25 februari: @ Reken
(D)
Net over de grens en maar een kleine 60 km van ons huis
verwijderd: de gemeente Reken in Duitsland. Verdeeld over de Ortsteile Gross
Reken, Reken Bahnhof en Klein Reken (plus nog een paar kleine
twee-huizen-en-een-schuur-plekjes. En het leuke is: ’s morgens bij het opstaan
weet je nog niet dat je ’s avonds in Reken “te bedde” gaat. Spontaan ideetje
van W: “Ik weet een knus camperplaatsje met een Gasthof waar je ook goed kunt
eten”. Leuk dus. Op naar Gross Reken, waar twee camperplaatsen zijn: één bij
het Berghotel (zag er een beetje drassig uit) en één voor de poorten van
camping Gross Reken. De laatste plek werd het dus. Deze camperplaats wordt door
de gemeente geëxploiteerd en je mag alleen tegen woekertarieven gebruik maken
van het sanitair van de camping want Privateigentum, (bronnen: reviews van de
campersite op campercontact, vriendelijke briefjes van de campingeigenaar op de
toiletgebouwen en mededelingen op het publicatiebord van de Stellplatz). Een
kniesoor die daar in het “buitenseizoen” op let. Soms zijn we roomser dan de
paus, maar als er niemand op de campingreceptie aanwezig is om de
Scheissgebühren in ontvangst te nemen, heb ik nergens moeite mee. De
overnachtingskosten van de camperplaats mochten in een parkeerautomaat (6 €,
inclusief Entsorgung), een beetje stroom kwam uit een ander paaltje (1 € voor 2
kwh). Je mag maximaal 48 uur op deze locatie doorbrengen, eigenlijk te kort om alle
fiets- en wandelroutes te verkennen.
Geen wandelroutes voor ons deze dag: de muziek vanuit Gross
Reken had een rattenvangerseffect. Om half drie begon hier de plaatselijke
carnavalsoptocht. Ruim voor die tijd was (vooral jeugdig) Reken al
straalbezopen. Eigenlijk een beetje beangstigend om te zien: jongens die net
hun eerste schaamhaartjes hadden ontdekt liepen lallend en tollend met blikken
en flesjes bier (en nog veel sterker spul) over straat. Helmpjes waren voorzien
van ingenieuze slurpsystemen om drankjes uit blikjes gemakkelijk in de mond te
krijgen. Rugzakken, kruiwagens en bolderkarren vol met alcoholhoudende
vloeistoffen werden door jong en oud meegezeuld en voor wie had vergeten de
plaatselijke supermarkten te plunderen waren op de straathoeken verkooppunten
voorzien. We zijn echt geen blauwe-knoopfanaten (W misschien wat meer dan ik),
maar dit was waanzinnig.
Eén Europa?

Twee dingen zijn er in ieder geval nog
niet echt geregeld: gasflessen zijn niet uitwisselbaar (probeer in Spanje maar
eens een Nederlandse propaanfles te laten vullen, laat staan omruilen) en er
bestaat geen algemene wetgeving rond de aankoop en consumptie van alcohol door
jongeren. Heb het even voor je opgezocht: in Duitsland mag je vanaf de leeftijd
van 16 jaar bier en wijn kopen (en drinken) en onder toezicht van een wettelijk
vertegenwoordiger mag je al op 14-jarige leeftijd in het openbaar drinken.
Overigens zijn er landen in de EU waar aan drinken van alcohol in openbare
gelegenheden helemaal geen leeftijdsgrens is gekoppeld.

De optocht stelde niet zo heel veel voor: een paar
muziekgroepjes en enkele lawaaiwagens met snoepjesgooiende (en bierdrinkende)
mensen. Weer een ervaring rijker!
De camping-om-de-hoek had een Gasthof met een typisch Duitse
kaart: geen sterren van Michelin en niet veel keuze maar volle borden. Nog net
geen slaande ruzie met de ober van dienst: hoe kon ik toch in vredesnaam patat
bestellen bij Rinderbraten. Bij zo’n goddelijk gerecht neem je Salzkartoffeln,
Peterseliekartoffeln of eventueel aardappelkroketjes, maar beslist géén Pommes.
Zo’n man zal het wel weten, denk je dan en je bestelt Kartoffelkroketten;
zolang het maar géén Klösse zijn vind ik alles best. Overigens: de Pommes die W
op haar bord had liggen bij haar ik-pas-net-niet-op-een-groot-bord-Schnitzel
smaakten uitstekend, zelfs bij mijn Rinderbraten. Voor iets meer dan 25 € hadden
we onze buik meer dan vol. In de prijs inbegrepen zaten overigens ook nog een
wijntje (model bloemenvaas) en twee Veltins.
En wat las ik in “de levens van Jan Six” van Geert Mak later
die avond?
Die mij benijdt
om mijn profijt
verslijt zijn tijd
en barst van nijd.