voorzichtige schreden - 2: de eerste keer samen dit jaar

Nou ja, we zijn al ruim twee maanden samen dit jaar, maar om in een camperblog vermeld te worden moet het iets te maken hebben met dat tiny house op vier wielen. Overigens net naar de taxateur geweest, viel reuze mee uiteindelijk (het waardebedrag welteverstaan). Nee, we konden niet eerder vertrekken naar Heerejezusveen of een soortgelijke plek in de moerassen van Nederland, want het seizoen van het Achterhoeks Openluchtmuseum staat voor de deur, dus moest er een hele dag vergaderd worden en zo. Weekend begint dan gewoon een paar dagen later. We kunnen er weer tegen: belastingaangifte gedaan en we krijgen wat terug. W hoeft zich van mij ook geen zorgen meer te maken over de financiële situatie van onze kinderen en kleinkinderen (kind één gaat met aanhang naar Japan op vakantie en kind twee laat aan zijn kroost zien waar zijn vrouw en hij getrouwd zijn - Indonesië dus). Kortom: we hoeven ons niet schuldig te voelen als we geld aan onszelf uitgeven. Het nageslacht moet trouwens maar afwachten met die puinhoop in het luchtruim of ze te zijner tijd wel op de plaats van bestemming komen.

Eerst even de post. Vaste lezeres L te D merkte op dat camping de Fontein al een paar jaar niet meer genoemd werd, terwijl we daar vroeger regelmatig, dikwijls en vaak kwamen. Heel simpel vaste lezeres L te D: over and out. Decennialang was de camping een plek voor rustzoekers. Zelfs mijn broertje heeft er een paar jaar met zijn gezin een seizoensplaats gehad. De camping werd bestierd door twee broers Van den Bos, volgens mij Alex en Bart. In 2021 nam het vastgoedbedrijf Metanoia Groep de camping over. Dat bedrijf beloofde de recreanten aanvankelijk dat ze konden blijven. Maar in 2024 werd bekend dat de Metanoia Groep van de camping een luxe vakantieresort maakt. De rustige gemoedelijke sfeer met een beheerder die alle tijd had voor een praatje en met zijn fiets de nieuwkomers naar hun plek begeleidde, veranderde in een erg commercieel gebeuren waarbij de eigenaar van het terrein een luxe waterresort wil maken. Recreanten die al jaren vaste staanplaatsen, chalets of plekjes op de camping hebben, waren het daar niet mee eens en maakten bezwaar. Ze vrezen dat ze hun plek (en jarenlange investering erin) moeten verlaten omdat ze niet meer in de nieuwe plannen passen. Ze hebben juridische stappen genomen. Inmiddels zijn de werkzaamheden begonnen (kapwerkzaamheden, hagen verwijderen) ondanks de hoger-beroepzaak die nog loopt. Je kunt je voorstellen dat dat extra onenigheid veroorzaakt. En de gemeente Berkelland? De gemeente kan niet direct voorkomen dat de transformatie doorgaat als de plannen voldoen aan de regels van het omgevingsplan (vroeger bestemmingsplan). Een passende foto uit 2019 mag deze alinea verfraaien. De troep is van de kleinkinderen die op visite waren.

Schoonzoon M te P was onlangs op bezoek op het Achterhoeks Openluchtmuseum en was gecharmeerd van het woord “noaberschap“ dat in de introductiefilm gebruikt werd. Hij vroeg zich af of ik daar meer over kon vertellen. Laat nu net in de Stentor van 1 maart een artikel gestaan hebben met als titel “Hoe noaberschap in Oost-Nederland veranderde van burenplicht in politiek wapen“. Het laat Achterhoekers en Tukkers aan het woord die mogen vertellen wat noaberschap inhoudt. Lees het stuk eventueel hier (voor zolang het nog beschikbaar is). Vroeg aan ChatGTP om er een plaatje bij te maken en het programma kwam uiteindelijk met twee afbeeldingen op de proppen die ik hier beide weer zal geven. Noaberschap, beste M te P betekent méér dan alleen buren die aardig zijn. Het gaat om elkaar helpen als het nodig is (ook vanzelfsprekend), zorg dragen voor ouderen of zieken, samen werken bij grote klussen, wederkerigheid: vandaag help ik jou, morgen jij mij, betrokkenheid bij elkaars leven. Het heeft iets dorps, iets vanzelfsprekends, iets dat niet georganiseerd hoeft te worden.

