalige
burgemeester stapte naar voren en tot verbazing van iedereen slaagde hij erin
om de beker in een teug leeg te drinken. Tilly was onder de indruk en liet de
stad ongemoeid. Niemand weet of het echt zo gebeurd is, maar het is wel een
mooi verhaal. En een goede reden om elk jaar het toneelstuk "Der Meistertrunk"
op te voeren.
Net buiten het marktplein troffen we het Weinachtsmuseum aan: het kerstdorp
Käthe Wohlfahrt. Hier, in de grootste kerstwinkel van Europa die het hele jaar
open is, is alles te vinden wat bij een sfeervol kerstfeest hoort:
kerstpiramides, notenkrakerfiguren, "Räuchermännchen", kaarsen,
feestelijke tafellakens en nog veel meer. Voor 2,50 € pro Person (Rentnerpreis,
niet-oudjes betalen meer) konden we het museum in dat de geschiedenis van de
kerstversiering laat zien. Net de kerstshow van de Intratuin in Duiven, maar
dan met vriendelijke temperaturen. We misten alleen de miniatuurspoorbaan.
Was op een bepaald moment W kwijt; even later kwam ze terug met een
Schneeball in de hand. Een sneeuwbal is een
typisch soort gebak uit Rothenburg. Het is een rond gebakje van zanddeeg dat al
sinds zeker drie eeuwen gebakken wordt in dit stadje. De naam dankt het koekgebakje
aan de ronde vorm en het laagje poedersuiker dat er omheen gestrooid is. Heb er
even van geproefd: erg droog en het smaakt naar zandkoekjes. “Je moet het
ervaren”, was de opmerking van W. 
Even een bezoekje aan de Burggarten, de plek waar vroeger de rijksburcht
van het geslacht Hohenstaufen stond. Deze burcht ging halverwege de 14e
eeuw tegen de vlakte door een aardbeving. Daarna werd het slenteren door de
stad en krabbelen over de stadsmuren en werden we dol van de namen van de
torentjes, poortjes, musea, kerken en andere historische bouwwerken.
Gelukkig ging het op het eind van de wandeltour bult-af en na een kleine 10
kilometer en ruim vier uur later waren we terug bij ons huis-op-wielen. Een
juichende stappenteller, dus morgen ongetwijfeld spierpijn. Een leuke tocht.
woensdag 2 mei: fietsen langs de tauber
woensdag 2 mei: fietsen langs de tauber
De Taubertalradweg heet officieel “Liebliches Taubertal – der Klassiker”.
Het is een fietspad langs de rivier de Tauber van het middeleeuwse stadje
Rothenburg naar de monding in de Main bij Wertheim. Totale lengte: 102
kilometer. Er is nog een sportieve variant die hoog over de heuvels gaat met
als naam “Liebliches Taubertal – der Sportive”. Gerustgesteld door de vele
reisbeschrijvingen die alle vermelden dat “de klassieke route bijna zonder
stijgingen steeds langs de Tauber loopt en geschikt is voor ongeoefende
fietsers en gezinnen” stapten we op onze elektrische fietsen en gingen op weg
van Detwang naar Creglingen. Als je hellingen tot 15 % rekent tot de categorie vlakke
routes klopt de beschrijving aardig. Persoonlijk zou ik het stuk dat we gereden
hebben (heen en natuurlijk ook weer terug) omschrijven als “de klassieke route
die door glooiend landschap soms vlak langs, soms hoog boven de Tauber loopt,
waarbij het continue schakelen tussen vrijwel alle versnellingen de voornaamste
activiteit is naast het genieten van het mooie landschap en de pittoreske
dorpjes”. 
Een mooie fietstocht waarbij we op een leuk terrasje in Creglingen
iets uit de “gutbürgerliche Küche” tot ons hebben genomen. Kan het duitser met Bratwurst
mit Kartoffelsalat, weggespoeld met een biertje dat voldoet aan het Deutsche
Reinheitsgebot? W compenseerde dit
Duitse verhaal een beetje door te kiezen voor een Flammkuchen (oorsprong Elzas)
in combinatie met een cappuccino (Italië). Overigens is de combinatie bier en
heuvels niet de meest ideale, maar dat geheel terzijde. Het vingerhoedjesmuseum
(bestaat echt!) hebben we maar laten schieten. Wel hebben we een foto gemaakt
van een beeld dat in lelijkheid het lelijkste beeld van Nederland (hond met
vaas; Pijnacker) bijna overtreft. Kies zelf!
Na 40 kilometer bultjes en appelboompjes in bloei vond W het nog nodig om wandelend
een ijsje in Rothenburg te scoren. Tja, dat heb je met jonge vrouwen.