Hoogste tijd om aan het echte werk te gaan en ondanks dat deze boomer groot geworden is in het tijdperk van de typemachine en het carbonpapier (tijdens het typexamen mocht je een brief produceren met doorslag en envelop), gaan we de camperverhalen toch maar digitaal produceren onder het motto “als niemand perfect is kun jij beter iemand zijn“.

zaterdag 6 maart: @ steenderen

Staat al jaren op het lijstje, maar op de momenten dat we konden en wilden was de plek “complet“. Gewild stekje: camperplaats Landlust in Steenderen. Een uniek plekje aan de dorpsrand. Erwin en Ans zijn in 2015 met de camperplaats begonnen, ze hadden al een cadeauwinkeltje (volgens W meer een winkel van Sinkel). De Plus om de hoek (handig voor dat vergeten flesje maggi), wat wil een camperaar nog meer. Misschien (en het is er ook) een verharde ondergrond, schoon water, een plek om makkelijk afvalwater te lozen, voldoende containers (maar niet in het zicht), sensorverlichting op het terrein en wifi. Dat laatste is er in twee smaken, namelijk gratis (en da’s niks) en betaald (niet geprobeerd, heb mijn eigen hotspotje). Netjes onderhouden allemaal (vindt ook W en die is doorslaggevend) en dat voor € 18,50 all-in (behalve de douche). Met een waardering van 4,49 van 5, gemeten onder ruim 500 bezoekers, scoort derze camperplaats hoog net als alle andere leden van de club “Bij Ons“, een samenwerkingsverband van camperplaatsen. Deze club heeft persoonlijk contact hoog in het vaandel staan en zijn alle particulier eigendom. De bezoekers die een lagere waardering gaven gaven aan dat ze het contact met de eigenaren misten. Laat dat nou iets zijn dat ons gestolen kan worden: zo’n “gezellig“, nietszeggend welkomstverhaaltje. Zou juist zoiets met extra punten belonen.

En Steenderen zelf? Een plaatsje van zo’n 2000 inwoners (inclusief buitengebied een kleine 2.300) dat hoort bij de gemeente Bronckhorst. Bekend van de Aviko (aardappeldelecatessen) en FrieslandCampina (de fabriek in Steenderen is goed voor 30 miljoen kilo kaas per jaar). Tot 2005 was de plaats zelfstandig en had een eigen vlag: "Geblokt van geel en blauw van vier blokken met op het midden een leeuw in natuurlijke kleur, houdende in de voorpoten een wit schild, beladen met blauwe keistenen."

Och, je moet toch wat te doen hebben. W wilde actie, maar omdat mijn lijf niet mee wilde werken ging ze alleen op verkenning. Uitgangspunten waren een paar getallen die ze van een bord overgenomen had. Knooppunten noemde ze dat. Kon haar via Google Maps volgen (positie delen) en zag dat het goed was. Kreeg later een paar foto’s, waar ik zelf het verhaal bij moest bedenken volgens haar: “dan beleef je de route ook een beetje“. Eerste foto: een herdenkingsmonument in Rha ter nagedachtenis aan de zeven Canadese militairen van 'The Queen's Own Rifles of Canada' die op 6 april 1945 tijdens de Tweede Wereldoorlog om het leven kwamen. Toen W zag dat ik “in Rha“ schreef, zei ze dat dat “op Rha“ moest zijn. Weet dat dat gebruikelijk is bij eilanden en voormalige eilanden: iemand woont op Urk, maar in de Achterhoek had ik dat nog nooit gehoord. Google en zijn maten zijn dan je vriend en inderdaad: het is lokaal gebruikelijk om “op“ te gebruiken, zoals in “de mölle op Rhoa“. Waarschijnlijk omdat Rha op een soort rivierduin (een verhoging) in het IJssellandschap ligt. Weer wat geleerd. Binnenkort nog even “Broek op Waterland“ navorsen.

Niet zo’n spectaculair landschap vond W en kwam met een molenfoto aanzetten. Lief van haar, want ze weet dat ik dol op molens ben. Bleek de Bronkhorster molen te zijn, in 1844 gebouwd ter vervanging van een afgebrande standerdmolen. Het is een beltmolen, dat wil zeggen: hij staat op een verhoging (belt) om zo meer wind te vangen. Om vier uur was de bemanning weer compleet, kon ik de ogen opendoen en W de hare dicht. Samen de namiddag en de avond in. Zal best gezellig worden, maar dat verneem je morgen wel.

Aan de foto’s kun je zien dat het een dag was met een “waterig“ zonnetje, wilde vanmiddag niet echt doorkomen. V: 222.585; A: 222.628. Rijtemperatuur: 13-14 graden. Het is weer mooi.